Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 4 lutego 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Joanna Tuszyńska SWSA Mirosław Bator SWSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2021 r, na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi H. N. na bezczynność Fundacji "A" [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w sprawie wniosku H. N. z dnia 8 listopada 2020 r. l. w zakresie pkt 1 wniosku, zobowiązuje Fundację "A" [...] do wydania aktu lub podjęcia czynności co do miejsca odłowienia zwierząt, w pozostałym zakresie postępowanie umarza, II. w zakresie pkt 2 wniosku, zobowiązuje Fundację "A" [...] do wydania aktu lub podjęcia czynności, III. w zakresie pkt 3 wniosku postępowanie umarza, IV. w zakresie pkt 4 wniosku zobowiązuje Fundację "A" [...] do wydania aktu lub podjęcia czynności co do określenia liczby zwierząt pozostających w leczeniu, w pozostałym zakresie skargę oddala, V. w zakresie pkt 5 wniosku zobowiązuje Fundację "A" [...] do wydania aktu lub podjęcia czynności, VI. w zakresie pkt 6 wniosku skargę oddala, VII. w zakresie pkt 7 wniosku umarza postępowanie, VIII. w zakresie pkt 8 wniosku skargę oddala, IX. w zakresie pkt 9 wniosku zobowiązuje Fundację "A" [...] do wydania aktu lub podjęcia czynności, X. w zakresie pkt 10 wniosku umarza postępowanie, XI. w zakresie pkt 11 wniosku skargę oddala, XII. w zakresie pkt 12 wniosku zobowiązuje Fundację "A" [...] do wydania aktu lub podjęcia czynności co do przedstawienia kopii umów adopcyjnych, w pozostałym zakresie postępowanie umarza, XIII. w zakresie pkt 13 wniosku skargę oddala, XIV. w zakresie pkt 14 wniosku zobowiązuje Fundację "A" [...] do wydania aktu lub podjęcia czynności w zakresie informacji o dyżurach nocnych pracowników schroniska, w pozostałym zakresie skargę oddala, XV. w zakresie pkt 15 wniosku zobowiązuje Fundację "A" [...] do wydania aktu lub podjęcia czynności w zakresie informacji o liczbie zatrudnionych w schronisku pracowników, w pozostałym zakresie skargę oddala, XVI, w zakresie pkt 16 wniosku umarza postępowanie, XVII, w zakresie pkt 17 wniosku umarza postępowanie, XVIII, w zakresie pkt 18 wniosku zobowiązuje Fundację "A" [...] do wydania aktu lub podjęcia czynności w zakresie przedstawienia zdjęć ze schroniska, w pozostałym zakresie umarza postępowanie, XIX. w zakresie pkt 19 wniosku umarza postępowanie, XX. stwierdza, że Fundację "A" [...] dopuściła się bezczynności, a bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, XXI. zasądza od Fundację "A" [...] na rzecz skarżącej H. N. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu 8 listopada 2020 r. (niedziela) za pośrednictwem poczty e-mail H. N. zwróciła się do Fundacji Straż Ochrony Zwierząt o udostępnienie informacji publicznej w zakresie 19 pytań związanych z funkcjonowaniem schroniska dla zwierząt w Borku, prowadzonym przez tę Fundację. Wnioskodawczyni podkreśliła, że informacje objęte wnioskiem dotyczą sposobu wykonywania zadań publicznych, w szczególności przeprowadzanych adopcji, wykonywania zabiegów medycznych, szczegółowej opieki nad zwierzętami bezdomnymi (odżywiania, opieki weterynaryjnej) oraz rozliczania się z tej działalności z podmiotami publicznymi ją finansującymi. Zatem schronisko w B. jest podmiotem zobowiązanym w rozumieniu art.4 ust 1 pkt.5 u.d.i.p.do udostępnienia informacji wymienionych we wniosku. Informacje te mają charakter "publiczny", gdyż dotyczą majątku publicznego rozumianego jako majątek podmiotów, o których mowa w art. 4 ust.1 u.d.i.p. pochodzącym z zadysponowania majątkiem jednostek samorządu terytorialnego (art.6 ust.1 pkt.5 d u.d.i.p.). Skarżąca wnosiła o udostępnienie informacji obejmujących lata od 1.01.2015 r. do 31.10.2020 r.

Fundacja udzieliła odpowiedzi na wniosek w piśmie z dnia 24 listopada 2020 r., przesłanym H. N. drogą mailową - zgodnie z żądaniem.

