Pismem z dnia 20.01.2026 r. skarżąca Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością U. z siedzibą w B. złożyła wniosek o rozpoznanie w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym skarg kasacyjnych wniesionych przez nią i przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22.08.2024 r. (I SA/Po 320/24) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że istota sprawy sprowadza się wyłączenie do oceny prawnej określonych przepisów materialnego prawa podatkowego, a zgromadzony materiał jest kompletny i wystarczający do wydania rozstrzygnięcia bez przeprowadzania rozprawy.
Tożsamy co do treści wniosek skarżąca zgłosiła także w drugiej sprawie, przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zawisłej pod sygnaturą akt II FSK 1068/25). Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w jednej ze spraw sprzeciwił się rozpoznaniu jej na posiedzeniu niejawnym, a w drugiej nie zajął stanowiska w tej kwestii.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na podstawie art. 193 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: P.p.s.a.) do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, ale tylko wtedy, gdy nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Ponieważ jednak tryb rozpoznawania skarg kasacyjnych przez Naczelny Sąd Administracyjny został uregulowany w sposób szczególny, w tym zakresie przepisy regulujące postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym, w tym art. 119 P.p.s.a. stanowiący o rozpoznaniu spraw w trybie uproszczonym, w postępowaniu kasacyjnym zastosowania nie mają. Oznacza to, że w postępowaniu uproszczonym Naczelny Sąd Administracyjny spraw nie rozpoznaje.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną co do zasady na rozprawie (art. 181 § 1 P.p.s.a.), a na posiedzeniu niejawnym w przypadkach przewidzianych w art. 182 P.p.s.a. – w tym, gdy strona, która wniosła skargę kasacyjną, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy (art. 182 § 2 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie organ interpretacyjny zażądał rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie i nie złożył oświadczenia o zmianie tego stanowiska, wobec czego brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym. Jakkolwiek bowiem skierowane do organu interpretacyjnego wezwanie do zajęcia stanowiska wobec wniosku skarżącej opatrzono rygorem, że brak odpowiedzi będzie poczytany za zgodę na rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, niemniej ze względu na możliwość rozpoznania obydwu wymienionych spraw na tym samym posiedzeniu, winny być one procedowane w tym samym trybie. Można dodać, że zasadą jest rozpoznawanie skarg kasacyjnych na rozprawie, toteż nawet wtedy, gdy sprawa podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, sąd administracyjny na podstawie art. 90 § 2 P.p.s.a. może skierować sprawę na posiedzenie jawne i wyznaczyć rozprawę.
W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 i art. 166 w związku z art. 193 P.p.s.a. oddalił wniosek skarżącej.
