II SA/Gl 1424/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-02-25	
Data wpływu	2025-11-12	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach	
Sędziowie	Edyta Kędzierska /sprawozdawca/
Grzegorz Dobrowolski
Stanisław Nitecki /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz	
Hasła tematyczne	Budowlane prawo	
Skarżony organ	Inspektor Nadzoru Budowlanego	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 725;  art. 3 pkt 20; Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Dz.U. 2024 nr 0 poz 572;  art. 28,  art. 145 par. 1 pkt 4; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2026 nr 0 poz 143;  art. 151; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia WSA Edyta Kędzierska (spr.), Protokolant Specjalista Magdalena Pochopin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2026 r. sprawy ze skargi M. H. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 15 września 2025 r. nr WINB-WOA.7721.192.2025.AT w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę.	
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta R. (dalej również jako PINB) decyzją z dnia 23 maja 2025 r. Nr[...], wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 oraz art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (powołany tekst jednolity - Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej jako K.p.a.), po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego odmówił uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta R. (PINB) nr [...] z 13 lutego 2020 r. o umorzeniu postępowania w sprawie zgodności z przepisami prawa budowlanego zmiany sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działce nr [...] przy ul. [...] w R.

W uzasadnieniu organ wskazał, że pismem z 28 września 2020 r. (data wpływu do organu-30 września 2020 r.) skarżąca M. H. i P. H. - reprezentowani przez pełnomocnika - na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 w związku z art. 147 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego wnieśli o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego wyżej wymienioną decyzją nr [...] z 13 lutego 2020 r. We wniosku wskazali, że na skutek działania PINB, bez swojej winy nie brali udziału w postępowaniu i nie byli zaznajomieni z materiałami zgromadzonymi w toku postępowania zgodnie z art. 10 § 1 K.p.a., a także nie doręczono im decyzji oraz pozbawiono ich możliwości wniesienia środka zaskarżenia, a decyzja w sprawie została przekazana ich pełnomocnikowi w dniu 14 września 2020 r.

PINB postanowieniem nr [...] z dnia 22 października 2020 r. odmówił wznowienia przedmiotowego postępowania administracyjnego. W wyniku rozpatrzenia zażalenia M. i P. H. Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako ŚWINB) postanowieniem z 14 grudnia 2020 r., utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji w całości. W uzasadnieniu zawarł stwierdzenia sprowadzające się do tego, że z uwagi na to, iż przedmiotowy obiekt budowlany, niezależnie od sposobu jego użytkowania, nie oddziaływuje na nieruchomość należącą do wnioskodawców, nie można uznać, że wnioskodawcy posiadają interes prawny do wznowienia postępowania w sprawie.

W wyniku rozpoznania skargi M. H. wniesionej na powyższe postanowienie ŚWINB, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej jako WSA) wyrokiem z 10 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/GI 169/21 uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie PINB nr [...] z 22 października 2020 r. W uzasadnieniu wyroku WSA wskazał, że "kwestia interesu prawnego po stronie skarżącej, wbrew zapatrywaniu organów nie była oczywista, co wymagało, aby była ona przedmiotem ustaleń i oceny dopiero w postępowaniu prowadzonym po wydaniu postanowienia, o jakim mowa w art. 149 § 2 k.p.a." oraz "dla określenia czy wnioskodawcom, w tym skarżącej przysługuje status strony postępowania rozstrzygające znaczenie ma to, czy przedmiotowa zmiana użytkowania w istotny sposób wpływa na wykonywanie przez nich uprawnień, składających się na przysługujące im prawo własności jak i ograniczone prawo rzeczowe przysługujące im względem działki drogowej graniczącej bezpośrednio z działką na której posadowiony jest budynek objęty przedmiotową zmianą sposobu użytkowania. Tę kwestię powinny rozstrzygnąć organy w ramach ponownego prowadzenia postępowania, z tym, że dopiero po tym jak w sprawie wydane zostanie postanowienie o wznowieniu postępowania".

