W piśmie z dnia 30 czerwca 2017 r. G. P., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
Z akt sprawy wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] dokonało ponownej weryfikacji własnego działania i – na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) – postanowieniem z dnia [...] września 2017 r. nr [...] rozstrzygnęło sprawę zainicjowaną powyższą skargą, w której uwzględniło skargę w całości i uchyliło własne zaskarżone postanowienie z dnia [...] maja 2017 r. [...].
Wobec tego, skoro postanowienie Kolegium z dnia [...] września 2017 r. uwzględniające skargę w całości zostało wydane przez organ po wpłynięciu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ale przed rozpoznaniem jej przez Sąd, należy uznać, że zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania sądowego znajduje uzasadnienie w art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (poz. 1800 z późn. zm.). Na sumę zasądzonych kosztów postępowania składają się: kwota 100 zł uiszczona przez pełnomocnika skarżącego w dniu 15 września 2017 r. tytułem wpisu sądowego od skargi i kwota 480 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
