drukuj    zapisz    Powrót do listy

6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania, Odrzucenie skargi, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Odrzucono skargę, III SA/Wa 1063/19 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2019-06-25, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III SA/Wa 1063/19 - Postanowienie WSA w Warszawie

Data orzeczenia
2019-06-25 orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2019-05-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Waldemar Śledzik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302 art. 58 par. 3, art. 53 i art. 54
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja

Warszawa, dnia 25 czerwca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Śledzik po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Z.S. (dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2019 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że ww. decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. została doręczona Skarżącemu w dniu 6 marca 2019 r.

Natomiast skarga na powyższą decyzję skierowana do tut. Sądu została złożona w urzędzie pocztowym w dniu 6 kwietnia 2019 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie.

Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin ten uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygniecie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi (art. 53 § 4).

Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 3 tej ustawy, sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji.

Jak wynika z potwierdzenia odbioru przedmiotową decyzję odebrał w dniu 6 marca 2019 r. pełnoletni domownik zamieszkujący ze Skarżącym.

W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia - skargi do sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję doręczoną Skarżącemu w dniu 6 marca 2019 r. upłynął z dniem 5 kwietnia 2019 r. (piątek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i 2 P.p.s.a. Jak wskazano powyżej skarga została wniesiona w dniu 6 kwietnia 2019 r., a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji



Powered by SoftProdukt