W konsekwencji powyższego, postanowieniem nr [...] z 15 grudnia 2021 r. PINB wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zgodności z przepisami prawa budowlanego zmiany sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działce nr [...] przy ul. [...] w R. Organ wskazał, że w toku prowadzonego postępowania wznowieniowego, dokonał ustaleń dotyczących tego, czy i w jaki sposób prowadzona w pomieszczeniach piwnicznych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym położonym na działce nr [...] przy ul. [...] w R. działalność gospodarcza firmy "[...]" A. A., obejmująca szycie odzieży i akcesoriów dla dzieci wpływa na wykonywanie przez skarżącą uprawnień związanych z przysługującym prawem własności działki nr [...] oraz związanych z ograniczonym prawem rzeczowym (służebność drogowa) przysługującym jej względem działki drogowej graniczącej bezpośrednio z działką nr [...]. W tym zakresie organ przeprowadził dowód z przesłuchania skarżącej M. H., która wyjaśniła, że prowadzona działalność gospodarcza wpływa na wykonywanie przez nią uprawnień związanych z przysługującym jej prawem własności działki nr [...] oraz prawem rzeczowym - służebnością drogi, gdyż klienci firmy "[...]" A. A. parkują samochody na działce drogowej, powodując utrudnienia we wjeździe i wyjeździe przez nią z jej działki nr[...].

Po rozpatrzeniu zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, PINB decyzją nr [...] z 31 maja 2022 r. odmówił uchylenia decyzji własnej nr [...] z 13 lutego 2020 r. W wyniku rozpoznania odwołania od tej decyzji ŚWINB decyzją z dnia 8 września 2022 r. uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi. Decyzją z dnia 28 maja 2024 r. nr [...] PINB umorzył przedmiotowe postępowanie na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. Decyzja ta została uchylona przez ŚWINB w dniu 17 grudnia 2024 r. i sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez PINB.

Wymienioną na wstępie decyzją Nr [...] z dnia 23 maja 2025 r. PINB odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta R. nr [...] z 13 lutego 2020 r. o umorzeniu w całości postępowania administracyjnego w sprawie zgodności z przepisami prawa budowlanego zmiany sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działce nr [...] przy ul. [...] w R. W uzasadnieniu organ wskazał, że istotą niniejszego postępowania wznowieniowego jest rozstrzygnięcie, czy skarżąca ma interes prawny by być stroną postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją PINB nr [...] z 13 lutego 2020 r., a w konsekwencji, czy jej pominięcie przy wydaniu rozstrzygnięcia w wymienionej sprawie wypełnia przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Następnie organ podniósł, że w związku z treścią zapadłego w sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 10 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/GI 169/21 w rozpatrywanym przypadku rozstrzygające znaczenie w przedmiocie przyznania skarżącej statusu strony postępowania ma ocena, czy prowadzona działalność usługowa na działce nr [...] w sposób istotny wpływa na wykonywanie przez nią uprawnień o charakterze cywilnoprawnym składających się na przysługujące prawo własności działki nr [...] i ograniczone prawo rzeczowe (służebność drogową) względem działki drogowej graniczącej bezpośrednio z działką nr[...]. Następnie organ przedstawił bardzo obszerny opis przeprowadzonego postępowania dowodowego i zawarł stwierdzenia sprowadzające się do tego, że w sprawie nie udowodniono okoliczności parkowania na terenie przedmiotowej działki drogowej samochodów klientów firmy "[...]" A. A. w sposób uniemożliwiający wjazd i wyjazd na teren i z terenu posesji skarżącej M. H. i K. H. W konsekwencji tego organ stwierdził, że prowadzona działalność nie wpływa na sferę praw i obowiązków wnioskodawczyni. W żaden sposób nie ogranicza możliwości korzystania przez nią z będącej jej własnością nieruchomości oraz ograniczonego prawa rzeczowego związanego z działką drogową nr [...]. W związku z powyższym, z uwagi na to, iż nieruchomości sąsiednie, w tym działka wnioskodawczyni nie znajdują się w obszarze oddziaływania prowadzonej w pomieszczeniach piwnicznych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym położonym na działce nr [...] działalności gospodarczej, brak jest w rozpatrywanej sprawie podstaw do uznania wnioskodawczyni za stronę postępowania. Organ dodał, że przeprowadzona przez niego ocena materiału dowodowego i weryfikacja twierdzeń zawartych we wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego wykazały, iż M. H. nie ma interesu prawnego w rozumieniu art. 28 K.p.a. uzasadniającego przyznanie przymiotu strony w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną. Tym samym nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, poprzez brak zapewnienia jej udziału na prawach strony w zakończonym przez PINB postępowaniu administracyjnym w sprawie zmiany sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działce nr [...] przy ul. [...] w R. Organ wskazał, że wobec tego, zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a., po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydał decyzję o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej.