W piśmie z dnia 4 grudnia 2020 r. H. N. poinformowała Fundację Straż Ochrony Zwierząt o "wniesieniu pozwu" do sądu administracyjnego oraz wyraziła zastrzeżenia do udzielonej jej odpowiedzi na wniosek. Pismo to zostało zakwalifikowane jako skarga do sądu administracyjnego w zakresie załatwienia wniosku H. N. z 8 listopada 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Fundacja Straż Ochrony Zwierząt wniosła o oddalenie skargi. Podkreśliła, że udzieliła odpowiedzi na każde z zadanych pytań, szczegółowo odnosząc się do poszczególnych punktów wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325.) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 i ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. Zm., dalej p.p.s.a.), kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości lub w części (art. 151 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2176), informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Pojęcie informacji publicznej ma szeroki charakter i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Prawo obywateli do uzyskania informacji publicznej przewidziano w art. 4 u.d.i.p. Przepis ten przewiduje m.in., iż do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są m.in. podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. Ustawodawca w art. 6 u.d.i.p. zamieścił przykładowy wykaz (katalog) informacji i dokumentów, które stanowią informację publiczną, przy czym wyszczególnienie to nie jest wyliczeniem wyczerpującym (zamkniętym), lecz ma charakter przykładowy. O zakwalifikowaniu określonej informacji do udostępnienia decyduje jej treść i charakter. Przesłanką kwalifikującą konkretną informację do kategorii informacji publicznej jest więc spełnienie przez nią kryterium przedmiotowego i stąd też decydującymi są treść i charakter konkretnej informacji, nie zaś podmiot, który jest w jej posiadaniu.

Istotnym jest również wskazanie, że informacja publiczna dotyczy samych faktów a nie ich wyjaśnień czy interpretacji.

Załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej może przybrać postać:

1) czynności materialno-technicznej, jaką jest udzielenie informacji publicznej;

2) pisma informującego, że wezwany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia informacji, gdyż nią nie dysponuje albo nie jest podmiotem, od którego można jej żądać;

3) pisma informującego, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej;

4) pisma informującego, że istnieje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej lub zastosowania tego trybu w sytuacji, gdy z treści wniosku wynika, że wnioskodawca żąda udostępnienia w trybie szczególnym;

5) decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. - akt ten jest wydawany w przypadku odmowy udostępnienia informacji, względnie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji.

Sąd mając na względzie katalog możliwych rozstrzygnięć wymienionych w art. 149 p.p.s.a. - winien odnieść się do całości sprawy orzekając zarówno w zakresie bezczynności, jak i dokonując oceny, czy miało miejsce rażące naruszenie prawa. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności.

W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej, zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku. Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.

W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. Szustakiewicz, "Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych", Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n.).

W tym miejscu należy jeszcze wyjaśnić kwestie pojęcia informacji przetworzonej oraz szczególnie istotnego interesu publicznego.

Jak wskazał NSA w wyroku z 25.09.2020 r., I OSK 574/20, LEX nr 3062978. - w pierwszym rozumieniu informacja przetworzona to informacja jakościowo nowa, nieistniejąca dotychczas w ostatecznej treści i postaci, jej wytworzenie wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany określonych czynności analitycznych, porządkujących w odniesieniu do posiadanego zbioru danych. Przetworzeniem jest zebranie, często na podstawie różnych kryteriów, informacji prostych i ich następne zanalizowanie, zredagowanie, opracowanie w postaci nowego dokumentu i nowej informacji o treści, która do tej pory w takiej postaci nie istniała. Drugie rozumienie informacji przetworzonej dotyczy przypadków, gdy żądanie udostępnienia istniejącej informacji publicznej ma taki zakres i rozmiar, że wymaga od podmiotu zobowiązanego podjęcia działań poza zakresem jego rutynowych czynności, a nakierowanych na przygotowanie żądanej informacji i nadanie jej formy umożliwiającej udostępnienie, albowiem proste udostępnienie w formie posiadanej przez podmiot zobowiązany nie jest możliwe. W tym drugim rozumieniu suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich wyselekcjonowaniem i przygotowaniem nakładem koniecznej pracy i środków, może być traktowana jako informacja przetworzona.

Suma tzw. informacji prostych może być uznana za informację przetworzoną pod warunkiem, że szeroki zakres wniosku o udostępnienie informacji wymaga użycia tak znacznych środków osobowych, np. dla zgromadzenia wielu dokumentów, ich zanonimizowania i skopiowania, iż zakłóci to normalny tok działania podmiotu zobowiązanego. (por. wyrok NSA z 21.10.2020 r., I OSK 834/20, LEX nr 3081183).

