drukuj    zapisz    Powrót do listy

6119 Inne o symbolu podstawowym 611, Odrzucenie skargi, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, *Odrzucono skargę, I SA/Wr 701/23 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2023-11-06, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Wr 701/23 - Postanowienie WSA we Wrocławiu

Data orzeczenia
2023-11-06 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-08-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Dagmara Stankiewicz-Rajchman /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634 art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz - Rajchman po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi F. Sp. z o. o. z siedzibą w P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 16 czerwca 2023 r. nr 0201-ICK1.4253.4.2023.8 w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Strona skarżąca (dalej: spółka, skarżąca, strona), wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 sierpnia 2023 r. wezwano domniemanego pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, udzielonego zgodnie z wymogami z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: p.p.s.a.) oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpis z KRS, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 31 sierpnia 2023 r. (vide: k. 16 akt sądowych).

Wobec nieuzupełnienia przez domniemanego pełnomocnika skarżącej w terminie braków formalnych skargi, wezwano skarżącą do wtórnego uzupełnienia braków formalnych skargi przez przesłanie odpisu podpisanej skargi lub przesłanie odpisu podpisanej przez skarżącą skargi oraz do złożenia dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej lub uwierzytelnionego odpisu (odpis z KRS), zgodnie z art. 29 p.p.s.a., w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano Skarżącą, że E. Z., która wniosła skargę w imieniu strony, pomimo prawidłowego wezwania nie przedłożyła pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącej –udzielonego zgodnie z wymogami z art. 35 p.p.s.a. oraz odpisu z KRS w zakreślonym prawem terminie.

Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono upoważnionemu pracownikowi strony skarżącej w dniu 3 października 2023 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Na wstępie wskazać trzeba, że skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego w pierwszej kolejności badana jest pod względem wymogów formalnych, to jest czy została podpisana i wniesiona przez osobę do tego umocowaną.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: p.p.s.a.) skarga przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo winno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Jednocześnie przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Z kolei art. 35 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Ponadto osoba prawna lub zarząd spółki partnerskiej świadczący na podstawie odrębnych przepisów pomoc prawną przedsiębiorcy, osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej, mogą udzielić pełnomocnictwa procesowego - w imieniu podmiotu, któremu świadczą pomoc prawną - adwokatowi lub radcy prawnemu, jeżeli zostały do tego upoważnione przez ten podmiot (art. 35 § 3 p.p.s.a.

Z kolei w myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W odniesieniu natomiast do spółek kapitałowych informacja o tym, kto jest upoważniony do działania w ich imieniu wynika z dokumentu urzędowego, jakim jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego.

Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych.

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez pełnomocnika, jednocześnie do pisma nie załączono pełnomocnictwa udzielonego zgodnie z wymogami z art. 35 p.p.s.a. oraz odpisu z KRS. W związku z tym Sąd podjął czynności zmierzające do uzupełnienia braków formalnych skargi. W pierwszej kolejności, stwierdzając brak umocowania do podpisania skargi, wezwał do przedstawienia dokumentu pełnomocnictwa do działania w imieniu strony lub jego uwierzytelnionego odpisu, udzielonego zgodnie z wymogami art. 35 p.p.s.a. oraz do przedłożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej (odpis z KRS) . Następnie, wobec braku uzupełnienia powyższych braków, uznając, iż skarga jest dotknięta wtórnym brakiem formalnym, Sąd wezwał stronę do podpisania skargi lub przesłania odpisu podpisanej skargi przez skarżącą oraz do przedłożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego sposób reprezentacji skarżącej (odpis z KRS). Praktyka kolejnego wezwania do uzupełniania braku formalnego skargi, tzw. "wezwanie do wtórnego uzupełnienia braków formalnych skargi" znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lutego 2019 r. sygn. akt II FZ 847/18, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.

Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podpisanie skargi lub przesłania odpisu podpisanej skargi przez skarżącą oraz do przedłożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego sposób reprezentacji skarżącej (odpis z KRS) zostały doręczone stronie w dniu 3 października 2023 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał zatem z dniem 10 października 2023 r. i upłynął on bezskutecznie.

Z uwagi na powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt