III FZ 457/25 - Postanowienie

Data orzeczenia	2025-10-08	
Data wpływu	2025-08-28	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Jan Rudowski /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych	
Hasła tematyczne	Inne	
Sygn. powiązane	I SA/Gd 470/24	
Skarżony organ	Dyrektor Izby Administracji Skarbowej	
Treść wyniku	Oddalono zażalenie	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art. 55 § 1; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 8 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 stycznia 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 470/24 w przedmiocie odmowy wymierzenia grzywny w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 kwietnia 2024 r. nr 2201-IEE.7192.2.64.2024.2.AK w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"	
Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 28 stycznia 2025 r., I SA/Gd 470/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu wniosku W. N. (dalej: "skarżący", "strona") o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy, oddalił wniosek. Jak podstawę orzeczenia wskazano art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a.").

2. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wskazano, że wnioskiem zawartym z 20 stycznia 2025 r. skarżący wystąpił o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy.

Z akt sprawy wynikało, że skarga, której dotyczył wniosek o wymierzenie grzywny, wpłynęła na skrzynkę ePUAP organu 20 maja 2024 r. Trzydziestodniowy termin do wypełnienia obowiązków wynikających z art. 54 § 3 p.p.s.a., upływał zatem 19 czerwca 2024 r. W dniu 21 czerwca 2024 r. organ złożył w siedzibie sądu skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi.

Oddalając wniosek skarżącego, sąd pierwszej instancji podniósł, że akta z odpowiedzią na skargę dotarły do sądu bez ponaglenia organu. Przed wpływem wniosku o ukaranie grzywną i jego rozpatrzeniem organ wypełnił obowiązek przekazania skargi wraz z aktami. Przekazanie kompletnych akt administracyjnych nie opóźniło rozpoznania sprawy, a więc wskazane opóźnienie nie miało wpływu na zasadę szybkości postępowania. W konsekwencji sąd pierwszej instancji stwierdził, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny.

3. Pismem z 23 lutego 2025 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia w całości i ponowne rozpoznanie sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

4. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawą do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest uchybienie obowiązkom określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a. Należy do nich w szczególności przekazanie sądowi skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

Zwrócić należy uwagę, że ratio legis wskazanej normy jest zabezpieczenie sfery praw i interesów skarżącego przed dezorganizowaniem postępowania sądowoadministracyjnego przez organ administracji publicznej (zob. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2013, s. 328, 331).

Podkreślenia także wymaga, że art. 55 § 1 p.p.s.a. pozostawia po stronie sądu pewną dozę uznania, bowiem użyty w treści przytoczonego artykułu zwrot "może" nie wskazuje na obligatoryjny charakter grzywny w tym przypadku, a jedynie wprowadza fakultatywnie możliwość jej orzeczenia.

W rozpoznawanej sprawie skarga strony wpłynęła do organu 30 maja 2024 r., natomiast odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku 21 czerwca 2024 r., tj. dwa dni po terminie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uchybienie terminu do przekazania akt było nieznaczne i nie uzasadniało przyjęcia, że tego rodzaju drobna nieprawidłowość w działaniu organu powinna spotkać się z represją ze strony sądu. Zauważyć również należy, że przekazanie przez organ skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy dokonane zostało przed wystąpieniem przez skarżącą o wymierzenie grzywny, a nie dopiero na skutek wniosku o wymierzenie grzywny, nie miało zatem na celu uniemożliwienia przeprowadzenia kontroli sądowej. Ponadto skoro organ przekazał sądowi akta zanim skarżący złożył wniosek o wymierzenie grzywny, nie było potrzeby jego dyscyplinowania. Dlatego też należy podzielić stanowisko sądu pierwszej instancji, że nieznaczne uchybienie organu nie dawało podstaw do nałożenia grzywny w niniejszej sprawie.

Wobec powyższego wywody skarżącej zawarte w uzasadnieniu zażalenia, nie mogły zostać uwzględnione. W szczególności nie można podzielić stanowiska skarżącego, że postanowienie o odmowie wymierzenia organowi grzywny, daje prawną możliwość nieprzestrzegania przez organ terminów dla wykonania określonych czynności. Organy administracyjne są zobowiązane z mocy prawa m.in. do przekazywania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Należy przy tym zauważyć, że zakres i forma działania sądu administracyjnego nie powinna wykraczać poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu jakim jest sądowa kontrola wykonywania administracji publicznej.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.