Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej B. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 kwietnia 2012 r. o odrzuceniu skargi, sygn. akt I SA/Po 342/12, w sprawie ze skargi B. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za uzasadnione zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Po 342/12, tutejszy Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę B. R., jako wniesioną po terminie. Orzeczenie to zostało doręczone stronie skarżącej dnia [...] maja 2012 r., wraz z pouczeniem o trybie jego zaskarżenia.

W dniu [...]maja 2012 r. B. R. nadała na poczcie pismo zatytułowane jako: "zażalenie na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 17 kwietnia 2012 r. – otrzymane dnia [...] maja 2012 r.", w którym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia WSA i o rozpoznanie sprawy na nowo, zważywszy – w jej ocenie – na okoliczność wniesienia w terminie "zaskarżenia skargi", tj. dnia [...] stycznia 2011 r., do WSA, lecz za pośrednictwem ZUS Oddział S.., a nie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu.

Strona załączyła do wskazanego pisma postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.), od wyroków oraz postanowień kończących postępowanie w sprawie, wydanych przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje skarga kasacyjna. Do orzeczeń zaskarżalnych tym środkiem odwoławczym należy m. in. postanowienie o odrzuceniu skargi, w tym z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi w wyznaczonym terminie (por. postanowienie NSA z 29 lipca 2004 r., OZ 120/04, ONSAiWSA 2004, nr 2, poz. 34).

Skarga kasacyjna jest najbardziej sformalizowanym środkiem prawnym przewidzianym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Świadczy o tym zarówno istnienie tzw. przymusu adwokackiego, który oznacza, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona, tj. napisana i podpisana przez adwokata, radcę prawnego lub – w sprawach obowiązków podatkowych, celnych i w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami - doradcę podatkowego (art. 175 § 1 P.p.s.a.), a także szczególne wymogi dotyczące formy i treści tego środka odwoławczego. Otóż, artykuł 176 P.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość - po pierwsze - wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym i - po drugie - zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części oraz przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, a także wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Powyższe wymogi formalne skargi kasacyjnej można podzielić na dwie zasadnicze kategorie: wymogi usuwalne, w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 178 P.p.s.a. - do których należą wymagania przewidziane w art. 46 - 47 i art. 215 § 1 P.p.s.a oraz wymogi nieusuwalne - wynikające z art. 176 P.p.s.a. Charakter nieusuwalny ma również wskazany przymus adwokacki.

W niniejszej sprawie, ze względu na fakt zatytułowania pisma B. R. z dnia [...] maja 2012 r. jako: "zażalenie na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 17 kwietnia 2012 r. – otrzymane dnia [...] maja 2012 r." oraz z uwagi na wniesienie go przez stronę w terminie przewidzianym do wniesienia skargi kasacyjnej, Sąd zakwalifikował je jako skargę kasacyjną. Skarżąca nie sformułowała jednak w tym piśmie konkretnych podstaw kasacyjnych, ani nie zawarła w nim ich uzasadnienia. Nadto strona nie wskazała zakresu żądanego uchylenia lub zmiany postanowienia.

Przede wszystkim jednak podkreślić należy, że wniesiona przez stronę skarga kasacyjna, pomimo prawidłowego pouczenia B. R. w piśmie sądowym z dnia [...] kwietnia 2012 r. o konieczności jej sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika, została sporządzona przez nią osobiście. Tym samym skarga kasacyjna strony zawiera brak, którego nie można usunąć w trybie przewidzianym przez art. 49 § 1 P.p.s.a., co czyni ją niedopuszczalną.

Stosownie do art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym m. in. skargę kasacyjną niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił, na podstawie powołanego przepisu, jak w sentencji postanowienia.