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Podkreślić tu należy, że udostępnienie informacji przetworzonej musi być nie tylko w interesie publicznym ale musi być szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zatem z przepisu tego zasadniczo wynika, że prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Wnioskodawca powinien wykazać przesłanki uzasadniające udostępnienie mu informacji przetworzonej i w jaki sposób udostępnienie mu żądanej informacji miałoby się przełożyć w sposób realny na poprawę funkcjonowania organów państwowych. Obowiązek wykazania tych przesłanek polega na wskazaniu okoliczności, na podstawie których podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji przetworzonej i sąd administracyjny będą mogły dokonać ich oceny, pod kątem spełnienia wymogu z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Natomiast do obowiązków organu należy wezwanie wnioskodawcy do wskazania okoliczności wskazujących na istnienie szczególnie istotnego interesu publicznego w udostępnieniu informacji publicznej przetworzonej i ocena wskazanych okoliczności, pod kątem spełnienia tej przesłanki. Taka wykładnia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. jest już ugruntowana w orzecznictwie sądów administracyjnych. Odmienna wykładnia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. zaproponowana przez autora skargi kasacyjnej, doprowadziłaby do przekreślenia celu jakiemu służy regulacja zawarta w tym przepisie. Wystarczyłoby bowiem, aby wnioskodawca wskazał, że żądana informacja jest informacją prostą, a zatem nie musi wykazywać szczególnej istotności dla interesu publicznego. Taka sytuacja uniemożliwiałaby dokonanie oceny zaistnienia tej przesłanki przez podmioty zobowiązane do udostępniania informacji publicznej i sądy administracyjne. Tak też uczynił skarżący w niniejszej sprawie, co skutkowało prawidłowym uznaniem przez organy i Sąd, że omawiana przesłanka nie została spełniona i odmową udostępnienia żądanej informacji przetworzonej (por. Wyrok NSA z 21.10.2020 r., I OSK 954/20, LEX nr 3080948.)

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, oraz uzasadniając poszczególne punkty rozstrzygnięcia wyroku, wskazać należy co następuje.

1. Zadane w pkt. 1 wniosku pytanie dotyczyło podania daty i miejsca odłowienia psów za wskazany we wniosku okres.

Fundacja odpowiedziała, że w okresie od dnia 1 stycznia 2015 roku do dnia 31 października 2020 roku, liczba odłowionych psów wynosiła 1962 szt. Ta część odpowiedzi jest wyczerpująca, zatem Sąd w pkt. I wyroku umorzył postępowanie w tej części na zasadzie art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a, bo orzekanie o zobowiązaniu organu do wydania aktu lub dokonania czynności w tym zakresie jest bezprzedmiotowe.

Odnośnie natomiast miejsca odłowienia psów Fundacja w skazała, że: "Równocześnie, z uwagi na brzmienie art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wskazanie miejsca odłowienia psów jest niemożliwe, z uwagi na ograniczenia w udostępnianiu informacji publicznej, która mogłaby naruszyć prywatność osób fizycznych. Wskazuję, że podanie miejsca odłowienia psów umożliwiałoby identyfikację osób fizycznych, co jest niedopuszczalne, zgodnie z brzmieniem ustawy."

W zakresie udzielenia odpowiedzi na tę część pytania Sąd w pkt. I wyroku zobowiązał Fundację do wydania aktu lub dokonania czynności na zasadzie art. 149 § 1 pkt. 1 p.p.s.a., gdyż miejsce odłowienia bezdomnego zwierzęcia z natury rzeczy nie może naruszyć niczyjej prywatności, skoro zgodnie z art. 4 pkt. 16 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 638) zwierzę bezdomne to zwierzę domowe lub gospodarskie, które uciekło, zabłąkało się lub zostało porzucone przez człowieka, a nie ma możliwości ustalenia ich właściciela lub innej osoby, pod której opieką trwale dotąd pozostawały.

Jednocześnie Sąd podkreśla, że podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej - w niniejszej sprawie Fundacja - jest zobowiązana do udzielenia informacji publicznej tylko jeżeli ją posiada. Jeżeli nie jest w jej posiadaniu, jest zobowiązana poinformować o tym wnioskodawcę. W szczególności organ nie musi poszukiwać informacji u innego podmiotu, który może ją posiadać.

2. Zadane w pkt. 2 wniosku pytanie dotyczyło podania, ile zabiegów sterylizacji, kastracji i czipowania zostało przeprowadzonych we wskazanym okresie.

