Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. w M. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, określenia jego kwoty oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.

B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, określenia jego kwoty oraz kwoty podatku od towarów i usług.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 marca 2013 r., pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (aktualnego odpisu z KRS), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi pełnomocnik skarżącej odebrał osobiście w dniu 28 marca 2013 r.

Pomimo upływu zakreślonego, siedmiodniowego terminu nie został usunięty brak formalny skargi wskazany w zarządzeniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

W rozpatrywanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 marca 2013 r., zatem zakreślony 7 dniowy termin upłynął bezskutecznie dnia 4 kwietnia 2013 r.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.