![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6153 Warunki zabudowy terenu, Odrzucenie skargi, Prezydent Miasta, *Odrzucono skargę, II SA/Wr 79/08 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2008-02-29, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
II SA/Wr 79/08 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
|
|
|||
|
2008-02-14 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu | |||
|
Andrzej Wawrzyniak /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6153 Warunki zabudowy terenu | |||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
Prezydent Miasta | |||
|
*Odrzucono skargę | |||
|
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak, , po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.P. na decyzję Prezydenta Miasta J.G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie Centrum Handlowego "A" postanawia odrzucić skargę. |
||||
|
Uzasadnienie
Prezydent Miasta J.G. decyzją z dnia [...] nr [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie Centrum Handlowego "A" w J.G. . W pismach z dnia 28 września 2007 r. oraz 3 stycznia 2008 r. skierowanych do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. R.P. wnosił o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji zarzucając, że została wydana z rażącym naruszeniem prawa. W pismach z dnia [...] nr [...] oraz z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.G. podało, że R.P. nie jest stroną postępowania administracyjnego, w którym wydano powyższą decyzję, a zatem jego pisma zostały potraktowane jako wniosek do Kolegium o zbadanie, czy w sprawie nie zachodzą przesłanki do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wskazanej powyżej decyzji. Jednocześnie Kolegium poinformowało, że nie znalazło podstaw do wszczęcia z urzędu takiego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści przepisów art. 52 §1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwanej dalej u.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powyższego wynika, że nie jest możliwe skuteczne wniesienie skargi zanim strona nie wyczerpie drogi zaskarżenia przewidzianej w postępowaniu administracyjnym. Wyczerpanie środków zaskarżenia z kolei to sytuacja, kiedy strona określonego postępowania administracyjnego lub inny jego uczestnik na prawach strony złoży określony środek zaskarżenia od danego aktu lub czynności. W ten sposób zostaje spełniony wymóg wyczerpania środków zaskarżenia i każdy z podmiotów określonych w art. 50 u.p.s.a. zyskuje prawo zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia wydanego wskutek złożenia środka zaskarżenia. Jak stanowi przepis art. 58 § 1 pkt 6 u.p.s.a, sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1–5 tego paragrafu. W rozpatrywanej sprawie skarżący, domagając się uchylenia decyzji Prezydenta Miasta J.G. z dnia [...] nr [...], skarży decyzję organu I instancji. Abstrahując od tego, czy rzeczywiście R.P. nie posiada przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu, zauważyć trzeba, że przed wniesieniem skargi nie wyczerpał on środków zaskarżenia, albowiem nie wniósł odwołania od tej decyzji w trybie administracyjnym do właściwego organu II Instancji. Dopiero decyzja organu odwoławczego mogła zostać ewentualnie zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. R.P. występował co prawda do organu II instancji o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, jednak organ odwoławczy nie wydał decyzji, która przesądzałaby o wyczerpaniu środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 u.p.s.a., to jest byłaby decyzją ostateczną w sprawie, którą można byłoby skutecznie zaskarżyć do sądu administracyjnego. W tej sytuacji skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.s.a. |
||||