Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Bąkowski (sprawozdawca) Sędziowie: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz sędzia del. WSA Anna Szymańska Protokolant: starszy asystent sędziego Paweł Chyliński po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Rady Miejskiej w N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 594/23 w sprawie ze skarg B.K., A.K., M.K. na uchwałę Rady Miejskiej w N. z dnia [...] 2023 r., nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru N. wraz z otoczeniem 1. uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę; 2. zasądza solidarnie od B.K., A.K., M.K. na rzecz Gminy N. kwotę 510 (pięćset dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 12 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 594/23, po rozpoznaniu sprawy ze skarg B.K., A.K., M.K. na uchwałę Rady Miejskiej w N. z dnia [...] 2023 r., nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru N. Strefy Inwestycyjnej wraz z otoczeniem, stwierdził nieważność w części tekstowej i graficznej zaskarżonej uchwały w zakresie działek ewidencyjnych o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], obręb [...], jednostka ewidencyjna [...] (pkt I) i zasądził od Gminy Miasta N. na rzecz skarżących B.K., A.K., M.K. kwoty po 797 (siedemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt II).

Wyrok ten został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

M.K. pismem z 11 kwietnia 2023 r. (sygn. akt II SA/Kr 595/23), B.K. pismem z 12 kwietnia 2023 r. (sygn. akt II SA/Kr 594/23), A.K. pismem z 12 kwietnia 2023 r. (sygn. akt II SA/Kr 596/23) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie tożsamej treści skargi na wyżej powołaną uchwałę. Postanowieniem Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. wszystkie sprawy połączono do wspólnego rozpoznania pod sygnaturą akt II SA/Kr 594/23.

Skarżący podnieśli, iż są właścicielami/współwłaścicielami wskazanych wyżej działek, które położone są w obszarze obowiązywania zaskarżonej uchwały. W obrębie tych działek, na rysunku planu (stanowiącym załącznik do zaskarżonej uchwały) wrysowany został element rysunku planu, tj. planowany suchy zbiornik przeciwpowodziowy, z czym nie zgadzają się skarżący, bowiem obniża to wartość ich działek, zmienia ich przeznaczenie oraz jest to niezgodne z przepisami prawa wskazanymi zarzutach skargi. Brak jest również decyzji administracyjnej w tym zakresie, stanowiącej podstawę do umieszczenia tej inwestycji celu publicznego.

Wskazaną na wstępie uchwałę skarżący zaskarżyli w części – tj. w zakresie umiejscowienia w planie – w rysunku planu – elementu rysunku planu suchego zbiornika przeciwpowodziowego oraz § 4 ust. 4 pkt 12 części tekstowej planu w części – elementy informacyjne oznaczone na rysunku planu niestanowiące ustaleń planu, planowany suchy zbiornik przeciwpowodziowy.

Zaskarżonej uchwale skarżący zarzucili :

1. naruszenie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2022 r. poz. 503 z poźn. zm., dalej: "u.p.z.p.") przez sporządzenie projektu planu miejscowego zgodnie przepisami odrębnymi nieobowiązującymi w chwili podejmowania zaskarżonej uchwały, tj. rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 października 2016 r. w sprawie planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły (Dz.U. z 1016 poz. 1911, "rozporządzenie z roku 2016"), uchylonym w 17 lutego 2023 r.;

2. naruszenie art. 15 ust. 2 pkt 7 u.p.z.p. przez nieokreślenie w planie wymaganych w art. 15 ust. 2 pkt 7 elementów planu, a ujęcie tych elementów w planie błędnie, jako oznaczeń elementów informacyjnych niebędących ustaleniami projektu planu miejscowego (§ 7 ust. 2 pkt 3);

3. naruszenie art. 15 ust. 2 w zw. z art. 20 ust. 1 u.p.z.p. przez brak ujęcia w zaskarżonej uchwale istotnej zmiany przeznaczenia terenu, tj. działek objętych niniejszą skargą z PU na Wsp;

4. naruszenie art. 15 ust. 2 w zw. z art. 20 ust. 1 u.p.z.p. przez istotną zmianę przeznaczenia terenu, tj. działek objętych niniejszą skargą przez wprowadzenie tej zmiany jako elementu informacyjnego oznaczonego na rysunku planu, niestanowiącego ustaleń planu, zmiana ta powinna stanowić ustalenie planu;

