Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi K. spółka z o.o. w B. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2017 r., sygn. akt I FSK 1338/15 w sprawie ze skargi kasacyjnej K. spółka z o.o. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Bk 214/15 w sprawie ze skargi K. spółka z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia 22 grudnia 2014 r., nr PTII/4407-23/140/ULP/14/W w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2014 r. postanawia: 1) odrzucić skargę o wznowienie postępowania, 2) zwrócić na rzecz K. spółka z o.o. w B. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 284 (słownie: dwieście osiemdziesiąt cztery) złote tytułem uiszczonego wpisu od skargi o wznowienie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 17 lutego 2017 r., sygn. akt I FSK 1338/15, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.) oddalił skargę kasacyjną K. spółka z o.o. w B. (dalej: Spółka/skarżąca) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 22 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Bk 214/15, którym oddalono skargę Spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z 22 grudnia 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2014 r.

Pismem z 29 października 2020 r. Spółka wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego powołanym wyżej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego opierając ją na przesłance z art. 273 § 3 P.p.s.a., tj. na wydaniu Przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) wyroku

z 15 października 2020 r., w sprawie C-335/19 (ECLI:EU:C:2020:829). Od skargi uiszczono opłatę w wysokości 284 złotych.

Pismem z 18 stycznia 2020 r. Spółka cofnęła skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania podlegała odrzuceniu została bowiem oparta na przesłance z art. 272 § 3 P.p.s.a., tj. na wydaniu Przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) wyroku z 15 października

2020 r., w sprawie C-335/19 (ECLI:EU:C:2020:829), wyrok ten został natomiast opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 7 grudnia 2020 r. (Dz.U.

C 423 z 7.12.2020, str. 7-8), a zatem po wniesieniu przedmiotowego środka prawnego. Oznacza to, że skarga o wznowienie postępowania była przedwczesna, dlatego nie mogła być cofnięta, lecz podlegała odrzuceniu.

Orzeczenia TSUE wchodzą bowiem w życie z chwilą ich publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, co wynika z wykładni systemowej i celowościowej art. 272 § 3 zdanie pierwsze i drugie w zw. z art. 272 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a. Powołane przepisy stanowią bowiem, że można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio, z tym że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania biegnie od dnia doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego. (art. 272 § 3 P.p.s.a.). Tymczasem, jak stanowi art. 272 § 2 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.

Z powyższego wynika zatem, że w przypadku rozstrzygnięcia organu międzynarodowego, termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w przypadku stron, które nie były stronami w postępowaniu przed organem międzynarodowym wynosi trzy miesiące od daty publikacji tego rozstrzygnięcia, gdyż z tym dniem orzeczenie to wchodzi w życie, a w przypadku stron, które brały udział w postępowaniu przed tym organem termin ten biegnie od dnia doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego (zob. postanowienie NSA z 8 listopada 2013 r., w sprawie II GSK 2031/13 - jedno zamiast wielu; zob. też aprobującą to orzeczenie na zasadzie imperio rationis uchwałę NSA w składzie siedmiu sędziów z 16 października 2017 r., w sprawie I FPS 1/17; zob. też R. Stefanicki, Wznowienie postępowania w związku z rozstrzygnięciem prejudycjalnym Trybunału Sprawiedliwości UE, "Prokuratura i Prawo" 2018,

nr 6, s. 84-97).

Okoliczność w postaci otwarcia biegu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, która stanowi o niedopuszczalności omawianego środka prawnego sąd bada w każdym przypadku i na każdym etapie postępowania, w tym, także na rozprawie. Przekonuje o tym dyspozycja art. 280 § 1 w zw. z art. 281 zdanie pierwsze P.p.s.a. Powołane przepisy stanowią bowiem, że sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (art. 280 § 1 P.p.s.a.). Na rozprawie natomiast sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i jeżeli brak jest ustawowej podstawy wznowienia lub termin do wniesienia skargi nie został zachowany, odrzuca skargę o wznowienie (art. 281 zdanie pierwsze P.p.s.a.).

W realiach niniejszej sprawy cofnięcie skargi przez Spółkę, przed wyznaczeniem rozprawy (pismem z 18 stycznia 2020 r.), spowodowało konieczność rozpoznania tego żądania na posiedzeniu niejawnym w kierunku zbadania negatywnych przesłanek procesowych do wydania postanowienia w przedmiocie umorzenia postępowania, o czym przekonuje art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 P.p.s.a.

W myśl powołanych przepisów skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 P.p.s.a.). W tej sytuacji sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z § 2 P.p.s.a.). Przy czym - w myśl art. 276 zdanie pierwsze P.p.s.a. - do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej.

Z powołanych przepisów wynika zatem, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne jeżeli skarga nie zawiera braków umożliwiających nadanie jej dalszego biegu, a przede wszystkim jeżeli strona wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (zob. postanowienia NSA: z 22 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 1275/11 oraz z 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07; zob. też B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa

2016, art. 60).

W postępowaniu takim jak niniejsze, zasygnalizowane powyżej rozróżnienie ma o tyle istotne znaczenie, że jak wskazano - zarówno w art.

280 § 1 zdanie pierwsze, zdanie drugie, jak również w art. 281 zdanie pierwsze P.p.s.a. - ustawodawca przewidział ponowne badanie dopuszczalności formalnej skargi o wznowienie postępowania i ewentualne odrzucenie tego środka prawnego także na rozprawie. Z tego względu "nadanie dalszego biegu sprawie", o którym powiedziano wyżej należy rozumieć "odpowiednio" do procesowego ukształtowania niniejszego postępowania. Powyższe powoduje, że odrzucenia skargi o wznowienie postępowania z przyczyn wymienionych w art. 280 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a. (a więc jako sposób zakończenia tego postępowania) należy dokonać na każdym etapie tego postępowania, w szczególności gdy stanowią one negatywną przesłankę procesową do merytorycznego rozpoznania żądania strony, w tym przypadku - w postaci cofnięcia skargi.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji. O określonym w punkcie drugim sentencji zwrocie całego wpisu uiszczonego przez Spółkę od skargi o wznowienie postępowania orzeczono z urzędu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ab initio P.p.s.a.