![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6168 Weterynaria i ochrona zwierząt, Inne, Lekarz Weterynarii, Oddalono zażalenie, I OZ 267/25 - Postanowienie NSA z 2025-05-13, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I OZ 267/25 - Postanowienie NSA
|
|
|||
|
2025-04-14 | |||
|
Naczelny Sąd Administracyjny | |||
|
Mariola Kowalska /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6168 Weterynaria i ochrona zwierząt | |||
|
Inne | |||
|
I OZ 418/24 - Postanowienie NSA z 2024-07-17 II SA/Kr 1249/23 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2023-11-09 |
|||
|
Lekarz Weterynarii | |||
|
Oddalono zażalenie | |||
|
Dz.U. 2024 poz 935 art. 227 § 1, art. 220 § 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) |
|||
|
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1249/23 w sprawie ze skargi B.J. na "postępowanie Małopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia 30 czerwca 2023 r., znak WIW.CHZ.1411.36.2023" postanawia: oddalić zażalenie. |
||||
|
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 listopada 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024, poz. 935, dalej "P.p.s.a.") odrzucił, jako niedopuszczalną, skargę B.J. (dalej "skarżąca") na postępowanie Małopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2023 r. Sąd ten odrzucił skargę kasacyjną skarżącej z uwagi na fakt, iż została sporządzona osobiście przez skarżącą. Postanowieniem z dnia 7 marca 2024 r. WSA w Krakowie odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie. Zarządzeniem z dnia 23 maja 2024 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 lipca 2024 r., sygn. akt I OZ 418/24 oddalił zażalenie skarżącej na powyższe postanowienie. Zarządzeniem z dnia 14 sierpnia 2024 r. skarżąca wezwana została do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 23 maja 2024 r. o wpisie od zażalenia - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pismem z 13 września 2024 r. skarżąca wniosła zażalenie na wyżej wskazane zarządzenie. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie: 1. odrzucił zażalenie skarżącej na zarządzenie z dnia 14 sierpnia 2024 r. wzywające do wykonania zarządzenia o uiszczeniu wpisu od zażalenia, 2. odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 7 marca 2024 r. o odrzuceniu zażalenia. Odnosząc się do punktu 1 sentencji swojego postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił, że zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 P.p.s.a. jako nieodpuszczalne, natomiast w zakresie punktu 2, Sąd odrzucając zażalenie wskazał, że sytuacja taka miała miejsce wskutek braku uiszczenia przez skarżącą opłaty od zażalenia na postanowienie o odrzuceniu zażalenia. Pismem z dnia 20 grudnia 2024 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem niniejszego postępowania jest zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 listopada 2024 r. odrzucające dwa zażalenia skarżącej - jedno z uwagi na jego niedopuszczalność – zaskarżenie niezaskarżalnego prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, drugie z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Zgodnie z art. 227 § 1 P.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu, po prawomocnym oddaleniu zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, nie stanowi zarządzenia, o którym mowa w art. 220 § 1 P.p.s.a., lecz jest wezwaniem do wykonania prawomocnego zarządzenia w tym przedmiocie. Zarządzenie ponownie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi nie jest zarządzeniem w przedmiocie kosztów sądowych w rozumieniu art. 227 § 1 P.p.s.a., a w istocie jest zarządzeniem wzywającym do wykonania prawomocnego zarządzenia, na które zażalenie zostało już oddalone prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem na zarządzenie wzywające do wykonania wcześniejszego zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu nie przysługuje zażalenie (zob. postanowienie NSA z dnia 15 marca 2012, sygn. akt II OZ 186/12). Zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia ma wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (zob. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 4/11). Z tego względu, zażalenie skarżącej na zarządzenie z dnia 14 sierpnia 2024 r. jako niedopuszczalne, jak słusznie orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, podlegało odrzuceniu. Z kolei, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Brak wpisu od zażalenia, pomimo prawidłowego wezwania do jego uiszczenia, stanowi zatem przesłankę do jego odrzucenia. W związku z tym Sąd I instancji prawidłowo odrzucił zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 7 marca 2023 r. jako nieopłacone (punkt 2 sentencji postanowienia Sądu I instancji). Tym samym aktualnie rozpoznawane przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie na opisane na wstępie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 listopada 2024 r. uznać należy za bezzasadne. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji. |
||||