Na pytanie to Fundacja odpowiedziała, że: Wskazuję, że powyższa informacja, stanowi informację przetworzoną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej. Udostępnienie powyższej informacji jest ograniczone, wskazaniem przez wnioskującego interesu publicznego, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W przesłanym wniosku z dnia 8 listopada 2020 roku brakuje jednakże wskazania, dla którego uzyskanie powyższej informacji publicznej byłoby szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W zakresie udzielenia odpowiedzi na to pytanie Sąd zobowiązał Fundację w pkt. II wyroku do wydania aktu lub dokonania czynności na zasadzie art. 149 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. Jeżeli Fundacja uważa, że jest to informacja przetworzona, to powinna pogląd ten uzasadnić, wskazując jakie konkretnie czynności (o jakiej np. czasochłonności) musi wykonać, aby stworzyć tę informacje na potrzeby wnioskodawczyni, wzywając skarżącą do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego powodującego, że wytworzenie informacji przetworzonej jako informacji jakościowo nowej, jest uzasadnione. Następnie w zależności od treści udzielonej odpowiedzi, Fundacja albo udzieli odpowiedzi poprzez przekazanie informacji przetworzonej, albo wyda decyzję o odmowie jej udzielenia – na zasadzie art. 3 ust. 1 pkt. 1 w związku z art. 16 i 17 u.d.i.p.

3. Zadane w pkt. 3 wniosku pytanie dotyczyło podania czy czipy psów (i kotów, jeżeli schronisko przyjmowało koty) zostały umieszczone w Międzynarodowej Bazie Danych SAFE-ANIMAL.

Na pytanie to Fundacja odpowiedziała, że: tak, mimo że nie ma takiego wymogu prawnego. W tym zakresie odpowiedź jest kompletna, zatem Sąd umorzył postępowanie w tej części na zasadzie art. 161§ 1 pkt. 3 p.p.s.a , bo orzekanie w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności jest bezprzedmiotowe.

4. Czwarte pytanie, zadane w kolejnym punkcie wniosku określonym ponownie jako nr 3, co wynika zapewne z omyłki w numeracji, dotyczyło podania jaki jest obecny stan zwierząt? ile zwierząt znajduje się w leczeniu? Proszę podać informację i stan na dzień 31.10. 2020r.

Na pytanie to Fundacja odpowiedziała, że: Wskazuję, że powyższa informacja nie stanowi bezpośrednio informację publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej. Jednakowoż na marginesie wskazuję, że wszystkie zwierzęta znajdujące się pod opieką Fundacji Straż Obrony Praw Zwierząt mają zapewnioną odpowiednią opiekę weterynaryjną.

W pkt. IV wyroku Sąd zobowiązał Fundację do wydania aktu lub dokonania czynności na zasadzie art. 149 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. jedynie w zakresie liczby zwierząt znajdujących się w leczeniu według stanu na dzień 31.10. 2020 r., albowiem informacja ta stanowi informację publiczną. W pozostałym zakresie skarga została oddalona na zasadzie art. 151 p.p.s.a., bo pytanie o stan zwierząt nie jest pytaniem o fakty, ale dokonaniem subiektywnej oceny sytuacji. Informacja publiczna może dotyczyć tylko faktów, a nie wyrażania na ich temat poglądów czy przypuszczeń przez organ zobowiązany. Odpowiedź na tę część pytanie nie stanowi zatem informacji publicznej.

5. Piąte pytanie oznaczone we wniosku jako nr 4 (kontynuacja błędnej numeracji), dotyczyło dostarczenia scanów zestawień zwierząt, które padły lub na których dokonano uśpienia wraz z opisem przyczyny zgonów wystawionych przez lekarzy weterynarii, z którymi schronisko zawarło umowy.

Na to pytanie Fundacja odpowiedziała: Za jaki okres? Nadmieniam, że informacja ta jest objęta tajemnicą lekarsko-weterynaryjną.

W pkt. V wyroku Sąd zobowiązał Fundację do wydania aktu lub dokonania czynności na zasadzie art. 149 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. Jeżeli bowiem organ (Fundacja) uważa, że odpowiedź na to pytanie jest objęta tajemnicą ustawowo chronioną w rozumieniu art. 5 ust. 1 u.d.i.p. ("Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych."), to jest obowiązana odmówić udzielenia informacji w drodze decyzji administracyjnej, zawierającej szczegółowe uzasadnienie w tym zakresie. Natomiast okres, którego pytanie dotyczy wynika z wstępnej części wniosku i obejmuje lata od 1.01.2015 r. do 31.10.2020 r.

6. Szóste pytanie oznaczone we wniosku jako nr 5 (kontynuacja błędnej numeracji), dotyczyło podania informacji, z których wynika, że zwierzęta dostarczone do schroniska z terenu gmin są promowane na stronie schroniska wraz z ich opisem, nr kojców i nr ewidencyjnymi.