5. naruszenie art. 15 ust. 2 w zw. z art. 20 ust. 1 w zw. z art. 36 ust. 1a pkt 1 i 2 u.p.z.p. przez ujęcie w zaskarżonej uchwale (planie) planowanego suchego zbiornika przeciwpowodziowego, mimo iż nie wynika to z przepisów powszechnie obowiązujących lub decyzji dotyczących lokalizacji lub realizacji inwestycji celu publicznego, wydanych przez inne niż organy gminy, organy administracji publicznej lub Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w części, tj. § 4 pkt 4 ppk 12 oraz rysunku planu w zakresie, w którym ujęty jest element rysunku planu suchy zbiornik przeciwpowodziowy. Skarżący wnieśli również o zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżący sprzeciwiali się aby w obrębie ich działek wrysowany został suchy zbiornik przeciwpowodziowy. Złożyli dwukrotne uwagi i wnioski do wyłożonego planu wskazując między innymi, że stoi to w sprzeczności z prawomocnymi decyzjami o pozwoleniu na budowę nr 1097.2022, znak AB.6740.1538.2021.SN; nr 1213.2022, znak AB.6740.1669.2021.SN; nr 1219.2022, znak AB.6740.6.260.2022.SN, wydanymi dla obiektów kubaturowych na działkach skarżących nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. W sąsiedztwie znajdują się tereny zieleni nieurządzonej, na których można taki zbiornik planować, a przeznaczanie terenów 9PU1 przemysłowych, budowlanych pod suchy zbiornik przeciwpowodziowy jest nielogiczne i nieuzasadnione ekonomicznie. Obecnie obowiązujący plan miejscowy nie wskazywał obszaru pod planowany suchy zbiornik przeciwpowodziowy na terenie tych działek.

Skarżący podnieśli też, że obecnie proponowane przeznaczenie jest sprzeczne ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy N. – zmiana nr 2 uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w N. z dnia 6 maja 2021 r. – a tym samym narusza art. 15 ust. 1 i art. 20 ust. 1 u.p.z.p. Punkt 9.3.2 części tekstowej wyraźnie określa szczegółowe zasady interpretowania Studium na etapie sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. W zakresie przeznaczenia terenów funkcja dominująca może być uzupełniana innymi funkcjami, które jednak nie mogą być przeciwstawne funkcji dominującej oraz nie mogą pogarszać warunków jej funkcjonowania. Instytucją odpowiedzialną za retencję wody na ciekach wodnych oraz realizację zbiorników przeciwpowodziowych jest Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, które nie planuje budowy jakiegokolwiek zbiornika w tym obszarze, określenie takiego obszaru przez gminę N. jest bezpodstawne i wychodzące poza jej kompetencje. Jednocześnie brak jest podstaw prawnych oraz faktycznych dla zmiany m.p.z.p. dla działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] przez nakreślenie na obszarze tych działek lokalizacji suchego zbiornika przeciwpowodziowego.

§ 6 pkt 3 m.p.z.p. wraz z § 4 pkt 4 ppkt 12 m.p.z.p. prowadzi do niebezpiecznej sytuacji umożliwiającej na terenie 9PU1 bez zmiany przeznaczenia podstawowego terenu, lokalizację dowolnej infrastruktury z zakresu ochrony przeciwpowodziowej wraz z zbiornikiem retencyjnym. Jest to ustalenie planu zmieniające przeznaczenie terenu, nie zaś, jak zostało to wskazane, element informacyjny nie stanowiący ustaleń planu. W rozdziale 2 § 4 ppkt 4, poza ppkt. 12 wszystkie wskazane elementy informacyjne np. granice aglomeracji N., istniejące ciągi pieszo-jezdne, stacje transformatorowe, nie są elementami planowanymi tylko istniejącymi i wrysowane one, w sposób zrozumiały, zostały w rysunku planu.

Skarżący podnieśli też, iż w § 32 m.p.z.p. ustalono stawkę procentową służącą naliczaniu opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku uchwalenia m.p.z.p. (np. zmiana z Zr lub R na MN), ale nie określono stawki jaką Gmina powinna zapłacić właścicielom nieruchomości z tytułu utraty wartości nieruchomości za zmianę np. z PU na Wsp, o czy mowa w niniejszym punkcie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi w całości jako niezasadnej. Organ podniósł, iż zarówno procedura jak i zasady sporządzenia planu miejscowego zostały w przypadku kwestionowanej uchwały zachowane.

