Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska (spr.), Sędzia NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska, Asesor WSA Jakub Linkowski, Protokolant Joanna Dziedzic, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi A.P. w przedmiocie wymierzenia grzywny Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi wymierza Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi grzywnę w wysokości 15.000 zł (piętnaście tysięcy)

A.P. wniósł o wymierzenie Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi grzywny na podstawie art. 31 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). W uzasadnieniu skarżący podniósł, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie wykonał wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2002 r. Przed wniesieniem skargi z dnia 17 kwietnia 2003 r. skarżący pismem z dnia 20 lutego 2003 r. wezwał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do wykonania wymienionego wyroku NSA, przez wydanie decyzji załatwiającej wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] listopada 2002 r.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie zajął stanowiska w sprawie. Natomiast w dniu [...] lipca 2003 r. wydał decyzję w trybie art. 127§3 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w okresie obowiązywania ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz, U. 74, poz. 368 ze zm.) Stosownie do przepisu art. 31 ust. 1 powołanej ustawy, w razie stwierdzenia, że organ, którego działania lub bezczynności dotyczy orzeczenie Sądu, nie wykonał w całości lub w części tego orzeczenia, Sąd może orzec o wymierzeniu temu organowi grzywny. Domagając się zastosowania przez Sąd środka wymienionego w art. 31 ust. 1 ustawy o NSA skarżący wskazał na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2002 r. (sygn. akt IV SA 2351/00). Wyrokiem tym Sąd uchylił decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2000 r. oraz poprzedzającą ją decyzję tego organu z dnia [...] czerwca 2000 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zarządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] marca 1950 r. Na gruncie art. 31 ustawy o NSA, w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, ukształtował się pogląd, zgodnie z którym przez orzeczenie Sądu, o jakim mowa w art. 31 ust. 1 ustawy o NSA, należy rozumieć wyłącznie wyrok, którym przyznano, stwierdzono albo uznano uprawnienie lub obowiązek, a także wyrok, którym uwzględniono skargę na bezczynność organu, gdyż tylko wówczas powstaje obowiązek organu do wykonania orzeczenia Sądu (por. wyroki NSA: z 7 marca 1997 r. V SA 2409/96 OSP 1998 z. 6, poz. 107; z 27 października 1998 r. IV SA 1971/96 LEX nr 43740; z 7 grudnia 1999 r. IV SA 1250/97 LEX nr 48225; z 13 października 1999 r. IV SA 1618/97 LEX nr 48186).

Z uwagi na zmianę stanu prawnego niniejsza sprawa, stosownie do art. 97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), rozpoznana została na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie do art. 154§1 powołanej ostatnio ustawy w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może żądać wymierzenia temu organowi grzywny. Wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi zawierającej żądanie wymierzenia grzywny, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (art. 154§3 ustawy). W związku z tym wymagało rozważenia, czy po wyroku uchylającym decyzje z dnia [...] października 2000 r. oraz z dnia [...] czerwca 2000 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pozostawał w bezczynności. Zdaniem Sądu taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego (dołączonych do sprawy sygn. akt I A2895/03), wyrok z dnia 9 stycznia 2002 r. został doręczony Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi dnia 26 marca 2002 r., natomiast decyzja o ponownym umorzeniu postępowania została wydana dopiero dnia [...] listopada 2002 r., mimo, że organ nie prowadził żadnego postępowania wyjaśniającego, co mogłoby usprawiedliwić zwłokę w załatwieniu sprawy. Z kolei wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy pełnomocnik skarżącego wniósł 20 listopada 2002 r., zaś organ rozpatrzył go dopiero dnia 28 lipca 2003 r., nie podejmując w tym czasie żadnych czynności. W ocenie Sądu przytoczone okoliczności uzasadniają przyjęcie, że po wyroku z dnia 9 stycznia 2002 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pozostawał w bezczynności, co w pełni uzasadnia wymierzenie mu grzywny na podstawie art. 154§1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku 2003 wynosiło 2.201,47 zł. Grzywna w wysokości 15.000 zł. mieści się zatem w granicach określonych w art. 154§6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154§1, 3 i 6 orzekł jak w sentencji.