Na to pytanie Fundacja odpowiedziała: Wskazana informacja znajduje się bezpośrednio na stronie http://www.strazobronyprawzwierzat.pl/index.php, jak również na stronie https://www.facebook.com/schroniskoadopciepsow. Jednocześnie wskazuję, że wskazanie nr kojców oraz nr ewidencyjnych zwierząt znajdujących się pod opieką Fundacji, stanowi informację przetworzoną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej. Udostępnienie powyższej informacji jest ograniczone, wskazaniem przez wnioskującego interesu publicznego, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W przesłanym wniosku z dnia 8 listopada 2020 roku brakuje jednakże wskazania, dla którego uzyskanie powyższej informacji publicznej byłoby szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W pkt. VI wyroku Sąd oddalił skargę jako bezzasadną na zasadzie art. 151 p.p.s.a. albowiem udzielona odpowiedź co do miejsca promowania zwierząt na konkretnie wskazanych stronach internetowych jest kompletna. Wskazanie natomiast numerów kojców w powiązaniu z numerami ewidencyjnymi zwierząt nie stanowi informacji publicznej.

7. Siódme pytanie oznaczone jako nr 6 (kontynuacja błędnej numeracji), dotyczyło udostępnienia kopii umów podpisanych z gminami według stanu na dzień 31.10.2020 r.

Na pytanie to Fundacja udzieliła odpowiedzi: " W załączeniu", co oznacza, że żądane dokumenty zostały udostępnione. Skarżąca okoliczności tej nie kwestionuje. Wobec powyższego Sąd w pkt. VII wyroku Sąd umorzył postępowanie na zasadzie art. 161§ 1 pkt. 3 p.p.s.a, bo orzekanie o zobowiązaniu organu do wydania aktu lub podjęcia czynności jest bezprzedmiotowe.

8. Ósme pytanie oznaczone jako nr 7 (kontynuacja błędnej numeracji), dotyczyło udostępnienia odpowiedzi ofertowych lub ofert wysłanych do gmin za wskazane lata.

Na pytanie to Fundacja udzieliła odpowiedzi: Wskazuję, że niniejsza informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa. Oferta, zgodnie z jej definicją kodeksową, stanowi jedynie propozycję zawarcia umowy. Na tym etapie, do chwili rzeczywistego zawarcia umowy, niniejsze oferty są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa i nie podlegają ujawnieniu zgodnie z regulacją ustawy z dnia 6 września 2001 roku.

W pkt. VIII wyroku skarga została oddalona na zasadzie art. 151 p.p.s.a., bo pytanie to jest nieprecyzyjne i niejasne. Nie wiadomo jakie oferty, odpowiedzi ofertowe i gminy miała na myśli skarżąca. Nie jest rzeczą zobowiązanego organu, a także Sądu snucie domysłów, co do rzeczywistej treści pytania.

9. Dziewiąte pytanie oznaczone jako nr 8 (kontynuacja błędnej numeracji), dotyczyło podania jak często na terenie schroniska był obecny jeden z weterynarzy, z którym schronisko zawarło umowy na świadczenie usług weterynaryjnych? W jakich dniach, w jakich godzinach i ile dni w miesiącu? Kto jest weterynarzem? Siedziba gabinetu weterynaryjnego.

Na pytanie to Fundacja udzieliła następującej odpowiedzi: Wskazuję, że na terenie schroniska jest realizowana stała opieka weterynaryjna. Udostępnienie imienia i nazwiska lekarzy weterynarii, jak również siedziby gabinetów weterynaryjnych, jest ograniczone z uwagi na konieczność ochrony prywatności osoby fizycznej, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej

W pkt. IX wyroku Sąd zobowiązał Fundację do wydania aktu lub dokonania czynności na zasadzie art. 149 § 1 pkt. 1 p.p.s.a., albowiem zdaniem Sądu zasady realizowania opieki weterynaryjnej na terenie schroniska stanowią informację publiczną. Zgodnie z § 7 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt (Dz. U. Nr 158, poz. 1657), podmiot prowadzący schronisko zapewnia zwierzętom przebywającym w schronisku opiekę weterynaryjną, w szczególności w zakresie kontroli stanu zdrowia; profilaktyki i leczenia; zwalczania pasożytów wewnętrznych i zewnętrznych. Jeżeli natomiast Fundacja uważa, że odpowiedź na pytanie dotyczące imienia i nazwiska lekarza weterynarii sprawującego opiekę nad zwierzętami w prowadzonym przez nią schronisku podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej, to winien w tym zakresie odmówić udzielenia informacji publicznej w drodze decyzji administracyjnej.

10. Dziesiąte pytanie (powrót do właściwej numeracji), dotyczyło podania liczby psów i kotów przebywających w schronisku na podstawie wystawionych kart na dzień 31.10. 2020. Czy w schronisku jest pomieszczenie dla kotów? (jeśli zostały odłowione i dostarczone do schroniska?)

