Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.) Sędzia WSA Michał Ruszyński Protokolant sekr. sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2011 r. sprawy ze skargi D.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu zamiennego i zmiany pozwolenia na budowę oddala skargę.

Decyzją z dnia [...] października 2011 r. Nr [...] Starosta, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 9 i art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118) oraz art. 104 kpa, po rozpatrzeniu wniosku z dnia 31 sierpnia 2010 r. P.K. odmówił zatwierdzenia projektu zamiennego i zmiany pozwolenia na budowę w części dotyczącej odprowadzania ścieków na terenie działki nr [...].

Wnioskodawca – inwestor zamierza bezodpływowy zbiornik na ścieki zastąpić przydomową oczyszczalnią ścieków.

Starosta odmówił zamiany pozwolenia na budowę gdyż uznał iż takie rozwiązanie wymaga istnienia lokalnej sieci wodociągowej lub ograniczenia strefy oddziaływania do obszaru własnej działki w związku z treścią § 31 ust.1 pkt4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690).

W tym zakresie organ powołał się na § 32 ust. 2 pkt 1 obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...], iż do czasu realizacji sieci kanalizacyjnej odprowadzanie ścieków następuje do szczelnych zbiorników bezodpływowych w granicach własnych działek. W pkt 2 tego ustępu dopuszczono budowę przydomowych oczyszczalni ścieków. Stąd też przy braku sieci wodociągowej budowa przydomowej oczyszczalni ścieków na terenie działki nr [...] należącej do wnioskodawcy wprowadzi związane z tym ograniczenia w zagospodarowaniu sąsiednich działek o numerach [...].

Nadto Starosta podał w uzasadnieniu decyzji, iż do jego Urzędu wpłynęło pismo D.S. właściciela sąsiednich nieruchomości informujące o niewyrażeniu zgody na lokalizację na działce wnioskodawcy przydomowej oczyszczalni ścieków w miejsce zbiornika bezodpływowego na ścieki sanitarne. Stanowisko swoje motywował tym ,że przedmiotowa oczyszczalnia ścieków spowoduje ograniczenia co do możliwości dowolnego usytuowania na jego działkach o numerach w/w studni wierconych i ograniczy jedyne źródło zaopatrzenia w wodę, gdyż teren w obrębie osiedla "[...]" nie posiada sieci wodociągowej.

Odwołanie od tej decyzji złożył P.K..

Powołał się na § 31 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia

2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którym należy zachować bezpieczną odległość od m.in studni dostarczającej wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, niewymagającej zgodnie z przepisami dotyczącymi ujęć i źródeł wodnych, ustanowienia strefy ochronnej określonej w pkt 4 – na 30 m do najbliższego przewodu rozsączającego kanalizacji indywidualnej. Planowane rozwiązanie nie narusza jego zdaniem wspomnianej odległości od istniejących studni ani też nie uniemożliwia budowy takiej na działkach sąsiednich.

Powołał się także na obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego wsi [...] który w § 32 ust. 2 pkt 1 ustala do czasu realizacji sieci kanalizacyjnej odprowadzanie ścieków do szczelnych zbiorników bezodpływowych w granicach własnych działek. A w pkt 2 tego ustępu dopuszcza budowę przydomowych oczyszczalni ścieków. Zdaniem organu rozwiązanie takie nie jest tożsame z budową szczelnego zbiornika bezodpływowego i jest możliwe jedynie w przypadku istnienia lokalnej sieci wodociągowej lub ograniczenia strefy oddziaływania do obszaru własnej działki inwestora.

W ocenie odwołującego się taka interpretacja zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest błędna. Zgodnie bowiem z art. 5 ust.1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wnioskowana metoda odprowadzania ścieków w postaci przydomowej oczyszczalni ścieków stanowi nowocześniejsze, lepsze rozwiązanie od gromadzenia ścieków w szczelnym zbiorniku oraz ich wywożenia, równorzędne z odprowadzaniem ścieków poprzez miejscową sieć kanalizacyjną, skoro zawiera ona regulację iż przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych.

Ponadto uniemożliwienie właścicielom zabudowy nieruchomości w sposób zgodny z ich wolą oraz przepisami miejscowymi narusza jego zdaniem art. 8 kpa określającym zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa.

Wojewoda decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...], na podstawie art. 138 § 2 kpa, uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda podał, iż w jego ocenie w warunkach niniejszej sprawy, a w szczególności projektu zagospodarowania terenu oraz zapisów uchwały Nr XVII 114/08 Rady Gminy z dnia [...] lipca 2008 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego we wsi [...] a także przepisów techniczno-budowlanych budowa oczyszczalni ścieków jest możliwa.