Zaznaczył, że subiektywne przekonanie skarżących o obniżeniu wartości ich nieruchomości, na skutek uchwalenia m.p.z.p. nie może wpływać na ocenę m.p.z.p. przez pryzmat normy wynikającej z art. 28 u.p.z.p.

W kwestii zarzutów skargi dotyczących elementów informacyjnych m.p.z.p., organ wskazał, iż za nieuprawnione należy uznać stwierdzenie, że zamieszczenie w m.p.z.p. elementów informacyjnych świadczy o naruszeniu zasad sporządzenia planu miejscowego. Na podstawie art. 16 ust. 2 u.p.z.p. wydano rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1587 dalej: "rozporządzenie projektowe z roku 2003"), które ma zastosowanie w niniejszej sprawie. Zgodnie z § 7 pkt 9 rozporządzenia projektowego z roku 2003: "Projekt rysunku planu miejscowego powinien zawierać w razie potrzeby oznaczenia elementów informacyjnych, niebędących ustaleniami projektu planu miejscowego".

Organ wskazał również, że elementy informacyjne planu miejscowego mają swoje umocowanie w obowiązujących przepisach. Ponieważ inwestycje przewidziane w "Programie poprawy bezpieczeństwa powodziowego w dolinie [...]" stanowiącego podstawę ustaleń przyjętych w "Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]" mają charakter inwestycji planowanych, dla których nie wydano jeszcze stosownych decyzji administracyjnych, organ planistyczny zobowiązany był plany te uwzględnić, jednakże nie było możliwe ich wprowadzenie do planu jako ustaleń o charakterze normatywnym. "Program poprawy bezpieczeństwa powodziowego w dolinie [...]" wskazał szereg inwestycji niezbędnych do przeprowadzenia, które znacząco zwiększą bezpieczeństwo przeciwpowodziowe w gminie. Jednym z przedsięwzięć tego opracowania jest budowa suchego zbiornika, który ma zostać zlokalizowany na obszarze N. Strefy Inwestycyjnej. Elementy te zostały wprowadzone na podstawie rozporządzenia z roku 2016 r., które w toku procedury planistycznej zastąpione zostało rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 4 listopada 2022 r. w sprawie planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły (Dz.U. z 2023 r. poz. 300, dalej: "rozporządzenie z roku 2022"), przewidującym również inwestycję pod nazwą: "Realizacja zadań wynikających z opracowania programu bezpieczeństwa powodziowego w dolinie [...]".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Sąd wyjaśnił, że elementy o charakterze informacyjnym nie powstają na skutek przyjęcia określonych ustaleń planistycznych, lecz są niezależne od ustaleń planu. Elementy te jedynie informują o istniejącym w terenie stanie faktycznym, jednak same w sobie nie są nowymi ustaleniami planistycznymi kształtującymi sposób wykonywania prawa własności. Odnosząc powyższe do planowanego suchego zbiornika w kwestionowanym planie, Sąd stwierdził, że nie jest to obiekt istniejący, lecz dopiero przewidziany i planowany przez gminę. Ponadto planowany suchy zbiornik nie tyle wprowadza ograniczenie w korzystaniu z nieruchomości skarżących, co wyklucza racjonalne ich wykorzystanie zgodnie z przeznaczeniem przewidzianym przez plan jako funkcja podstawowa dla tego terenu. Zdaniem Sądu wprowadzenie elementu suchego zbiornika do planu nie może być uznane jedynie za element informacyjny planu, gdyż nosi cechy regulacji normatywnej.

W ocenie Sądu, w "Programie poprawy bezpieczeństwa powodziowego w dolinie [...]" stanowiącym podstawę ustaleń przyjętych w "Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]" przewidziano inwestycje planowane, dla których nie wydano jednak jeszcze stosownych decyzji administracyjnych. "Program poprawy bezpieczeństwa powodziowego w dolinie [...]" wskazał szereg inwestycji niezbędnych do przeprowadzenia, które mogą zwiększyć bezpieczeństwo przeciwpowodziowe w gminie. Niemniej jednak program ten, a co za tym idzie rozporządzenie z roku 2022 nie wprowadza żadnego kategorycznego rozstrzygnięcia lub postanowienia, bardziej sprecyzowanej lokalizacji proponowanych rozwiązań, a nawet nie konkretyzuje wyboru któregoś z nich. W przedmiocie wyboru konkretnego rozwiązania i lokalizacji któregokolwiek z obiektów nie zapadły żadne wiążące decyzje – co również wynika z treści rozporządzenia z roku 2022 r. W tej sytuacji zdaniem Sądu trudno z ogólnikowych i niekonkretnych przepisów rozporządzenia wywodzić skutek w postaci nakazu normatywnego rodzącego obowiązek wprowadzania konkretnych danych i rozwiązań do planu.

Odnosząc się do kwestionowanych ustaleń ze Studium, Sąd wskazał, że dopuszcza ono odstępstwa od zawartych w nim ustaleń w planach miejscowych m.in. w zakresie doprowadzenia do zgodności z uwarunkowaniami wynikającymi z aktualnych map zagrożenia powodziowego dla obszarów wskazanych w wyniku przeglądu i aktualizacji wstępnej oceny ryzyka powodziowego (WORP) zakończonej w 2018 r. (zaktualizowane i nowe mapy zagrożenia powodziowego zostały podane do publicznej wiadomości w dniu 22 października 2020 r.). Przy czym uznał, że jakkolwiek z ustaleń Studium wynika możliwość i powinność uwzględnienia w planie miejscowym kwestii zagrożenia przeciwpowodziowego, to jednak sposób w jaki próbuje się zrealizować ten cel na działkach skarżących narusza wskazania wynikające ze Studium jak również, jest sprzeczne z elementarnymi zasadami ładu przestrzennego w rozumieniu art. 2 pkt 1 u.p.z.p. przez wprowadzenie w formie elementów informacyjnych na terenie objętym skargą określonym w tym planie jako tereny zabudowy produkcyjno-usługowej (§ 20 planu) przeznaczenia pod planowany suchy zbiornik (§ 4 ust. 4, ppkt 12 planu). W ocenie Sądu są to funkcje sprzeczne i wykluczające się wzajemnie. W tym więc sensie część graficzna i tekstowa skarżonego w granicach nieruchomości skarżących objętych niniejszą skargą narusza w sposób istotny zasady sporządzania planu miejscowego określone w art. 15 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 u.p.z.p.

Natomiast za nieuzasadniony Sąd uznał zarzut, braku określenia w planie stawki procentowej opłaty z tytułu utraty wartości nieruchomości, ponieważ zagadnienie to jest przedmiotem regulacji prawa powszechnie obowiązującego.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Rada Miejska w N., działająca przez Burmistrza Miasta i Gminy N., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Wyrok zaskarżono w całości.

Wyrokowi zarzucono:

I. na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") naruszenie prawa materialnego, tj.:

a. § 7 pkt 9 rozporządzenia projektowego z roku 2003 w zw. z § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. z 2021 r. poz. 2404) przez:

– błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że suchy zbiornik przeciwpowodziowy stanowi w istocie element normatywny planu w sytuacji, gdy organ prawidłowo umieścił go w części informacyjnej planu, bowiem inwestycje przewidziane w "Programie poprawy bezpieczeństwa powodziowego w dolinie [...]" stanowiące podstawę ustaleń przyjętych w "Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]" mają charakter inwestycji planowanych, dla których nie wydano jeszcze stosownych decyzji administracyjnych, a w konsekwencji nie było możliwe ich wprowadzenie do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej: "m.p.z.p.") jako ustaleń o charakterze normatywnym,

– błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że informacyjne wprowadzenie przez organ do treści m.p.z.p. postanowień dotyczących suchego zbiornika przeciwpowodziowego nie wynika z uregulowań prawa powszechnie obowiązującego, w sytuacji, gdy elementy informacyjne m.p.z.p. znajdują swoje umocowanie w obowiązujących przepisach prawa, w szczególności w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 4 listopada 2022 r. w sprawie "Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły";

b. art. 9 ust. 4 u.p.z.p. w zw. z art. 15 ust. 1, art. 17 pkt 4 u.p.z.p. oraz art. 20 ust. 1 u.p.z.p. przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że umieszczenie w elementach informacyjnych m.p.z.p. suchego zbiornika przeciwpowodziowego narusza w sposób istotny zasady sporządzania m.p.z.p. oraz jest sprzeczne z elementarnymi zasadami ładu przestrzennego w sytuacji, gdy brak jest podstaw do przyjęcia, że część informacyjna m.p.z.p. zmienia przeznaczenie nieruchomości uczestników, jako że nie stanowi ona elementu normatywnego, który miałby decydować o nałożeniu na uczestników konkretnych praw i obowiązków;

II. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 147 § 1 p.p.s.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie i stwierdzenie nieważności uchwały nr [...] Rady Miejskiej w N. z dnia [...] 2023 r. (dalej: "uchwała") w części, i w konsekwencji błędne uznanie, że została wydana z naruszeniem prawa oraz z przekroczeniem swobody planowania przestrzennego, w sytuacji, gdy jedynie istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, mogą powodować nieważność uchwały, natomiast uchwała odpowiada prawu i nie istnieją podstawy do przyjęcia, aby organ takiego istotnego naruszenia w przedmiotowej sprawie się dopuścił.

Na podstawie powyższych zarzutów wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skarg na przedmiotową uchwałę, względnie, w razie nieuwzględnienia powyższego wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Według art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności sprawę rozpoznano w granicach zakreślonych w skardze kasacyjnej.

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Wobec jednoznacznego brzmienia § 4 ust. 4 in principio zaskarżonej uchwały ("Elementy informacyjne oznaczone na rysunku planu, nie stanowią ustaleń planu...") wyrażającego wolę organu planistycznego co do charakteru treści zawartej w tym ustępie, zamieszczenie w jego pkt. 12 "planowanego suchego zbiornika przeciwpowodziowego" oraz oznaczenie granic tego zbiornika na rysunku planu należało uznać za elementy wyłącznie informacyjne (których ujmowanie w planie miejscowym przewiduje § 7 pkt 9 rozporządzenia projektowego z roku 2003), które nie kształtują prawnej sytuacji podmiotów legitymujących się interesem prawnym z tytułu własności nieruchomości objętych zaskarżonym planem. Zgodnie z wskazanym wyżej § 7 pkt 9 rozporządzenia projektowego z roku 2003, projekt rysunku planu miejscowego powinien zawierać w razie potrzeby oznaczenia elementów informacyjnych, niebędących ustaleniami projektu planu miejscowego. Z treści tego przepisu nie wynika – wbrew stanowisku przyjętemu przez Sąd I instancji – by zbiór elementów informacyjnych miał być zawężony wyłącznie do obiektów istniejących (s. 15 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).

Mając powyższe na względzie należało uwzględnić podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut błędnej wykładni § 7 pkt 9 rozporządzenia projektowego z roku 2003.

Biorąc zaś pod uwagę nienormatywny charakter § 4 ust. 4 pkt 12 zaskarżonej uchwały oraz oznaczenia na rysunku planu planowanego suchego zbiornika przeciwpowodziowego nie sposób przyjąć, że elementy te kolidują z ustaleniami Studium (które są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych), doprowadzając do istotnego naruszenia zasad sporządzania planu miejscowego w rozumieniu art. 28 ust. 1 u.p.z.p. Dlatego też zarzut naruszenia art. 9 ust. 4 u.p.z.p. w zw. z art. 15 ust. 1, art. 17 pkt 4 u.p.z.p. oraz art. 20 ust. 1 u.p.z.p. również okazał się usprawiedliwiony.

Konsekwencją uznania powyższych zarzutów za uzasadnione, a tym samym uwzględnienia skargi kasacyjnej, jest też uznanie za zasadny zarzutu naruszenia art. 147 § 1 p.p.s.a. przez jego błędne zastosowanie. Przepis ten bowiem należy do tak zwanych przepisów wynikowych, co oznacza że chcąc skutecznie powołać się na jego naruszenie należy wykazać, że Sąd I instancji błędnie przyjął (tak jak w niniejszej sprawie), że w zakresie wskazanym w skardze, akt prawa miejscowego został wydany z istotnym naruszeniem prawa, które prowadziłoby do wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu prawnego.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 oraz 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 i art. 205 § 2 p.p.s.a.