Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka (spr.) Sędziowie WSA Mirella Ławniczak WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2019 r. przy udziale sprawy ze skargi X na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zakazu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych

Decyzją z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...]r., którą orzeczono X zakaz wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców.

Decyzje powyższe zostały wydane w następującym stanie faktycznym.

Starosta realizując ustawowy obowiązek w zakresie nadzoru nad prowadzeniem szkolenia osób ubiegających się o uzyskanie uprawnień do kierowania pojazdami dokonał kontroli działalności [...]prowadzonego przez X. Kontrola obejmowała okres od [...] do [...]r. W wystąpieniu pokontrolnym z [...]r. zawarto ocenę działalności przedsiębiorcy i stwierdzono nieprawidłowości, co stało się przyczyną wszczęcia postępowania administracyjnego.

Nieprawidłowości stwierdzone w wyniku kontroli dotyczyły:

- wymogów formalnych w zakresie kwalifikacji osób prowadzących szkolenie i dotyczyło to osoby prowadzącej szkolenie w zakresie udzielania pierwszej pomocy. Zdaniem kontrolującego organu osoba ta nie posiadała odpowiedniego dokumentu potwierdzającego kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe wymagane do prowadzenia zajęć w zakresie udzielania pierwszej pomocy zgodnie z art. 3 pkt 6 w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 8 września 2006r. o państwowym ratownictwie medycznym,

- obowiązków spoczywających na kierowniku ośrodka szkolenia kierowców wynikających z art. 27 ust. 1ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami w zakresie przedstawienia staroście najpóźniej w następnym dniu roboczym od dnia rozpoczęcia kursu, listę uczestników kursu oraz informację o terminie, czasie i miejscu rozpoczęcia pierwszych zajęć teoretycznych w ramach danego kursu i miało to miejsce w przypadku [...]- osób.

Organ uznał, że nieprzedstawienie informacji dla [...] kursantów wyczerpuje przesłankę rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w tymże zakresie i w oparciu o przepis art. 45 ust. 2 pkt 1 lit. a i pkt 2 ustawy j.w. orzekł o zakazie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców przez X.

W zażaleniu strona nie zgadzając się z rozstrzygnięciem powołała się na posiadane przez lekarza uprawnienia wymagane do prowadzenia zajęć w zakresie udzielania pierwszej pomocy. Odnośnie zarzutu niezgłaszania Staroście stosownych informacji w wymaganym prawem terminie, strona powołała się na to, że wymienione [...]osób zostały zgłoszone do [...] drogą elektroniczną w tym samym dniu lub dzień po rozpoczęciu kursu i tą samą drogą przekazane zostały informacje o zakończeniu szkolenia. Strona wskazywała na to, że gdyby w istocie tak było, że osoby te nie zostałyby zgłoszone do [...], to nie mogłyby podchodzić do egzaminu na prawo jazdy. [...] osób z tych wymienionych przez organ zdało egzamin końcowy, zaś [...] nie zaliczyła egzaminu teoretycznego.

Rozpatrując odwołanie organ odwoławczy uznał, że lekarz prowadzący zajęcia z pierwszej pomocy ma odpowiednie uprawnienia i w tej części podzielił stanowisko strony prezentowane w odwołaniu. Niemniej SKO utrzymało w mocy rozstrzygnięcie o zakazie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców bowiem odwołujący nie wypełnił aż [...]-krotnie obowiązku wynikającego z art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy w zakresie podawania określonej tam informacji. Organ odwoławczy ustosunkowując się do twierdzeń odwołującego wskazał, że "Drogą elektroniczną nie została bowiem zgłoszona informacja o terminie, czasie i miejscu w którym będą prowadzone zajęcia dla [...] osób- informację tę odwołujący przekazał dopiero w dniu [...]r.".