Na pytanie to Fundacja udzieliła następującej odpowiedzi: Informuję, że w schronisku obecnie znajduje się 135 zwierząt. Schronisko dysponuje osobnym pomieszczeniem dla kotów, z uwagi na konieczność ich odseparowania od odłowionych psów, zgodnie z Rozporządzenie, Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt.

W pkt. X wyroku Sąd umorzył postępowanie na zasadzie art. 161§ 1 pkt. 3 p.p.s.a, bo orzekanie o zobowiązaniu organu do wydania aktu lub podjęcia czynności jest bezprzedmiotowe, jako że odpowiedź na pytanie jest pełna.

11. Jedenaste pytanie dotyczyło: jaki jest % śmiertelności szczeniąt, które zostały odłowione i dostarczone do schroniska?

Na pytanie to Fundacja udzieliła odpowiedzi: Wskazuję, że powyższa informacja, stanowi informację przetworzoną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej. Udostępnienie powyższej informacji jest ograniczone, wskazaniem przez wnioskującego interesu publicznego, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W przesłanym wniosku z dnia 8 listopada 2020 roku brakuje jednakże wskazania, dla którego uzyskanie powyższej informacji publicznej byłoby szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W pkt. XI wyroku Sąd oddalił skargę na zasadzie art. 151 p.p.s.a., albowiem pytanie jest nieprecyzyjne - skarżąca nie wskazała co rozumie przez pojęcie "szczenię", jak już wyżej wskazano, nie jest rzeczą organów i Sądu snucie domysłów co do rzeczywistej treści pytania.

12. Dwunaste pytanie, dotyczyło podania liczby adoptowanych psów i kotów za okres od 1.01.2015r. do dnia 31.10. 2020r. Proszę o przedstawienie kopii umów adopcyjnych z uwzględnieniem RODO. Dane osobowe adoptujących proszę zamazać/zakleić. Pozostałe dane na umowach adopcyjnych muszą być widoczne.

Na pytanie to Fundacja udzieliła następującej odpowiedzi: Wskazuję, że liczba adoptowanych psów i kotów w zakreślonym okresie wynosi odpowiednio 500 kotów i 1055 psów. W tym zakresie odpowiedź jest pełna, zatem w pkt. XII Sąd umorzył postępowanie w tej części na zasadzie art. 161§ 1 pkt. 3 p.p.s.a, bo orzekanie w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu lub podjęcia czynności, jest bezprzedmiotowe.

Co do dalszej części pytania, Fundacja udzieli następującej odpowiedzi: W załączeniu przedstawiam wzór umowy, z racji obszerności informacji proszę o jej zawężenie skanowanie 1555 umów jest technicznie niemożliwe, a nie prowadzimy elektronicznej bazy danych. Proszę określić konkretne zwierzę a wyślemy umowę. Informuję równocześnie, że z uwagi na treść art. art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz konieczność ochrony prywatności osoby fizycznej, niemożliwym jest udostępnienie imion i nazwisk, jak również danych dotyczących miejsca zamieszkania adoptujących oraz ich danych kontaktowych.

W zakresie udzielenia odpowiedzi na tę część pytania, Sąd zobowiązał Fundację w pkt. XII wyroku do wydania aktu lub dokonania czynności na zasadzie art. 149 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. W sytuacji gdy wniosek dotyczy znacznej liczby dokumentów wymagających zeskanowania oraz zanonimizowania (co jest niewątpliwe), to w zależności od konkretnej sytuacji, wniosek taki może zostać potraktowany jako wniosek o udzielenie informacji przetworzonej, a wówczas należy wezwać skarżącą do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, a następnie w zależności od treści odpowiedzi postępować jak wskazano w uzasadnieniu do pkt. 2. W tym przypadku Fundacja może też zastosować art. 15 u.d.i.p. zgodnie z którym: jeżeli w wyniku udostępnienia informacji publicznej na wniosek, o którym mowa w art. 10 ust. 1, podmiot obowiązany do udostępnienia ma ponieść dodatkowe koszty związane ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku, podmiot ten może pobrać od wnioskodawcy opłatę w wysokości odpowiadającej tym kosztom. (ust. 1) Podmiot, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, powiadomi wnioskodawcę o wysokości opłaty. Udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem następuje po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek.(ust. 2 )

13. Trzynaste pytanie dotyczyło podania, czy schronisko posiada wolontariuszy, którzy codziennie lub kilka razy w tygodniu mogliby wchodzić na teren schroniska, aby wyprowadzać psy na spacer, w ten sposób pomagając w resocjalizacji psów i przyspieszając ich adopcję?

