Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Niedźwiedź Sędziowie: SWSA Katarzyna Marasek-Zybura (spr.) SWSA Ewa Michna po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 lipca 2026 r. sprawy ze skargi małoletniego A. P. reprezentowanego przez przedstawicieli ustawowych matkę V. P. oraz ojca M. P. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Małopolskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 18 marca 2026 r. małoletni A. P. (dalej: skarżący), reprezentowany przez przedstawicieli ustawowych, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Małopolskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z dnia 20 kwietnia 2026 r., przedstawiciele skarżącego zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: podanie numeru PESEL skarżącego – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis ww. zarządzenia został wysłany do przedstawicieli ustawowych skarżącego listem poleconym za potwierdzeniem odbioru w dniu 4 maja 2026 r. na adres wskazany w skardze.

Opisane powyżej zarządzenie, matka skarżącego odebrała w dniu 18 maja 2026 r. Natomiast przesyłka zaadresowana do ojca skarżącego była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo z dnia 11 maja 2026 r., powtórne awizo z dnia 19 maja 2026 r. – nie została podjęta i zwrócona w dniu 26 maja 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zdaniem Sądu przesyłkę awizowano w sposób prawidłowy, a tym samym należało uznać ją za doręczoną w dniu 25 maja 2026 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.).

W wyznaczonym terminie przedstawiciele ustawowi nie udzielili odpowiedzi na powyższe wezwanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a także zawierać elementy wymienione w punktach od 1 do 3 art. 57 § 1 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Na tle powołanej regulacji, Naczelny Sąd Administracyjny podjął w dniu 3 lipca 2023 r. uchwałę, przesądzając, że niezachowanie określonego tym przepisem wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (zob. uchwała NSA z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. II GPS 3/22, dostępna w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query, dalej: CBOSA).

Jak wynika z treści z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi, to taka skarga podlega odrzuceniu.

Skarga w niniejszej sprawie nie czyniła zadość opisanym wyżej wymaganiom. W treści skargi (będącej pierwszym pismem w niniejszej sprawie), nie podano numeru PESEL skarżącego. Konieczne zatem stało się wezwanie przedstawicieli ustawowych do usunięcia braków formalnych skargi.

W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z dnia 20 kwietnia 2026 r., wezwano przedstawicieli ustawowych do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: podanie numeru PESEL skarżącego – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłka zawierająca ww. wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 18 maja 2026 r. Termin do dokonania czynności – uzupełnienia braków formalnych skargi, upływał bezskutecznie w dniu 25 maja 2026 r.

Z kolei przesyłka zaadresowana do ojca skarżącego została doręczona w trybie tzw. doręczenia zastępczego. Stosownie do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Ustawodawca wprowadził zatem tzw. fikcję doręczenia polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie 14 dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo), o jakim mowa w art. 73 § 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze przyjąć należało, że przesyłka skierowana do ojca skarżącego, po dwukrotnym awizowaniu – pierwsze awizo z dnia 11 maja 2026 r., powtórne awizo z dnia 19 maja 2026 r. – została skutecznie doręczona w dniu 25 maja 2026 r. Wobec powyższego ostatnim dniem ustawowego siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi był dzień 2 czerwca 2026 r.

W zakreślonym przez Sąd terminie, przedstawiciele ustawowi nie udzielili odpowiedzi na powyższe wezwanie.

W tym stanie rzeczy, bezspornym jest, że przedmiotowa skarga jest obarczona brakami uniemożliwiającymi jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.