Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Makuch po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. sp. z o.o. w K. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 18 marca 2025 r., znak: MW-V.432.1.37.2025.PS w przedmiocie nieuwzględnienia protestu – postanawia – 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić stronie skarżącej S. sp. z o.o. w K. 200 (dwieście) złotych uiszczone tytułem wpisu od skargi; 3. zasądzić od Zarządu Województwa Małopolskiego na rzecz strony skarżącej S. sp. z o.o. w K. 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

1. Pismem z 1.04.2025 r. S. sp. z o.o. w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Małopolskiego z 18.03.2025 r. w sprawie nieuwzględnienia protestu.

2. W odpowiedzi na tę skargę Zarząd Województwa Małopolskiego domagał się umorzenia postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego wskazując w podstawie prawnej tego żądania art. 161 par. 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organ podał, że w wyniku zakończenia procedury odwoławczej dokonał aktualizacji listy ocenianych projektów stanowiącej załącznik nr 1 do Uchwały nr 876/25 z 15.04.2015 r. w wyniku czego doszło do podniesienia ilości punktów otrzymanych przez skarżącą spółkę (z 31 na 38,5), a konsekwencją tego była także aktualizacja listy podstawowej projektów wybranych do dofinansowania stanowiącej załącznik nr 2 do ww. uchwały, na której, pod pozycją nr 16, umieszczona została również strona skarżąca.

3. Zarządzeniem z 19.05.2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącej spółki, aby w terminie 7 dni wskazał, czy w związku z treścią odpowiedzi na skargę i faktem, że skarga miała stać się bezprzedmiotowa, w dalszym ciągu ją podtrzymuje, czy też skarga ta utraciła znaczenie i skarżący ją cofa. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi spółki 3.06.2025 r.

4. W odpowiedzi udzielonej pismem z 14.07.2025 r. zawodowy pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że wobec zawarcia umowy w wyniku wybrania projektu skarżącej spółki do dofinansowania, cofa skargę. Jednocześnie wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

5. Zgodnie z art. 60 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej "p.p.s.a.) skarżący może skargę cofnąć. Cofnięcie skargi, co do zasady, wiąże sąd. W ocenie Sądu, w sprawie tej nie zachodzą okoliczności, które stałyby na przeszkodzie uznaniu za skutecznie dokonane przez skarżącą spółkę cofnięcie wniesionej do Sądu skargi. Jak stanowi natomiast art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. O umorzeniu postępowania sądowego orzeczono zatem w punkcie 1. na podstawie wskazanych wyżej przepisów.

6. Umorzenie postępowania w oparciu o art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skutkowało też zwrotem stronie skarżącej uiszczonego od skargi wpisu (punkt 2 sentencji postanowienia). Zgodnie bowiem z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

7.1. W sprawie rozważenia i oceny również wymagało to, czy wobec przyjętej przez Sąd podstawy umorzenia postępowania – zasługiwać na uwzględnienie mógł wniosek spółki o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania obejmujących wynagrodzenie zawodowego jej pełnomocnika.

7.2. Dostrzec należy, iż z wyjaśnień Instytucji Zarządzającej wynikało (pkt 2 uzasadnienia), że w następstwie dokonanej zmiany punktacji wniosku skarżącej spółki, uzyskała ona dofinansowanie, przez co skarga stała się bezzasadna, a postępowanie bezprzedmiotowe. Tym samym działanie organu postrzegać należało jako samokontrolne w rozumieniu art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Uwzględniając powyższe oraz fakt cofnięcia skargi przez zawodowego pełnomocnika (punkt 4 uzasadnienia) uznać należało, że w sprawie wystąpił zbieg podstaw do umorzenia postępowania sądowego, przy czym w przypadku umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stronie przysługuje jedynie zwrot uiszczonego wpisu, zaś w oparciu o umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. strona domagać się może również zwrotu kosztów wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika.

7.3. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela te poglądy orzecznictwa sądowoadministracyjnego, które wskazują, iż w przypadku zbiegu dwóch podstaw umorzenia postępowania sądowego, tj. cofnięcia skargi i bezprzedmiotowości postępowania wywołanego autokontrolą organu, które odmiennie określają zakres orzekania o kosztach, nie ma przeszkód aby przyjąć, że jednocześnie będzie możliwy zwrot w całości uiszczonego wpisu sądowego oraz na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. zasądzenie zwrotu kosztów postępowania – tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z 24.05.2019 r. (sygn. akt I OZ 431/19), z 4.07.2019 r. (sygn. akt II OZ 591/19) oraz z 11.10.2018 r. (sygn. akt II OZ 944/18), z 20.03.2019 r. (sygn. akt II OZ 185/19) oraz z 14.09.2018 r. (sygn. II OS 873/18).

7.4. Sąd orzekając zatem o zwrocie kosztów postępowania (punkt 3 sentencji) wziął pod uwagę i uwzględnił to, że bezpośrednią przyczyną złożonego przez spółkę oświadczenia o cofnięciu skargi było w rozpoznawanej sprawie w istocie jedynie to, że organ - po wniesieniu skargi przyznał stronie skarżącej oczekiwane dofinansowanie, którego brak, wynikający z wcześniejszego nieuwzględnienia protestu, był właśnie zwalczany wniesioną skargą. Cofnięcie więc skargi nastąpiło w okolicznościach jej uwzględnienia przez Instytucję Zarządzającą (art. 54 § 3 p.p.s.a.), która także domagała się umorzenia postępowania w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. punkt 2 uzasadnienia oraz k. 99 akt sądowych).

7.5. Mając powyższe na uwadze, Sąd w punkcie 3 sentencji orzekł na zasadzie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935) i zasądził od organu na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów w wysokości 480 zł obejmujący opłatę za czynności, działającego w postępowaniu, radcy prawnego.