Na pytanie to Fundacja udzieliła odpowiedzi: Wskazuję, że powyższa informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Niniejsza okoliczność nie jest bowiem bezpośrednio związana z realizacją przez Fundację umów zawartych z gminami, których przedmiotem jest odławianie zwierząt na terytorium gmin, obligatoryjna sterylizacja i kastracja oraz poszukiwanie właścicieli dla bezdomnych zwierząt.

W pkt. XIII wyroku Sąd oddalił skargę na zasadzie art. 151 p.p.s.a., albowiem pytanie nie dotyczy informacji publicznej. Rację ma organ wskazując, że fakt współpracy schroniska z wolontariuszami nie jest ani bezpośrednio ani pośrednio związany z realizacją przez Fundację umów zawartych z gminami, dotyczących realizacji programów opieki nad zwierzętami bezdomnymi.

14. Czternaste pytanie dotyczyło podania, czy w schronisku są dyżury nocne pracowników, którzy dbaliby o dobrostan psów w tym czasie? Jeżeli są, to komu pracownicy zgłaszają pilne przypadki zachorowań lub poważne pogryzienia się psów? Jeżeli nie ma takich dyżurów, to dlaczego nie ma?

Na pytanie to Fundacja udzieliła odpowiedzi: Wskazuję, że powyższa informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Niniejsza okoliczność nie jest bowiem bezpośrednio związana z realizacją przez Fundację umów zawartych z gminami, których przedmiotem jest odławianie zwierząt na terytorium gmin, obligatoryjna sterylizacja i kastracja oraz poszukiwanie właścicieli dla bezdomnych zwierząt.

W pkt. XIV wyroku Sąd zobowiązał Fundację do wydania aktu lub dokonania czynności na zasadzie art. 149 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. w zakresie informacji o ewentualnych dyżurach nocnych pracowników schroniska, albowiem pytanie to dotyczy informacji publicznej tj. zasad sprawowania opieki nad zwierzętami w schronisku. Natomiast w pozostałym zakresie Sąd oddalił skargę na zasadzie art. 151 p.p.s.a., albowiem pytanie dotyczące ewentualnych powodów dla których dyżurów nie ma nie jest pytaniem o fakty tylko o poglądy, a te jak już wyżej wskazano nie mogą być przedmiotem informacji publicznej.

15. Piętnaste pytanie dotyczyło podania jaka liczba pracowników zatrudnionych na stałe. Liczba zatrudnionych tymczasowo. Czy posiadają oni niezbędne kwalifikacje odnośnie wiedzy w obchodzeniu się ze zwierzętami? Czy przeszli np. szkolenie behawioralne?

Na pytanie to Fundacja udzieliła odpowiedzi: Wskazuję, że informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Niniejsza okoliczność nie jest bowiem bezpośrednio związana z realizacją przez Fundację umów zawartych z gminami, których przedmiotem jest odławianie zwierząt na terytorium gmin, obligatoryjna sterylizacja i kastracja oraz poszukiwanie właścicieli dla bezdomnych zwierząt. Jednakże nadmieniam, że skład personalny jest wystarczający do prowadzenia zadań, a cały personel posiada niezbędne kwalifikacje, kursy i szkolenia.

W pkt. XV wyroku Sąd zobowiązał Fundację do wydania aktu lub dokonania czynności na zasadzie art. 149 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. w zakresie informacji o liczbie zatrudnionych pracowników w schronisku, albowiem pytanie to pośrednio dotyczy informacji publicznej tj. zasad sprawowania opieki nad zwierzętami w schronisku. W pozostałym zakresie pytanie nie dotyczy informacji publicznej, bo dla realizacji gminnego programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi nie ma znaczenia czy pracownicy zatrudnieni są tymczasowo czy na stałe, zaś informacje o przeszkoleniu pracowników zostały skarżącej podane i są wystarczające.

16. Szesnaste pytanie dotyczyło podania, jaka karma i skąd jest zakupywana zwierzętom? Proszę o podanie ceny za 1 kg/1 worek karmy lub przedstawienie kilku faktur zakupu z różnych okresów.

Na to pytanie Fundacja udzieliła następującej odpowiedzi: Jest to gotowa karma bytowa różnych producentów, różnej ceny, w zależności od producenta. Nadmieniam, że posiadamy umowy na ich zakup z takimi firmami jak [...]. Od których cyklicznie kupujemy karmę. Wynegocjowane przez nas stawki są objęte tajemnica handlową i wykraczają poza dostęp do informacji publicznej.

W tym zakresie odpowiedź jest pełna, zatem w pkt. XVI wyroku Sąd umorzył postępowanie na zasadzie art. 161§ 1 pkt. 3 p.p.s.a, bo orzekanie w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, jest bezprzedmiotowe. Cena karmy i opłacone z tego tytułu przez schronisko faktury nie stanowią informacji publicznej. Nadto z racji poddania kontroli Sądu bardzo wielu uchwała w sprawie gminnych programów opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt, sądowi z urzędu jest wiadomym, że Gminy zawierając umowę ze schroniskami ustalają w nich ryczałtowe stawki za wykonania zadania w danym miesiącu, bez wydzielania z nich kosztów zakupu karmy.