W świetle § 32 ust. 2 pkt 1 lit. b i pkt 2 uchwały ustala się, iż do czasu realizacji sieci kanalizacyjnej, odprowadzanie ścieków do szczelnych zbiorników bezodpływowych w granicach własnych działek, ale dopuszcza się także budowę przydomowych oczyszczalni ścieków w tym typu roślinno-stawowego.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika że sieć kanalizacji sanitarnej nie została zrealizowana, zatem możliwa jest budowa przydomowej oczyszczalni ścieków.

Przedstawione w projekcie zagospodarowania terenu rozwiązania nie naruszają przepisu zawartego w § 31 ust.1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75 poz. 960).

W świetle tego przepisu odległość studni dostarczającej wodę przeznaczona do spożycia przez ludzi niewymagającej zgodnie z przepisami dotyczącymi ochrony ujęć i źródeł wodnych ustanowienia strefy ochronnej powinna wynosić – licząc od osi studni- co najmniej do najbliższego przewodu rozsączającego kanalizacji indywidualnej, jeżeli odprowadzane są do niej ścieki oczyszczone biologicznie w stopniu określonym w przepisach dotyczących ochrony wód – 30 m. Jedyna studnia dostarczająca wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi została oznaczona w projekcie zagospodarowania terenu na działce będącej przedmiotem wniosku. Odległość tej studni do najbliższego zaprojektowanego przewodu rozsączającego wynosi ponad 30 m co spełnia normę przewidzianą w tym przepisie. Przepis ten będzie miał zastosowanie także w przypadku budowy studni na działkach sąsiednich. Właściciele tych sąsiednich działek są stronami postępowania, ale nie jest konieczna ich zgodna na realizację przedmiotowej inwestycji bowiem przepisy nie przewidują sytuacji w której realizacja przyszłych zamierzeń budowlanych byłaby uzależniona od uzyskania akceptacji właścicieli sąsiednich działek lecz jedynie od zgody z przepisami prawa materialnego.

Jednocześnie organ nie podzielając stanowiska Starosty co do merytorycznego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie nie mógł wydać decyzji reformatoryjnej wobec braków w dokumentacji przedłożonej przez wnioskodawcę we wniosku.

Zgodnie z § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r.

w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego wymagane jest, aby projekt sporządzić w czytelnej technice graficznej oraz oprawić w okładkę formatu A4 w sposób umożliwiający dekompletację projektu a strona tytułowa winna zawierać imiona i nazwiska projektantów opracowujących wszystkie części projektu budowlanego wraz z określeniem zakresu ich opracowania, specjalności, numeru posiadanych uprawnień oraz datę opracowania projektu i podpisy. Te nieprawidłowości winny być usunięte w toku postępowania przed organem I instancji.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł D.S..

Przedmiotowej decyzji zarzucił:

1. obrazę art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane przez jego naruszenie;

2. obrazę § 31 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2001 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75 poz. 690) przez błędną interpretację i jego naruszenie;

3. obrazę § 32 ust. 1 pkt 4 uchwały Nr XVII/114/08 Rady Gminy z dnia [...] lipca 2008 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego we wsi [...] przez błędną interpretację i naruszenie.

W ocenie skarżącego istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy interpretacji § 32 ust. 2 pkt 1 ppkt b uchwały Rady Gminy z dnia [...] lipca 2008 r. Nr XVII/114/08

w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego we wsi [...] poprzez fakt ograniczenia granic własnych działek to jest granic oddziaływania na działki sąsiednie. Zmiana decyzji o pozwoleniu na budowę na działce [...] poprzez zmianę w części dotyczącej odprowadzania ścieków w sposób niedopuszczalny wprowadziłaby oddziaływanie na sąsiednie działki, nie dający się pogodzić z istniejącym planem zagospodarowania przestrzennego.

Ograniczenie możliwości budowy należy interpretować w ten sposób, iż granice własnej działki ograniczające możliwość budowy bezodpływowych zbiorników na ścieki dotyczą także granic ich oddziaływania tj. w skarżonej sprawie granic oddziaływani przydomowej oczyszczalni ścieków.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe argumenty podniesione w uzasadnieniu decyzji organu II instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zmianami) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.").

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym przedmiotową sprawę, nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji będącej przedmiotem skargi ( art. 145 § 1 ustawy o p.p.s.a.).

Na wstępie wymaga podkreślenia fakt, na który słusznie zwrócił uwagę również organ odwoławczy, że powołana w decyzji organu I instancji podstawa prawna – art. 5 i art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), zwanej dalej ustawą nie była właściwa do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie zmiany decyzji pozwolenia na budowę. Stwierdzić jednak przyjdzie, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie z wniosku inwestora o zmianę pozwolenia na budowę było prowadzone w trybie art. 36a ust. 1 ustawy mimo, że organ I instancji w podstawach prawnych decyzji nie wymienił tego przepisu. Zgodnie z ww. artykułem istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.