W skardze skarżący ponawia argumentacje o przekazaniu informacji drogą elektroniczną wskazując, że do dnia [...]r. [...]spośród [...]osób miało już zdany egzamin praktyczny, co byłoby niemożliwym w sytuacji braku wcześniejszego ich zgłoszenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Ostatecznie zaskarżoną decyzją organ uznał, że skarżący nie wypełnił obowiązku wynikającego z treści art. 27ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. 2019, poz. 341). Przepis ten wskazuje, że kierownik ośrodka prowadzącego szkolenie w formie kursu, jest obowiązany przedstawić staroście właściwemu ze względu na siedzibę tego podmiotu najpóźniej w następnym dniu roboczym od dnia rozpoczęcia kursu informację o terminie, czasie i miejscu, w których będą prowadzone zajęcia, wraz z listą uczestników kursu. Ponieważ miało to miejsce aż [...]- krotnie (dotyczyło [...]-ciu kursantów) toteż organ uznał w oparciu o przepis art. 45 ust. 2 pkt 2 ustawy, że miało miejsce rażące naruszenie warunków wykonywania przedmiotowej działalności.

Należy podkreślić, że wskazany w art. 27 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy obowiązek jest spełniony, gdy działanie zobowiązanego jest skuteczne, tzn. wymagane dokumenty dotrą do adresata i to nie w dowolnym terminie, lecz najpóźniej w następnym dniu roboczym od dnia rozpoczęcia kursu. To, że wymagane dokumenty i informacje zostaną przedłożone w późniejszym terminie, nie konwaliduje braku spełnienia obowiązku z art. 27 ust. 1 pkt 1 omawianej ustawy, w terminie wskazanym w tym przepisie. Termin określony w art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami, nie jest terminem instrukcyjnym, lecz ma charakter materialnoprawny, a zatem jest nieprzywracalny, a jego niedochowanie, bez względu na przyczyny, musi być oceniane w kontekście sankcji administracyjnej wynikającej z art. 45 ust. 1 pkt 3 w związku z ust. 2 pkt 2 tej ustawy.

W omawianej sprawie skarżący najpierw w odwołaniu a następnie w skardze kierowanej do Sądu wskazywał na okoliczność przekazania stosownych informacji organowi mailem w dniu rozpoczęcia kursu, najpóźniej w dniu następnym. Skarżący w odwołaniu uprawdopodobnił swoje twierdzenia. Organ odwoławczy stwierdził, że "Drogą elektroniczną nie została bowiem zgłoszona informacja o terminie, czasie i miejscu w którym będą prowadzone zajęcia dla [...] osób- informację tę odwołujący przekazał dopiero w dniu [...]r.".

Z akt administracyjnych nie wynika skąd organ odwoławczy powziął wiedzę na temat braku przekazania przez stronę stosownych informacji drogą mailową. Brak jest śladu prowadzenia jakichkolwiek ustaleń w tej kwestii. Organ odwoławczy nie odniósł się do twierdzeń strony mających uprawdopodobnić okoliczność przekazania Staroście stosownych informacji drogą mailową t.j. czy w istocie przy założeniu, że informacje te przekazano dopiero [...]r. możliwym byłoby aby osoby nie zgłoszone wcześniej przystąpiły do egzaminu.

Sąd wskazuje, że organ odwoławczy ma obowiązek ponownie rozpatrzyć sprawę i ustosunkować się do zarzutów odwołującego. Rozpatrując sprawę ponownie SKO dokona ustaleń w powyższym zakresie, czy skarżący przesłał mailem przedmiotowe informację dotyczące [...]osób wskazanych przez organ i kiedy to miało miejsce. Ustalenia te są istotne dla sprawy bowiem należy mieć na uwadze to, że zakaz prowadzenia takiej działalności powinien mieć miejsce w sytuacji niebudzącego wątpliwości zaistnienia jednej z przesłanek ustawowych. Należy też ustosunkować się do kwestii czy w ogóle byłoby możliwym przeprowadzenie egzaminu teoretycznego i praktycznego, w którym egzaminowane byłyby osoby wcześniej nie zgłoszone do [...]. Skarżący twierdzi, że do dnia [...]r. [...]spośród owych [...] osób miało już zdany egzamin praktyczny.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 145 § pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718, ze zm.) orzekł jak w pkt. 1 wyroku. O kosztach postanowiono w pkt. 2 wyroku na podstawie art. 200 ustawy j.w.