Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia [...] października 2011 r. D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...]. Pismo to stanowi odpowiedź na prośbę strony o spowodowanie aby Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, bez zbędnej zwłoki, nadesłał decyzje i pisma dotyczące wniosków z dnia [...] lipca 2011 r. Organ wyjaśnił skarżacej, iż z poczynionych ustaleń wynika, iż strona na bieżąco otrzymuje odpowiedzi na kierowaną do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej korespondencję, a tym samym działanie tego organu jest prawidłowe i nie narusza obowiązującego prawa.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. W tym zakresie Sąd bada czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego określonej przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), który stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Nadto granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.

Pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...], którego dotyczy skarga, stanowiło odpowiedź organu na żądanie strony o podjęcie czynności nadzorczych nad MOPS i spowodowanie, aby organ ten bez zbędnej zwłoki przesłał stronie decyzje i pisma wydane w związku z jej wnioskami. Zawarto w nim informację o ustaleniach poczynionych przez Kolegium w tym zakresie.

Zatem rozważenia w niniejszym postępowaniu wymagało, czy zaskarżone skargą pismo organu jest aktem lub czynnością o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 8 ppsa.

Z powyższego wynika w sposób jednoznaczny, iż zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie może być uznane za decyzję administracyjną (art. 3 § 2 pkt 1 ppsa), czy też postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 ppsa) oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Oczywistym jest, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 ppsa, tj. nie stanowi indywidualnej interpretacji podatkowej, nie jest również aktem prawa miejscowego, czy też innym aktem z zakresu administracji publicznej wydanym przez właściwe organy jednostek samorządu terytorialnego, ani również aktem nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego.

Wreszcie, w ocenie tutejszego Sądu, nie stanowi ono również jednej z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa.

W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: akt lub czynność nie ma charakteru decyzji lub postanowienia, jest podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, ma charakter publicznoprawny. Co jednak najistotniejsze czynność taka (lub akt) dotyczyć musi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, tj. musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31). Właśnie tej przesłanki nie wypełnia zaskarżone przez D.B. pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...], brak jest bowiem bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącej. Zawiera ono jedynie informację o podjętych przez organ czynnościach w ramach prowadzonego postępowania i poczynionych ustaleniach.

W ocenie tut. Sądu nosi ono znamiona odpowiedzi udzielonej na podstawie art. 238 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. nr 98 poz. 1071 ze zm.) na skargę wniesioną w trybie art. 227 tej ustawy, której przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Jednakże, stosownie do utrwalonego już w judykaturze stanowiska, na tego typu odpowiedź organu skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego nie przysługuje (postanowienie NSA z dnia 3 września 2009 r. I OSK 1064/09, postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2009 r. sygn. akt l OSK 802/09, postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2009 r. sygn. akt l OSK 803/09, postanowienie NSA z 7 lipca 2009 r. sygn. akt l OSK 827.09).

Powyższe prowadzi do wniosku, że w/w pismo Kolegium nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 ppsa skarga podlega odrzuceniu.