W myśl art. 28 ust. 1 ustawy roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Z kolei art. 36a ustawy wprowadza możliwość zmiany ww. decyzji w trakcie prowadzenia procesu budowlanego.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest decyzja w sprawie zmiany pozwolenia na budowę w zakresie wykonania przydomowej oczyszczalni ścieków o wydajności do 5 m3 w miejsce bezodpływowego zbiornika na ścieki (szamba) na działce nr [...], stanowiącej własność inwestora P.K..

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym można spotkać się z rozbieżnym stanowiskiem dotyczącym tego, czy wnioskowana – jak w niniejszej sprawie przez właściciela ww. działki nr [...] P.K., zmiana decyzji pozwolenia na budowę jest zmianą istotną wymagającą wydania decyzji zmieniającej pozwolenie na budowę (art. 36 a ustawy), czy też w takiej sytuacji wystarczające jest zgłoszenie takiej zmiany (art. 29 ustawy), skoro art. 29 ust. pkt 3 ustawy stanowi, iż budowa indywidualnych przydomowych oczyszczalni ścieków o wydajności do 7,50 m3 na dobę nie wymaga wcześniejszego uzyskania pozwolenia na tą budowę.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2010r. Starosta udzielił P.K. pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego wraz ze zbiornikiem na ścieki sanitarne na terenie działki nr [...].

Zdaniem składu rozpoznającego niniejszą sprawę, powyższe pozwolenie dotyczy całego zamierzenia budowlanego (art. 33 ust. 1 zd. 1 ustawy), w tym również sposobu odprowadzania ścieków i ewentualne odstąpienie od zatwierdzonego projektu i innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne zgodnie z art. 36a ustawy jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie ww. pozwolenia.

Dodatkowo podkreślić należy, że w judykaturze prezentowany jest pogląd, który Sąd

w składzie orzekającym w pełni akceptuje, że zmiana pozwolenia na budowę we wnioskowanym zakresie pociąga za sobą konieczność zmiany decyzji pozwolenia na budowę. W wyroku z dnia 20 lutego 2009r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt II OSK 208/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) orzekł bowiem, iż "Trafnie przy tym organy orzekające w sprawie niniejszej przyjęły, że wnioskowana zmiana pozwolenia na budowę w zakresie budowy przydomowej oczyszczalni ścieków wymagała zmiany pierwotnego pozwolenia na budowę, czego inwestor na etapie postępowania administracyjnego nie kwestionował składając wniosek o zmianę decyzji. Wprawdzie organy administracji orzekające w sprawie w uzasadnieniach wydanych rozstrzygnięć nie zawarły rozważań w przedmiocie czy wnioskowana zmiana pozwolenia na budowę obejmująca budowę przydomowej oczyszczalni ścieków jest na tyle istotna, że wymaga wydania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę to jednak uchybienie w tym zakresie przepisowi art. 77 § 1 k.p.a. nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy a tylko tego rodzaju naruszenie zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. mogłoby stanowić uzasadnioną podstawę do uchylenia decyzji".

Zdaniem Sądu ww. przepis art. 29 ust. 1 pkt 3 ustawy miałby zastosowanie wówczas, gdyby inwestor wykonał już bezodpływowy zbiornik na ścieki, czyli niejako wypełnił tą część decyzji pozwolenia na budowę, która dotyczyła odprowadzania ścieków i dodatkowo, później, chciał zamontować przydomową oczyszczalnię ścieków. Wówczas takie zamierzenie budowlane wymagałoby jedynie dokonania zgłoszenia, na które organ ma prawo wnieść sprzeciw.

W myśl art. 36a ust. 5 ustawy nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy:

– zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu (ust. 1),

– charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji (ust. 2),

– zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne (ust. 5),

– zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części (ust. 6),

– ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji

o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (ust. 7)

oraz nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi.

Ponadto pamiętać należy, iż to czy w danym przypadku odstąpienie od projektu zostanie uznane za "istotne odstąpienie" w rozumieniu komentowanego przepisu, zależy od okoliczności danej sprawy. W przedmiotowej sprawie zamiana bezodpływowego zbiornika na ścieki sanitarne na przydomową oczyszczalnię ścieków spowodowała konieczność sporządzenia zamiennego projektu zagospodarowania działki (znajduje się w aktach administracyjnych sprawy), czyli wnioskowana zmiana dotyczy zakresu objętego projektem zagospodarowania działki (art. 36a ust. 5 pkt 1 ustawy). Zwrócić należy również uwagę na nowelizację dokonaną ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 163, poz. 1364). Ustawa ta wprowadziła regulację, że kwalifikacji, czy zamierzone odstąpienie jest istotne, czy nie, dokonuje projektant, a czynność ta sprowadza się do zamieszczenia w projekcie budowlanym odpowiednich informacji (rysunku i opisu) dotyczących tego odstąpienia (art. 36a ust. 6). W projekcie zamiennym zagospodarowania działki inwestora znajduje się mapa z naniesionymi zmianami zagospodarowania działki, tj. lokalizacją przedmiotowej oczyszczalni.

