Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 5 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. i K. K. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym budynku mieszkalno-gospodarczego poprzez wykonanie określonych robót budowlanych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie w. z dnia [...] którą nakazano H. A., K. K., M. K. i Skarbowi Państwa – Staroście Powiatu W. usunięcie nieprawidłowości w stanie technicznym budynku mieszkalno-gospodarczego zlokalizowanego na działce nr [...] poprzez wykonanie określonych robót budowlanych dotyczących pokrycia dachowego, więźby dachowej, rynien, stropodachu, komina, tynków na elewacji, murów, ścian parteru i izolacji przeciwwodnej – w terminie 12 miesięcy od uprawomocnienia się decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pełnomocnik M. K. i K. K. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie wniosku podano, że toczy się postępowanie o zniesienie współwłasności ww. budynku, na skutek czego może się okazać, że skarżący nie będą właściwymi adresatami zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Na wstępie należy powiedzieć, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W niniejszej sprawie okoliczności tego rodzaju we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazano. Nie jest zatem zasadny wniosek o wstrzymanie wykonalności aktu, w którym strona nie wskazuje, jakie szkody wystąpią w razie wykonania tego aktu, czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie aktu spowoduje, oraz nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności (zob. postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 968/11 – Orzeczenia.nsa.gov.pl). Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej (zob. postanowienie NSA z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II FSK 1837/10, Orzeczenia.nsa.gov.pl).

Już powyższe braki w złożonym wniosku uzasadniały jego oddalenie. Jednak Sąd wziął również pod uwagę, że w osnowie zaskarżonej decyzji wskazano jednoznacznie, że nakazane roboty budowlane adresaci decyzji mają wykonać w terminie 12 miesięcy od uprawomocnienia się decyzji. Wyjaśnić wobec tego trzeba, że decyzje administracyjne wydane na skutek rozpatrzenia sprawy przez organ II instancji są ostateczne (zob. art. 16 k.p.a.). Natomiast prawomocna staje się decyzja administracyjna ostateczna, od której skargi do sądu administracyjnego nie wniesiono w terminie, albo gdy sąd administracyjny skargę prawomocnie oddalił lub odrzucił. Do tego czasu decyzja ostateczna nie jest prawomocna.

Uwzględniając zatem osnowę zaskarżonej decyzji Sąd doszedł do przekonania, że termin do wykonania nałożonych nią obowiązków rozpocznie bieg z chwilą, gdy zaskarżona decyzja stanie się prawomocna, a więc jeszcze termin ten nie biegnie. Brak zatem obiektywnych podstaw faktycznych do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy należało odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Przy czym orzeczenie w tym przedmiocie nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność zaskarżonej decyzji z prawem będzie przedmiotem oceny Sądu w dalszym toku postępowania i jest kwestią niezależną od wydania postanowienia, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.