Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 maja 2015r. po rozpoznaniu wniosku M. J. i M. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. J. i M. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać M. J. i M. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

W dniu 31 marca 2015r. do Sądu wpłynął formularz wniosku PPF

o przyznanie prawa pomocy M. J. i M. J. w którym wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

We wniosku przedstawili swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.)

Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.

Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawcy w złożonym wniosku wykazali, iż nie są w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego

i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz z synem. Podali, że utrzymują się z dochodów w wysokości 2.117,81 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się emerytura wnioskodawczyni w wysokości 1.378,23 złotych oraz renta socjalna syna

w wysokości 739,58 złotych. Z wniosku wynika, że wnioskodawca jest osobą chorą ubiega się o rentę z tytułu wypadku przy pracy. Syn wnioskodawców posiada I grupę inwalidztwa jest całkowicie niezdolny do pracy. Wnioskodawczyni dodała, że Urząd Skarbowy dokonuje potrąceń z uzyskiwanych dochodów. Z akt sprawy wynika, iż

z tytułu prowadzonych spraw w ramach nadzoru budowlanego. Wnioskodawcy posiadają dom o pow. 120m². Oświadczyli, że nie posiadają oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wskazali, że ponoszą wydatki na leki oraz opłaty za prąd i gaz.

W ocenie orzekającego przedstawiona we wniosku przez wnioskodawców sytuacja finansowa i życiowa wskazuje, że kwalifikują się oni do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Dochody z jakich utrzymują się wnioskodawcy wraz z synem są niewielkie i nie jest możliwe poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu.

Wnioskodawcy nie podali wprawdzie wysokości wszystkich wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie, jednakże przy aktualnym poziomie cen i opłat za dobra

i usługi utrzymania koniecznego uznać należy, że nie są w stanie ponosić kosztów postępowania sądowego i kosztów zatrudnienia profesjonalnego pełnomocnika.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.