Budowa oczyszczalni wymagała ponadto uzgodnienia inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jednocześnie lokalizacja studni (znajduje się m.in. na działce inwestora) i przydomowej oczyszczalni ścieków (odległość między tymi obiektami ma wynosić 30 m), wymagała odniesienia się do przepisu szczególnego jakim jest rozporządzenie z dnia 12 kwietnia 2002 r. Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki

i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), a w szczególności do § 31 ust. 1 pkt 4 tego rozporządzenia.

Podsumowując, Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie dopatrzył się naruszeń prawa, skutkujących koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 p.p.s.a.). Należy pamiętać, iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z decyzją kasacyjną, organ odwoławczy uchylił bowiem wadliwe rozstrzygnięcie organu I instancji.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Decyzja pierwszoinstancyjna jest bardzo ogólnikowa, właściwie przytoczono jedynie kilka przepisów, nie wyjaśniono dlaczego mimo, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obejmującym przedmiotową działkę w (§ 32 ust. 2 pkt 2) znajduje się zapis, iż dopuszcza się budowę przydomowych oczyszczalni ścieków, w tym typu roślinno-stawowego, budowa spornej oczyszczalni na działce inwestora nie jest możliwa.

Pamiętać trzeba, że ograniczenie wykonywania prawa własności, a takim byłby zakaz budowy przydomowej oczyszczalni ścieków, musiałby być zgodny z wyrażoną w art. 31 ust. 3 Konstytucji RP zasadą proporcjonalności, czyli takie ograniczenie w zakresie korzystania z prawa własności musiałoby być konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Prawo własności nie jest jedynym elementem podlegającym uwzględnieniu w zagospodarowaniu przestrzennym. Podkreślić również należy, że w przypadku wykonywania prawa własności nieruchomości, które wywołują zagrożenia innych wartości konstytucyjnie chronionych, ustawodawca zasadnie decyduje się na ograniczenie tego prawa. Ograniczenia dla właścicieli nieruchomości zawiera np. ustawa z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008). Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy, właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub, w przypadku gdy budowa takiej sieci kanalizacyjnej jest technicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych; przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych. Podkreślić należy, że nie można wykluczyć i takiej sytuacji, gdy postanowienia planu ograniczają wprost prawo do korzystania z przydomowej oczyszczalni ścieków. Jak bowiem wyżej wskazano ograniczenia takie byłyby dopuszczalne m.in. z uwagi na regulacje prawne dotyczące ochrony środowiska, wód podziemnych, czy też zdrowia ludzi. Mając na uwadze powyższe okoliczności stwierdzić należy, iż rozstrzygnięcie Starosty w ogóle nie uzasadnia odmowy zmiany decyzji pozwolenia na budowę. Należy stwierdzić, że zgodnie z art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i 3 k.p.a. organ prowadzący postępowanie obowiązany jest w postępowaniu wyjaśniającym nie tylko podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dokładnego wyjaśnienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela, ale też do zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Z akt sprawy wynika, że na działce inwestora brak w chwili obecnej warunków do przyłączenia sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. W myśl § 26 ust. 3 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...) w razie braku warunków przyłączenia sieci wodociągowej i kanalizacyjnej działka, o której mowa w ust. 1 (działka budowlana, przewidziana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi), może być wykorzystana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi, pod warunkiem zapewnienia możliwości korzystania z indywidualnego ujęcia wody, a także zastosowania zbiornika bezodpływowego lub przydomowej oczyszczalni ścieków, jeżeli ich ilość nie przekracza 5 m3 na dobę. Jeżeli ilość ścieków jest większa od 5 m3, to ich gromadzenie lub oczyszczanie wymaga pozytywnej opinii właściwego terenowo inspektora ochrony środowiska. Stwierdzenie organu I instancji, że "przy braku sieci wodociągowej budowa przydomowej oczyszczalni ścieków na terenie działki [...] należącej do wnioskodawcy, wprowadzi związane z tym ograniczenia w zagospodarowaniu sąsiednich działek nr [...]", bez przeprowadzenia jakiejkolwiek analizy jest niedopuszczalne. Nie należy bowiem zapominać, iż w samej decyzji organ administracyjny jest zobowiązany do wyjaśnienia stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy oraz wskazania faktów, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz przyczyny, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Wobec tego należy uznać, iż decyzja Wojewody jest zgodna z przepisami prawa materialnego i słusznie uchyla rozstrzygnięcie Starosty.

Mając powyższe na uwadze uzasadnia to, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalenie skargi.