17.Siedemnaste pytanie dotyczyło podania ile razy dziennie są karmione zwierzęta i w których godzinach?

Na to pytanie Fundacja udzieliła następującej odpowiedzi: zwierzęta znajdujące się pod opieką Fundacji są karmione, zgodnie z regulacjami i wytycznymi weterynarzy oraz zaleceniami Polskiego Stowarzyszenia Lekarzy Weterynarii Małych Zwierząt. Podlega to nadzorowi PLW.

W tym zakresie odpowiedź jest pełna, zatem w pkt. XVII wyroku Sąd umorzył postępowanie na zasadzie art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a, bo orzekanie w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, jest bezprzedmiotowe. Jest faktem notoryjnym, że różne zwierzęta w zależności od ich stanu zdrowia, rasy, wielkości itp. mogą być karmione z różną częstotliwością - w zależności od zaleceń lekarza weterynarii. Natomiast godziny karmienia zwierząt nie stanowią informacji publicznej.

18. Osiemnaste pytanie dotyczyło podania jaka ilość zwierząt przebywa w kojcu? Czy każdy pies posiada budę? Proszę o przedstawienie zdjęć ze schroniska.

Na to pytanie Fundacja udzieliła następującej odpowiedzi: wskazuję, że w kojcu w Naszym schronisku dopuszczalne jest jednoczesne przebywanie 1-2 zwierząt. Co do zasady w jednym kojcu przebywa jeden pies, chyba, że istnieje zalecenie behawiorysty do połączenia dwóch psów w celach behawioryzacji. Kojce zaopatrzone są w legowiska dla zwierząt lub odpowiednie budy. W zakresie pierwszej części pytania odpowiedź jest pełna, zatem w pkt. XVIII wyroku Sąd umorzył postępowanie na zasadzie art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a, bo orzekanie w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu lub podjęcia czynności, jest bezprzedmiotowe.

Natomiast na pytanie dotyczące przedstawienia zdjęć ze schroniska, udzielona została następująca odpowiedź: Równocześnie informuję, że przedstawienie zdjęć ze schroniska stanowi informację przetworzoną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej. Udostępnienie powyższej informacji jest ograniczone, wskazaniem przez wnioskującego interesu publicznego, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W przesłanym wniosku z dnia 8 listopada 2020 roku brakuje jednakże wskazania, dla którego uzyskanie powyższej informacji publicznej byłoby szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W zakresie tej części odpowiedzi, w pkt. XVIII wyroku Sąd zobowiązał Fundację do wydania aktu lub dokonania czynności na zasadzie art. 149 § 1 pkt. 1 p.p.s.a., albowiem jeżeli schronisko w ogóle zdjęcia takie posiada, lecz uważa, że ich udostępnienie stanowi informację przetworzoną, winno stanowisko swoje uzasadnić wzywając wnioskodawczynię do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, a następnie postępować w zależności od treści odpowiedzi: udzielić informacji albo odmówić jej udzielenia w drodze decyzji administracyjnej.

19. Dziewiętnaste pytanie dotyczyło podania pod nadzorem jakiej Inspekcji Weterynaryjnej jest schronisko? Siedziba. Kiedy ostatni raz była przeprowadzona inspekcja? Proszę o przedstawienie kopii protokołu.

Na to pytanie Fundacja udzieliła następującej odpowiedzi: Schronisko dla bezdomnych zwierząt w B. jest objęte nadzorem Powiatowego Lekarza Weterynarii w B.. W załączeniu kopia protokołu. W tym zakresie odpowiedź jest pełna, zatem w pkt. XIX wyroku Sąd umorzył postępowanie na zasadzie art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a, bo orzekanie w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, jest bezprzedmiotowe.

W pkt. XX wyroku, Sąd stwierdził, że Fundacja dopuściła się bezczynności, lecz bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Informacja została udzielona skarżącej w terminie 14 dni,a według najlepszej wiedzy i zamiaru organu była wyczerpująca. Błędna interpretacja przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej przez podmiot, który co prawda jest obowiązany do jej udzielenia, jednak powołany został do całkowicie innego celu, jak również niezadowolenie skarżącej z treści udzielonych odpowiedzi nie może stanowić o rażącym naruszeniu prawa.

O kosztach orzeczono w pkt. XXI wyroku na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości 100 zł składa się kwota tytułem uiszczonego przez skarżącą wpisu.