drukuj    zapisz    Powrót do listy

6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s, Budowlane prawo, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, Oddalono skargę kasacyjną, II OSK 244/22 - Wyrok NSA z 2024-11-19, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II OSK 244/22 - Wyrok NSA

Data orzeczenia
2024-11-19 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-02-07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Stankowski
Magdalena Dobek-Rak /sprawozdawca/
Zdzisław Kostka /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II SA/Ke 599/21 - Wyrok WSA w Kielcach z 2021-09-08
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 256 art. 16, 61 a par. 1, 104 par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędziowie: sędzia NSA Jerzy Stankowski sędzia del. WSA Magdalena Dobek-Rak (spr.) Protokolant: starszy asystent sędziego Anita Lewińska-Karwecka po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 września 2021 r. sygn. akt II SA/Ke 599/21 w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 18 maja 2021 r. znak: WINB-WOA.7721.10.9.2021 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego oddala skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 8 września 2021 r. po rozpoznaniu sprawy o sygn. akt II SA/Ke 599/21 ze skargi A.W. oddalił skargę na postanowienie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 18 maja 2021 r., nr WINB-WOA.7721.10.9.2021, utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Skarżysku-Kamiennej z 2 kwietnia 2021 r., nr NB.5162.8.2021, którym na podstawie art. 61a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., odmówiono skarżącemu wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie likwidacji progu znajdującego się na ciągu pieszym wzdłuż obiektów użyteczności publicznej przy ul. [...] w S.

Sąd pierwszej instancji dokonując sądowej kontroli legalności postanowienia zaakceptował stanowisko organów nadzoru budowlanego, że wszczęcie postępowania uniemożliwia to, iż sprawa likwidacji stopnia na ciągu pieszym wzdłuż pawilonów mieszkalno-usługowych nr [...], nr [...] i nr [...] usytuowanych na działce nr [...] przy ul. [...] w S., została już rozstrzygnięta decyzją ostateczną.

W skardze kasacyjnej A.W., zaskarżając wyrok Sądu pierwszej instancji, zarzucił naruszenie przepisów procedury administracyjnej w postaci art. 61 § 1 k.p.a. oraz art. 61a § 1 k.p.a. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że skarżący przyjmuje prawomocne rozstrzygnięcie zapadłe uprzednio w tej sprawie, niemniej jednak sporny próg nadal istnieje stwarzając zagrożenie. Skarżący wskazał jednocześnie, że próg swoimi rozmiarami narusza (bliżej nieokreślone) przepisy ustawy Prawo budowlane i z tego powodu wniosek skarżącego złożony do organu pierwszej instancji winien skutkować wszczęciem odrębnego postępowania administracyjnego tylko w tej wąskiej materii, z pominięciem, jak to nazwano, "zaszłości stricte historycznych".

W oparciu o powyższy zarzut skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do organu drugiej instancji celem wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie likwidacji progu znajdującego się na ciągu pieszym wzdłuż obiektów użyteczności publicznej położonych przy ulicy [...] w S. Ponadto, wniesiono o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie podstawy nieważności wskazane w art. 183 § 2 p.p.s.a. nie zachodzą, co oznacza, że granice skargi kasacyjnej zostały wyznaczone przez jej wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i podstawy obejmujące naruszenie przepisów postępowania.

Rozpoznając sprawę w tak określonych granicach Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sformułowane zarzuty nie zdołały podważyć prawidłowości zaskarżonego wyroku i w związku z tym skarga kasacyjna podlegała oddaleniu.

Przedmiotem zaskarżenia przed sądem administracyjnym było postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, wydane na podstawie art. 61a § 1 k.p.a.

Zgodnie z art. 61 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Przepis art. 61a § 1 k.p.a. wyznacza natomiast przesłanki odmowy wszczęcia postępowania, stanowiąc, że organ odmawia na żądanie wszczęcia postępowania w sprawie, gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. Skonkretyzowana została zatem przesłanka o charakterze podmiotowym a pozostałe przesłanki wyłączające wszczęcie postępowania administracyjnego zostały określone w sposób blankietowy poprzez odwołanie się do klauzuli "inne uzasadnione przyczyny". Te inne uzasadnione przyczyny to oczywiście przyczyny wynikające z przepisów prawa, które najczęściej mają charakter przedmiotowy.

Należy stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że w sprawie rozpatrzenia przez organ nadzoru budowlanego wniosku skarżącego o przeprowadzenie postępowania odnośnie likwidacji progu znajdującego się na ciągu pieszym przy ul. [...] w S. zaistniała przeszkoda wykluczająca wszczęcie i prowadzenie postępowania, albowiem w sprawie legalności tej inwestycji została wcześniej wydana prawomocna decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego, która była przedmiotem kontroli przez sąd administracyjny.

