Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Komendanta Głównego Policji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 1098/21 w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 25 stycznia 2021 r. nr 142 w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop postanawia: 1. sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 1098/21, w ten sposób, że w miejscu oznaczenia daty decyzji organu I instancji, zamiast błędnie podanej: "13 listopada 2023 r.", wpisać prawidłową: "13 listopada 2020 r." 2. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 3. zwrócić Komendantowi Głównemu Policji ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 grudnia 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 1098/21, po rozpoznaniu sprawy ze skargi E. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 25 stycznia 2021 r. nr 142 w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu z dnia 13 listopada 2020 r. nr 453/2020.

Od ww. wyroku organ wywiódł skargę kasacyjną, którą następnie pismem z dnia 29 stycznia 2025 r. cofnął.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Strona, która wniosła skargę, może ją na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.) cofnąć. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W myśl art. 193 P.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które uzasadniałyby uznanie cofnięcia skargi kasacyjnej za niedopuszczalne, wobec czego należało uznać powyższą czynność procesową za skuteczną.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 i art. 193 P.p.s.a. umorzył postępowanie kasacyjne ze skargi kasacyjnej Komendanta Głównego Policji (pkt 2 sentencji postanowienia). Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zwrócił uiszczony wpis sądowy od ww. skargi kasacyjnej (pkt 3 sentencji postanowienia).

Stosownie do art. 156 § 1 P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące w sentencji orzeczenia, jak i w jego uzasadnieniu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność.

W rozpoznawanej sprawie w sentencji wyroku Sądu I instancji błędnie oznaczono datę decyzji organu I instancji. Z treści decyzji znajdującej się w aktach administracyjnych bezsprzecznie wynika, że prawidłową datą wydania tejże decyzji jest 13 listopada 2020 r., a nie jak wskazano w sentencji wyroku: "13 listopada 2023 r.". Zaistniały błąd ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej.

Z powyższych względów na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1. sentencji postanowienia.