Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 marca 2009 r. sprawy ze skargi A.C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Pismem z 2 grudnia 2008 r. skarżący A.C. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego.

Skarżący, w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 grudnia 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, złożył pismo potraktowane przez Sąd jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Referendarz sądowy wezwaniem z 21 stycznia 2009 r. zobowiązała skarżącego do wypełnienia i podpisania formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Następnie, wobec nieuzupełnienia braku wniosku, zarządzeniem referendarza z dnia 16 lutego 2009 r. wniosek A.C. pozostawiono bez rozpoznania. Skarżący nie skorzystał z przysługującego mu prawa wniesienia sprzeciwu od tego zarządzenia.

Kolejnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I - z dnia 9 marca 2009 r. - skarżący A.C. został zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.

W/w zarządzenie zostało doręczone skarżącemu 13 marca 2009 r., siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie 20 marca 2009 r., skarżący we wskazanym terminie, ani dotychczas, należnego wpisu nie uiścił.

W odpowiedzi na w/w zobowiązanie Sądu, skarżący złożył, w terminie otwartym do uiszczenia wpisu (w dniu 17 marca 2009 r. - data nadania), pismo, w którym podniósł, że w niniejszej sprawie został zwolniony z wszelkich opłat, wskazując dodatkowo na zaistniałe, jego zdaniem, nieprawidłowości w postępowaniu pracowników Urzędu Kontroli Skarbowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do Sądu pisma podlegającego opłacie, a zgodnie z przepisem art. 220 § 1 w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata; w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby, pod rygorem odrzucenia zażalenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Stosownie do art. 239 p.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych:

1) strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach:

a) z zakresu pomocy i opieki społecznej,

b) dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej,

c) dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych,

d) ze stosunków pracy i stosunków służbowych,

e) z zakresu ubezpieczeń społecznych,

f) z zakresu powszechnego obowiązku obrony;

2) prokurator i Rzecznik Praw Obywatelskich;

3) kurator strony wyznaczony przez sąd orzekający lub przez sąd opiekuńczy dla danej sprawy;

4) strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa.

W niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, t.j. w sprawie ze skargi A.C. na opisane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego, nie zachodzi żadna z okoliczności wskazanych w przywołanym wyżej przepisie art. 239 p.p.s.a., co oznacza, że skarżącego nie można uznać za zwolnionego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Odnosząc się jeszcze do wyrażonego przez skarżącego w piśmie z dnia 17 marca 2009 r. przekonania o przyznaniu mu prawa pomocy w sprawie (zwolnienie od kosztów sądowych), należy wskazać że w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy pozostawiono z przyczyn formalnych (brak wymaganego formularza) bez rozpoznania; z rejestru prowadzonych przez WSA w Szczecinie Wydział I spraw sądowoadministracyjnych wynika, że w innych sprawach sądowoadministracyjnych o sygn. akt I SA/Sz 780-783/06 skarżącemu przyznano prawo pomocy, jednak prawo to (prawa) nie obejmuje swoim zakresem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego.

Mając powyższe na uwadze należało skargę A.C., jako nieopłaconą, odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.