Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak, po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Rady Gminy W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 marca 2020 r. sygn. akt II SA/Wr 127/19 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 listopada 2019 r. sygn. akt II SA/Wr 127/19 w sprawie ze skargi D. J. i B. D.-J. na uchwałę Rady Gminy W. z dnia 28 września 2018 r. nr ... w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w obrębie K. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 marca 2020 r. sygn. akt II SA/Wr 127/19 odrzucono skargę kasacyjną Rady Gminy W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 listopada 2019 r. sygn. akt II SA/Wr 127/19 w sprawie ze skargi D. J. i B. D. -J. na uchwałę Rady Gminy W. z dnia 28 września 2018 r. nr ... w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w obrębie K.

W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że wyrokiem z dnia 21 listopada 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy W. z dnia 28 września 2018 r. nr ... w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w obrębie K. w części w jakiej obejmuje ona działki nr ... i nr ... Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniosła Rada Gminy W.. Skarga kasacyjna podpisana została osobiście przez Wójta Gminy W.. Sąd wywiódł, że sporządzenie skargi kasacyjnej jako środka prawnego sformalizowanego obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim, bowiem - ze względu na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych przez art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). - sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej. W świetle przywołanych regulacji Sąd uznał, że skarga kasacyjna podpisana przez Wójta Gminy W. jest niedopuszczalną, bowiem została sporządzona przez osobę nieuprawnioną. W tej sytuacji, na mocy art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę kasacyjną.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie postanowienia w całości.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania przez:

- błędną wykładnię przepisu art. 177a w związku z art, 175 § 1 i art. 176 § ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przez przyjęcie, że wniesienie przez stronę postępowania niebędącą adwokatem lub radcą prawnym skargi kasacyjnej podlega automatycznemu odrzuceniu, a nie wezwaniu do usunięcia braków formalnych poprzez wskazanie kto sporządził skargę,

- błędną wykładnię przepisu art. 175 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przez automatyczne przyjęcie, że osoba podpisana pod skargą sporządziła tę skargę, w sytuacji gdy sporządzenie, a więc przygotowanie pisma stanowi odrębną czynność od opatrzenia tego pisma podpisem, a co za tym idzie za nieprawidłowe uznać trzeba wnioskowanie, że podpis osoby pod jakimś pismem oznacza, że osoba ta jest autorem tegoż pisma.

W piśmie z dnia 4 maja 2020 r. D. J. i B. D. -J. wnieśli o oddalenie zażalenia oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004r., sygn. akt FSK 3/04). Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia objętym tzw. przymusem adwokacko-radcowskim. Oznacza to, że brak sporządzenia jej przez jedną z osób opisanych w art. 175 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyklucza możliwość jej merytorycznego rozpatrzenia. Jest ona w takiej sytuacji niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Obowiązek ustanowiony w art. 175 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej. Oznacza to również, że brak ten nie podlega konwalidacji w trybie art. 49 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (por. postanowienia NSA: z dnia 2 października 2012 r., II OZ 832/12, z dnia 20 marca 2012 r., I OZ 169/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl – zw. dalej CBOSA).

W przedmiotowej sprawie Wójt Gminy osobiście sporządził skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stwierdzającego nieważność uchwały Rady Gminy W. z dnia 28 września 2018 r. Z akt sprawy nie wynika, aby Wójt był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a co za tym idzie jest on pozbawiony zdolności postulacyjnej do dokonania tej czynności procesowej. Jak już wskazano powyżej brak sporządzenia skargi kasacyjnej przez jedną z osób opisanych w art. 175 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest brakiem, który nie podlega usunięciu. Odnosząc się natomiast do twierdzeń pełnomocnika, wskazać należy, że użyty w art. 175 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi termin sporządzenie skargi kasacyjnej należy rozumieć jako zredagowanie i podpisanie skargi kasacyjnej. Jeżeli bowiem oczywiste, że podpisanie skargi potwierdza fakt jej zredagowania.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił zażalenie.

Odnosząc się do wniosku uczestników postępowania o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, wskazać należy, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw prawnych do orzekania w tej materii. Zgodnie z art. 209 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Żaden z tych przepisów nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie.

-----------------------

3