Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kuczyńska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji utrzymującej w mocy decyzję ustalającą podatek od nieruchomości na 1997 r. wobec wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 1 marca 2010r. odrzucił skargę M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji utrzymującej w mocy decyzję ustalającą podatek od nieruchomości na 1997r., albowiem złożenie skargi nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu, przewidzianego dla dokonania tej czynności.

Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej, za zwrotnym potwierdzeniem jego odbioru w dniu 10 marca 2010 r. i zawierało pełne pouczenie o sposobie i trybie jego zaskarżenia w ramach skargi kasacyjnej.

W piśmie z dnia 12 marca 2010 r. skarżąca, nawiązując do doręczonego jej postanowienia o odrzuceniu skargi, wniosła o przywrócenie jej terminu do wniesienia skargi. Następnie w kolejnym piśmie z dnia 19 marca 2010 r., uzupełniając swój wniosek, skarżąca brak winy w dochowaniu terminu do wniesienia skargi uzasadniała swoim złym stanem zdrowia, podeszłym wiekiem oraz nieporadnością. W złożonym wniosku z dnia 12 marca 2010 r., a w szczególności jego uzupełnieniu z dnia 19 marca 2010r. wnioskodawczyni podnosiła, iż powstałe opóźnienie w złożeniu skargi spowodowane było złym stanem jej zdrowia psychicznego, wieloletnim stresem, w jakim żyje oraz narastającymi zmianami o charakterze miażdżycowym. Na tą okoliczność przedłożone zostało Sądowi zaświadczenie lekarskie z dnia 17 marca 2010r., z którego wynika, że M. K. pozostaje pod stałą kontrola POZ z powodu narastającej miażdżycy z zajęciem naczyń mózgowych i sercowych oraz zaburzenia pamięci.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Warunki przywrócenia terminu do dokonania spóźnionej czynności regulują przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 39 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: P.p.s.a.].

Zasadą jest, że czynność podjęta przez stronę po terminie jest bezskuteczna – art. 85 P.p.s.a. Aby przywrócić termin do dokonania spóźnionej czynności łącznie muszą wystąpić przesłanki określone w zacytowanych przepisach, a to: musi zostać złożony wniosek o przywrócenie terminu, termin na złożenie wniosku wynosi 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, spóźnienie musi negatywnie rzutować na sytuację prawną strony, we wniosku należy uprawdopodobnić, że spóźnienie nie było zawinione, wraz z wnioskiem należy dopełnić spóźnionej czynności. Wszystkie te przesłanki muszą zostać spełnione łącznie. Taka sytuacja nie wystąpiła w niniejszej sprawie, albowiem dokonując rozpatrzenia przesłanki braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi, Sąd nie podzielił stanowiska zaprezentowanego we wniosku.

Rozważając przesłankę braku winy strony w uchybieniu terminu, należy stwierdzić, iż brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność sądową stanowi konieczną i jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przepis art. 86 §1 oraz art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowiąc o tej przesłance nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony ubiegającej się o przywrócenie terminu. Ocena ta została pozostawiona uznaniu sądu, który badając wystąpienie braku winy w uchybieniu terminu powinien dokonywać ocen z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. wyrok NSA z dnia 11 sierpnia 1999 r. sygn. akt I SA/Gd 745/98, LEX nr 42023 ).

Zatem kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. W literaturze prawniczej dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar /B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 1996, str. 296/.

W przedmiotowej sprawie skarżąca brak winy w dochowaniu terminu do wniesienia skargi uzasadniała swoim złym stanem zdrowia, podeszłym wiekiem oraz nieporadnością. W złożonym wniosku z dnia 12 marca 2010 r., a w szczególności jego uzupełnieniu z dnia 19 marca 2010 r. wnioskodawczyni wskazywała, iż powstałe opóźnienie w złożeniu skargi spowodowane było złym stanem zdrowia psychicznego, wieloletnim stresem, w jakim żyje oraz narastającymi zmianami o charakterze miażdżycowym. Na tą też okoliczność przedłożone zostało Sądowi zaświadczenie lekarskie z dnia 17 marca 2010r., z którego wynika, że M. K. pozostaje pod stałą kontrola POZ z powodu narastającej miażdżycy z zajęciem naczyń mózgowych i sercowych oraz zaburzenia pamięci.

Niewątpliwie, co nie jest zresztą negowane przez Sąd, z uwagi na podeszły wiek skarżącej, wskazywane w przedmiotowym zaświadczeniu lekarskim rozpoznanie, świadczy o jej złym stanie zdrowia, jednakże jest to stan przewlekły i postępujący wraz z upływem czasu, a nie nagła sytuacja pogorszenia zdrowia w takim stopniu, aby można było uznać, że miała ona rzeczywisty wpływ na niemożność dokonania uchybionej czynności w ustawowym terminie.

Zauważyć należy także, iż samo zaświadczenie lekarskie nie jest potwierdzeniem braku winy strony w uchybieniu terminu. Nie wyklucza bowiem ono możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez inną upoważnioną osobę. W niniejszej sprawie nie można uznać, iż kwestia stanu zdrowia, czy podeszłego wieku skarżącej miała wpływ na powstanie uchybienia w terminowym złożeniu skargi. Jak bowiem wynika z akt sprawy, skarżąca w ustawowym terminie sporządziła samodzielnie skargę, a zatem jej ówczesny stan zdrowia nie uniemożliwiał jej podejmowania działań we własnej sprawie. Powodem powstałego uchybienia było natomiast nadanie w urzędzie pocztowym już sporządzonej skargi datowanej na dzień 12 stycznia 2010r (a zatem jeszcze w ustawowym terminie), dopiero w dniu 14 stycznia 2010r., co było już dzień po upływie terminu.

W tej sytuacji wskazywany stan zdrowia skarżącej pozostawał bez związku z samą możliwością samodzielnego sporządzenia skargi, co zostało zresztą dokonane przez wnioskodawczynię w ustawowym terminie. Natomiast do powstania uchybienia doszło z uwagi na spóźnione nadanie samej skargi w urzędzie pocztowym. Tego zaś opóźnienia nie usprawiedliwiają wskazywane przez skarżącą okoliczności, mające przemawiać według niej za brakiem jej winny w powstaniu uchybienia.

Końcowo jedynie Sąd zauważa, iż pozostała część obszernej argumentacji wnioskodawczyni zawarta w jej piśmie z dnia 12 marca 2010 r., a dotycząca samych wad zarówno postępowania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Opolu jak i zapadłego rozstrzygnięcia, jako dotycząca oceny merytorycznej zaskarżonej decyzji, musi pozostawać na obecnym etapie postępowania sądowego, poza rozważaniami Sądu. Okoliczności te pozostają także poza zakresem przedmiotowym obecnie rozpoznawanego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Ponieważ przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w wypadku, gdy w ramach zaprezentowanej przez stronę argumentacji uprawdopodobni ona brak swojej winy, a także wykaże, że pomimo podjęcia przez siebie wszelkich działań w celu dochowania terminu, okazało się to niemożliwe, Sąd niedopatrując się w niniejszej sprawie takich okoliczności, na podstawie art. 87 P.p.s.a oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.