W wyniku rozpoznania odwołania wniesionego przez skarżącą - reprezentowaną przez pełnomocnika będącego radcą prawnym – Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 15 września 2025 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (powołany tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 752 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy zawarł obszerny opis przeprowadzonego w sprawie postępowania, a także przedstawił ustalenia w zakresie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia oraz analizę przepisów prawa, mających zastosowanie w sprawie. Podkreślił, że w toku postępowania wznowieniowego nie udowodniono, aby samochody klientów firmy "[...]" A. A. parkowały na terenie działki drogowej o nr ew.[...], w sposób uniemożliwiający wjazd i wyjazd na teren i z terenu działki oznaczonej nr ew. [...] stanowiącej współwłasność M. H. i K. H. W konsekwencji tego organ stwierdził, że brak jest podstaw do przyjęcia, aby prowadzona w pomieszczeniach piwnicznych budynku mieszkalnego na działce o nr ew. [...] przy ul. [...] w R. działalność wpływała na wykonywanie przez skarżącą uprawnień związanych z przysługującym jej prawem własności działki o nr ew. [...] oraz ograniczonym prawem rzeczowym – służebnością drogową dotyczącą działki o nr ew.[...].

W skardze wniesionej od powyższej decyzji skarżąca M. H. – reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym – podniosła zarzut naruszenia przy jej wydaniu przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 151 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a. poprzez wydanie decyzji odmawiającej uchylenia decyzji PINB nr [...] z 13 lutego 2020 r., podczas gdy w świetle dokumentacji fotograficznej złożonej do akt sprawy były podstawy do wydania decyzji uchylającej. Ponadto zarzuciła naruszenie przez organ przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez wydanie decyzji bez przeprowadzenia wszechstronnego postępowania dowodowego, tj. pominięcie dokumentacji fotograficznej, a także przez przekroczenie zasad swobodnej oceny dowodów; - uznanie za wiarygodne zeznań świadka M. K., który z jednej strony przyznaje, że o fakcie prowadzenia działalności na posesji uczestnika dowiedział się z pisma PINB, a jednocześnie jednoznacznie i kategorycznie stwierdza, że prowadzona działalność nie generuje uciążliwości i utrudnień, a także poprzez uznanie za dowód w sprawie, pisma Komendanta Straży Miejskiej o braku interwencji na drodze dojazdowej, podczas gdy droga dojazdowa w stanie faktycznym sprawy stanowi drogę wewnętrzną, nie jest więc objęta nadzorem w zakresie przestrzegania przepisów ruchu drogowego przez policję czy straż miejską.

W oparciu o powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał twierdzenia i argumenty zawarte w treści decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie pełnomocnik skarżącej podtrzymał skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Przepis art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143), zwanej dalej P.p.s.a. określa, jakie naruszenia prawa stanowią podstawę uwzględnienia skargi.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 września 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta R. wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a. o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta R. nr [...] z 13 lutego 2020 r. o umorzeniu postępowania w sprawie zgodności z przepisami prawa budowlanego zmiany sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działce nr [...] przy ul. [...] w R.