W doktrynie oraz orzecznictwie sądowym powszechnie przyjęto zaś, że jedną z "uzasadnionych przyczyn" zobowiązujących organ administracji publicznej do wydania postanowienia na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. jest uprzednie rozpoznanie danej sprawy i wydanie w efekcie decyzji ostatecznej. Wszczęcie postępowania przez organ administracji publicznej w takich okolicznościach naruszałoby bowiem zasadę trwałości decyzji wynikającą z art. 16 § 1 k.p.a. oraz pewność obrotu prawnego. Zakończenie sprawy decyzją, która wyklucza wszczęcie postępowania obejmuje, tak jak stanowi o tym art. 104 § 2 k.p.a., wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę merytorycznie, jak i wydanie decyzji w inny sposób kończącej sprawę w danej instancji.

Jak wynika z akt sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Skarżysku-Kamiennej decyzją z 21 marca 2019 r. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie likwidacji stopnia na ciągu pieszym wzdłuż pawilonów mieszkalno-usługowych nr [...], nr [...] i nr [...] usytuowanych na działce nr [...] przy ul. [...] w S., wszczęte w wyniku interwencji skarżącego. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 9 maja 2019 r., a prawomocnym wyrokiem z 29 sierpnia 2019 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 390/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę na decyzję organu odwoławczego. W toku postępowania zakończonego wydaniem ww. rozstrzygnięć organy nadzoru budowlanego dokładnie ustaliły stan faktyczny sprawy, w tym okoliczności towarzyszące zrealizowaniu ciągu pieszego w ramach pozwolenia na budowę całego kompleksu handlowego, którego projekt nie przewidywał rozwiązań w zakresie konstrukcji, rodzaju materiałów, cząstkowych przekrojów ciągu pieszego, który uwzględniałby ukształtowanie terenu działki. Jak ustalono, zrealizowanie ciągu pieszego na jednym poziomie przed lokalami nr [...] i [...] spowodował powstanie różnicy w poziomach pomiędzy utwardzeniem przed pawilonami nr [...] i [...]. Podstawę do umorzenia postępowania stanowiła zaś konkluzja organów o zakwalifikowaniu ciągu pieszego jako utwardzenia terenu niewymagającego pozwolenia na budowę ani zgłoszenia, oraz stwierdzenie, że ciąg pieszy usytuowany poza drogą publiczną nie musi spełniać wymagań wynikających z przepisów dotyczących warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne.

Decyzja o umorzeniu postępowania jest zakończeniem w inny sposób postępowania w sprawie, zamykając dopuszczalność prowadzenia w tożsamej sprawie postępowania. Decyzja o umorzeniu z przyczyn przedmiotowych wynikających z zastosowania do stanu faktycznego zapisanego w normie prawa materialnego kończy postępowanie w sprawie i obowiązuje w obrocie prawnym, korzystając z domniemania prawidłowości. Dopóty nie zostanie z obrotu prawnego wyeliminowana w trybie prawnym nie jest dopuszczalne ponowne prowadzenie i rozstrzyganie sprawy konkurencyjną decyzją. Rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania w sprawie jest rozstrzygnięciem, które korzysta z ochrony trwałości.

W skardze kasacyjnej nie podważono tożsamości sprawy zakończonej decyzją o umorzeniu postępowania i objętej wnioskiem skarżącego z 18 lutego 2021 r. Co więcej, uzasadnienie skargi eksponuje poszanowanie przez skarżącego rozstrzygnięcia zapadłego w tej sprawie i nie wskazuje jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć ocenę Sądu pierwszej instancji, że podstawy umorzenia postępowania nadal pozostają aktualne i uzasadniają odmowę wszczęcia kolejnego postępowania w sprawie likwidacji progu znajdującego się na ciągu pieszym przy ul. [...] w S. Trafnie zatem Sąd pierwszej instancji wskazał, że w okolicznościach niniejszej sprawy występują "inne uzasadnione przyczyny" uniemożliwiające wszczęcie postępowania w rozumieniu art. 61a § 1 k.p.a. Charakter owych przeszkód we wszczęciu kolejnego postępowania w tej samej sprawie jest na tyle oczywisty, że nie wymaga prowadzenia postępowania dowodowego i wprost uzasadnia wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o powyższy przepis. Nie jest zatem zasadny zarzut naruszenia art. 61a § 1 k.p.a.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną jako pozbawioną uzasadnionych podstaw.



Powered by SoftProdukt