Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędzia NSA Stefan Kłosowski Protokolant Michał Iwanowski po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi B. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia [...] r. o nr [...]

Decyzją z [...] Wójt Gminy M. na podstawie art. 104 i 107 kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 1,3,4 ust. 1,2,3 i 8 ustawy z 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz.U. nr 175 poz. 1459) odmówił B. H. przekształcenia prawa użytkowania wieczystego zabudowanej działki nr [...] o powierzchni [...] ha położonej w M., obręb ewidencyjny M., objętej Księgą wieczystą KW [...].

Zdaniem Wójta Gminy M. ustawa o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości dotyczy tylko użytkowników wieczystych nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub zabudowanych garażami albo przeznaczonych pod tego rodzaju zabudowę, zaś w przedstawionych aktach notarialnych oraz odpisie księgi wieczystej widnieje zapis : działka przeznaczona pod budownictwo handlowo – usługowe.

Prawo użytkowania wieczystego działki nr [...] położonej w M. zostało ustanowione na rzecz A. i T. małż. S w dniu 9.01.1989r.

Działka powyższa przeznaczona jest pod budownictwo handlowo – usługowe i jest już zabudowana. Umową darowizny z dnia 14.09.1994r. T. S. przekazał B. H. prawo użytkowania wieczystego przedmiotowej działki.

W odwołaniu od decyzji T. S. pełnomocnik B. H. zwrócił uwagę na przewlekłość postępowania oraz stwierdził, że organ I instancji pominął to, że lokal usługowy został przebudowany w oparciu o pozwolenie na budowę w części poddasza na lokal mieszkalny.

Decyzją z [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 1 ustawy z 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uznało, że budynek znajdujący się na działce nr [...] jest budynkiem usługowym z częścią mieszkalną do 30% powierzchni użytkowej usługi.

Nie jest więc budynkiem w pełni mieszkalnym. Podobne wnioski płyną z treści pozostałych dokumentów w tym: decyzji Starosty K. z dnia 26.04.1999r., zaświadczenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 11.06.2007r., decyzji Starosty Powiatowego w K. z dnia 30.10.2006r. i zaświadczenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 29.03.2007r.

W powołanych wyżej dokumentach budynek położony na działce nr [...] określony jest jako budynek mieszkalno – usługowy.

Nadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że w informacji w sprawie podatku od nieruchomości z 25.02.2008r. podatnik B. H. podaje, że powierzchnia części mieszkalnej budynku wynosi 39,94 m2, zaś powierzchnia części budynku zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej wynosi 48,06 m2.

W dalszej części uzasadnienia organ odwołuje się pomocniczo, jak stwierdza, do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (rozporządzenie Rady Ministrów z 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych) zgodnie z którą budynki mieszkalne to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych.

W świetle wyżej przytoczonych dokumentów oraz uregulowań PKOB budynek położony na działce nr [...], w ocenie SKO w K., należy zakwalifikować jako budynek niemieszkalny co powoduje, że przysługujące B. H. prawo użytkowania wieczystego nie podlega przekształceniu na podstawie art. 1 ustawy z 29 lipca 2005r. w prawo własności nieruchomości.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie T. S. – pełnomocnik B. H. wskazał, że powołanie się przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. na rozporządzenie Rady Ministrów z 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych nie znajduje podstaw w niniejszej sprawie.

Załączył też kserokopie projektu budowlanego, na podstawie którego została dokonana przebudowa poddasza na lokal mieszkalny.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł , co następuje:

Sądowa kontrola zaskarżonego orzeczenia prowadzona na podstawie art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 169 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest zasadna.

Podstawę wniosku B. H. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności stanowi art. 1 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz.U. nr 175, poz. 1459).

W myśl tego przepisu "osoby fizyczne będące w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub zabudowanych garażami albo przeznaczonych pod tego rodzaju zabudowę oraz nieruchomości rolnych mogą wystąpić z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości w prawo własności.

W rozpatrywanej sprawie odmowa uwłaszczenia skarżącej nastąpiła z uwagi na ustalenie, że skarżąca nie spełnia przesłanek określonych w art. 1 ust. 1 cyt. Ustawy, ponieważ jej nieruchomość zabudowana jest na cele usługowo – mieszkaniowe.

Zdaniem Sądu organy obu instancji nie przedstawiły takiego uzasadnienia prawnego decyzji, które jednoznacznie wskazywałoby, iż skarżąca nie spełnia przesłanek wynikających z art. 1 wspomnianej ustawy.

Organ II instancji odniósł się do nowego stanu faktycznego wynikającego z przebudowy wraz ze zmianą sposobu użytkowania poddasza na lokal mieszkalny budynku na działce [...], na podstawie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę z 26.04.1999r. wydanej przez Starostę K.

Jednak nie przedstawił uzasadnienia dla stwierdzenia, że nieruchomość jest zabudowana na cele mieszkaniowe, jeżeli zasadniczym lub przeważającym elementem w ocenie charakteru zabudowy jest jej funkcja mieszkaniowa.

W ocenie Sądu wystarczającym uzasadnieniem dla odmowy nie jest też informacja dot. Płaconego podatku od nieruchomości, z której wynika, że powierzchnia części mieszkalnej budynku wynosi 39,94 m2, zaś powierzchnia części budynku zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej wynosi 48,06 m2.

Nie znajduje też zdaniem Sądu uzasadnienia pomocnicze powołanie się przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. na Polską Klasyfikację Obiektów Budowlanych wprowadzoną w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z 30 grudnia 1999r. (Dz.U. nr 112, poz. 1316 ze zm.), zgodnie z którą budynki mieszkalne to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych.

Organ I instancji ponownie rozpatrując sprawę powinien wziąć pod uwagę cel wprowadzenia w życie ustawy z 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, jakim bez wątpienia było umożliwienie maksymalnie dużej liczbie użytkowników wieczystych osiągnięcia stabilizacji sytuacji prawnej przez stanie się właścicielami nieruchomości.

Ponadto organ musi też uwzględnić fakt, że na nieruchomości położonej w M. działka nr [...] został zrealizowany cel mieszkaniowy w oparciu o decyzję o pozwoleniu na budowę.

Skoro ustawodawca stanowi o celu mieszkaniowym w art. 1 ustawy z 29 lipca 2005r. a jednocześnie nie wprowadza żadnego kryterium procentowego dotyczącego stopnia zabudowy mieszkaniowej w przypadku, gdy np. część budynku pełni funkcje usługowe, to tym bardziej organy administracji nie są władne aby wprowadzać takie kryteria.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił decyzje organów obu instancji.