Na wstępie wskazać należało, że sprawa będąca przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu, była już poddana kontroli sądu administracyjnego, który wyrokiem z dnia 10 czerwca 2021 r. sygn. akt II SA/Gl 169/21, uchylił poprzednio wydane postanowienia organów obydwu instancji o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego.

Na podstawie zatem art. 153 P.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

W niniejszej sprawie organ, zgodnie ze wskazaniami zawartymi w wyżej wymienionym wyroku, został zobowiązany do uwzględnienia, że "w sytuacji, gdy krąg stron postępowania ulega wyznaczeniu w oparciu o art. 28 K.p.a., to zdefiniowanemu na gruncie art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego rozumieniu obszaru oddziaływania nie można, tak jak uczynił to organ odwoławczy, przypisywać charakteru rozstrzygającego". Według zatem oceny Sądu – "dla określenia, czy wnioskodawcom, w tym skarżącej, przysługuje status strony postępowania, rozstrzygające znaczenie ma to, czy przedmiotowa zmiana użytkowania w istotny sposób wpływa na wykonywanie przez nich uprawnień, składających się na przysługujące im prawo własności, jak i ograniczone prawo rzeczowe przysługujące im względem działki drogowej graniczącej bezpośrednio z działką, na której posadowiony jest budynek objęty przedmiotową zmianą sposobu użytkowania. Tę kwestię powinny rozstrzygnąć organy w ramach ponownego prowadzenia postępowania, z tym, że dopiero po tym jak w sprawie wydane zostanie postanowienie o wznowieniu postępowania".

Wniosek wznowieniowy dotyczył postępowania zakończonego ostateczną decyzją organu I instancji z 13 lutego 2020 r. o umorzeniu postępowania w sprawie zgodności z przepisami prawa budowlanego zmiany sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego jednorodzinnego, polegającej na prowadzeniu w jego pomieszczeniach piwnicznych działalności gospodarczej obejmującej szycie odzieży.

W związku z przedmiotem tego umorzonego postępowania i cytowanymi wyżej wytycznymi, organy były zobowiązane do ustalenia, czy konkretnie dokonana zmiana sposobu użytkowania części obiektu budowlanego ma istotny wpływ na wykonywanie przez wnioskodawców uprawnień, składających się na przysługujące im prawo własności, jak i ograniczone prawo rzeczowe przysługujące im względem działki drogowej. Od tego zależało bowiem stwierdzenie, czy wnioskodawcy, tj. skarżąca i następca prawny zmarłego P. H. - mają interes prawny uzasadniający przyznanie im statusu strony w tym postępowaniu, którego dotyczył wniosek o wznowienie.

Natomiast wnioskodawcy wywodzili istnienie interesu prawnego uzasadniającego przyznanie im statusu strony w tym postępowaniu z powoływanej przez nich okoliczności nieprawidłowego parkowania na terenie przedmiotowej działki drogowej samochodów klientów firmy "[...]" A. A. w sposób uniemożliwiający wjazd i wyjazd na teren i z terenu ich posesji.

Organ przeprowadził w tym zakresie bardzo obszerne postępowanie dowodowe i zawarł w decyzji wnioski sprowadzające się do tego, że w sprawie nie stwierdził okoliczności parkowania na terenie przedmiotowej działki drogowej samochodów klientów firmy "[...]" A. A. w sposób uniemożliwiający wjazd i wyjazd na teren i z terenu posesji skarżącej M. H. i K. H.

Postępowanie zostało zatem przeprowadzone w szerszym zakresie niż wynikało to z wytycznych WSA, w których była mowa o ustaleniu, czy ta konkretnie dokonana zmiana sposobu użytkowania części obiektu budowlanego, a zatem zmiana - według dokonanych ustaleń - sprowadzająca się do szycia odzieży (przy użyciu dwóch maszyn do szycia) – a nie sposób parkowania samochodów na przedmiotowej działce drogowej - ma istotny wpływ na wykonywanie przez wnioskodawców ich uprawnień. Parkowanie i postój samochodów – niezależnie od tego, czy prawidłowe, czy też nie, a także niezależnie od tego, czy dotyczy klientów firmy A. A., czy też np. przyjeżdżających do niej gości (na marginesie - okoliczność parkowania również gości państwa B. potwierdziła w swoich zeznaniach K. H.) - nie jest okolicznością z zakresu przedmiotowej zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego.

Jednakże pomimo tego, że te ustalenia wykraczały poza zakres ustaleń dotyczących wpływu przedmiotowej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego na wykonywanie określonych wyżej uprawnień – i tak prawidłowo organ I instancji - biorąc pod uwagę – jak wskazał w decyzji - dokonane w toku postępowania wznowieniowego ustalenia, uwzględniające charakter prowadzonej działalności oraz wielkość i zasięg oddziaływania tej działalności, stwierdził, że prowadzona w pomieszczeniach piwnicznych budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działce nr [...] przy ul. [...] w R. działalność gospodarcza nie oddziałuje na nieruchomości sąsiednie, w tym nieruchomość skarżącej i K. H.

W związku z powyższym, z uwagi na to, iż nieruchomości sąsiednie, w tym nieruchomość skarżącej nie są poddane oddziaływaniu działalności prowadzonej w pomieszczeniach piwnicznych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, zasadnie organ przyjął, że brak jest w rozpatrywanej sprawie podstaw do uznania właścicieli tej nieruchomości za stronę postępowania.

Przeprowadzona przez organ nadzoru budowlanego ocena okoliczności sprawy i weryfikacja twierdzeń zawartych we wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, wykazały, iż skarżąca i K. H., nie mają interesu prawnego uzasadniającego przyznanie przymiotu strony w postępowaniu zakończonym wymienioną wyżej ostateczną decyzją. Wobec tego, w sprawie tej nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, poprzez brak udziału na prawach strony, współwłaścicieli działki nr ew. [...] w R., w zakończonym przez PINB postępowaniu administracyjnym w sprawie zgodności z prawem budowlanym zmiany sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działce nr [...] przy ul. [...] w R.

Prawidłowo zatem organ, zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a., po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydał decyzję, w której odmówił uchylenia decyzji dotychczasowej, gdyż stwierdził brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.

Jak bowiem podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w cytowanym w decyzji organu I instancji, wyroku z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt II OSK 773/09 – "postępowanie wznowieniowe z przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. jest prowadzone zarazem co do tego, czy wnioskodawca jest stroną z punktu widzenia materialno-prawnego, jak i co do spełnienia przesłanki z tegoż przepisu. Jeżeli bowiem okaże się, że wnioskodawca nie jest stroną (nie ma w sprawie interesu prawno- materialnego), to jednocześnie należy stwierdzić, że nie wystąpiła w sprawie faktycznie podstawa wznowienia, wymagana do przejścia przez organ wznowieniowy do rozpatrzenia sprawy co do istoty i wydania rozstrzygnięcia w tym zakresie. Ustalenie przez organ orzekający w postępowaniu wznowieniowym, że nie zachodzi przesłanka z art. 145 § 1 k.p.a., pomimo powołania jej we wniosku o wznowienie i wydania postanowienia o wznowieniu, skutkuje wydaniem decyzji o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej (art. 151 §1 pkt 1 k.p.a.)" (por. wyrok NSA w sprawie o sygn. akt II OSK 773/09, dostępny w CBOSA).

Mając na uwadze przedstawiony stan sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, zostały wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami i w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania, w szczególności spełniającego warunki określone w art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. oraz art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a.

W tych okolicznościach brak było podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem wymienionych decyzji, wydanych na skutek wyczerpującego wyjaśnienia sprawy, na podstawie zgromadzonych w sposób kompletny dowodów, właściwej ich oceny oraz prawidłowych rozważań faktycznych i prawnych, zawartych w ich uzasadnieniu, jak tego wymaga art. 107 § 3 k.p.a.

W związku z powyższym, zgodnie z art. 151 P.p.s.a. skargę należało oddalić.