Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 11 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 czerwca 2022 r., sygn. akt IV SA/Wr 237/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2022 r., sygn. akt IV SA/Wr 237/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę K. C. na decyzję Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego w przedmiocie skreślenia z listy studentów

Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że wezwaniem z dnia 20 maja 2022 r. (doręczonym w dniu 24 maja 2022 r.) wezwano skarżącą do skonkretyzowania – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – przedmiotu skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji) oraz podanie numeru PESEL. Pomimo upływu w dniu 31 maja 2022 r. zakreślonego terminu, skarżąca nie uzupełniła braku skargi. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę

K. C. zażaleniem zaskarżyła powyższe postanowienie. W uzupełnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącej zarzucił naruszenie:

- art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi w wyniku przyjęcia, że skarga nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a., których to braków skarżąca miała nie uzupełnić w terminie, podczas gdy wniesiona skarga spełnia wymogi formalne określone w art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi było bezpodstawne, a w konsekwencji skarga nie powinna zostać odrzucona,

- art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi w wyniku przyjęcia, że skarga nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 57 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., których to braków skarżąca miała nie uzupełnić w terminie, podczas gdy skarga spełnia ww. wymogi formalne, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi było bezpodstawne, albowiem skarżąca wskazała numer PESEL w treści pisma z 28 kwietnia 2022 r., a zatem jeszcze przed skierowaniem do skarżącej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, że skarga nie powinna zostać odrzucona.

Do pisma uzupełniającego zażalenie pełnomocnik skarżącej dołączył niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię pisma z "przyciętą datą dzienną" opatrzonego tytułem "UZUPEŁNIENIE" oraz poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię potwierdzenia nadania pisma w placówce pocztowej w dniu 28 kwietnia 2022 r. za numerem 00259007731387409265.

Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postepowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jednym z wymogów pisma procesowego – w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b tej ustawy, jest podanie numeru PESEL w przypadku, gdy pismo to jest pierwszym pismem w sprawie. Oznacza to, że skarga jako pismo wszczynające postępowanie sądowoadministracyjne, a zatem pierwsze pismo w sprawie, powinna zawierać wskazanie tego numeru. Odnotować przy tym trzeba, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują wyjątków od tego wymogu. W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący – zgodnie z treścią art. 49 § 1 powołanej ustawy – wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Odmienny skutek został przewidziany w przypadku skargi, której braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że zasadnie Sąd I instancji – w związku z niepodaniem w skardze nr PESEL skarżącej oraz niewskazaniem numeru i daty zaskarżonej decyzji – zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2022 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia wymienionych wyżej braków formalnych skargi. Wezwanie – jak wynika z akt sprawy – skutecznie doręczono skarżącej 24 maja 2022 r. a więc termin do uzupełnienia wskazanych braków formalnych skargi upływał z dniem 31 maja 2022 r. Skarżąca nie uzupełniła jednak tych braków w wyznaczonym terminie. Numeru PESEL również brak w piśmie z 28 kwietnia 2022 r. nadanym tegoż dnia w placówce pocztowej za numerem 00259007731387409265 (dowód: koperta opatrzona tym numerem, w której nadano powyższe pismo, k. 28 akt) i ten numer również widnieje w załączonej kserokopii potwierdzenia nadania dołączonej do uzupełnienia zażalenia (k. 68). Zatem pismo o treści, którego kserokopię pełnomocnik skarżącej dołączył do uzupełnienia zażalenia, nie stanowiło zawartości przesyłki o numerze 00259007731387409265, co nakazuje wnioskować, że z tej też przyczyny jego kserokopia nie została przez pełnomocnika poświadczona za zgodność z oryginałem. Z tych względów uznać należy, że Sąd I instancji w sposób prawidłowy zastosował art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy i odrzucił skargę.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.