Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 listopada 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 179/25 w sprawie ze skargi M. T. na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z 20 listopada 2024 r. znak:DS.523.6102.2024.FT.PP w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 13 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 179/25, odrzucił wniosek M. T. (dalej: "skarżąca") o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji podał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 8 sierpnia 2025 r. odrzucił skargę.

Pismem z 29 sierpnia 2025 r. skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przez uiszczenie opłaty 100 zł.

Rozpoznając wniosek Sąd I instancji stwierdził, że skarżąca nie zachowała siedmiodniowego termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Termin ten rozpoczął swój bieg od 21 sierpnia 2025 r. tj. od daty doręczenia skarżącej postanowienia o odrzuceniu skargi. Tym samym termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu upłynął 28 sierpnia 2025 r. Sąd I instancji stwierdził, że skoro skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi dopiero w piśmie z 29 sierpnia 2025 r. (nadane w tej samej dacie), to doszło do jednodniowego uchybienia terminu i wniosek należało odrzucić.

Z powyższym postanowieniem nie zgodziła się skarżąca, wnosząc zażalenie i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W powołanym artykule ustawodawca dookreślił przesłanki, jakie powinny zostać spełnione, aby Sąd mógł przywrócić termin do dokonania czynności. Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów należy wskazać, iż przed merytorycznym rozpoznaniem wniosku, sąd jest zobligowany ustalić czy pismo to nie jest obarczone brakami formalnymi. Przede wszystkim zaś, czy zostało złożone w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Sąd zatem bada, czy wniosek spełnia wszystkie warunki formalne i ewentualnie po bezskutecznym wezwaniu wnioskodawcy do ich uzupełnienia pozostawia pismo bez rozpoznania. Ponadto ustala, czy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności jest dopuszczalny oraz, czy został złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Stwierdzenie przekroczenia tego terminu, bądź niedopuszczalności wniosku skutkuje wydaniem postanowienia o odrzuceniu tego pisma.

Przekładając przytoczone wyżej rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie Sąd I instancji prawidłowo uznał, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął swój bieg od 21 sierpnia 2025 r. tj. od daty doręczenia skarżącej postanowienia o odrzuceniu skargi. W tej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu upływał 28 sierpnia 2025 r., a zatem wniosek złożony 29 sierpnia 2025 r. był spóźniony i podlegał odrzuceniu.

Postanowienie Sądu I instancji odrzucające wniosek o przywrócenie terminu jest zatem zgodne z prawem, a zażalenie podlegało oddaleniu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.