Wyrokiem NSA z 9 października 2018 r., II FSK 1266/18, wydanym na posiedzeniu niejawnym uwzględniono skargę kasacyjną skarżącego oraz uchylono w całości zaskarżony wyrok oraz rozpoznając skargę uchylono zaskarżoną decyzję. Jednocześnie w punkcie trzecim sentencji wyroku orzeczono o zasądzeniu od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie na rzecz skarżącego kwotę 7092 zł. Postanowieniem z dnia 23 listopada 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny sprostował z urzędu wysokość zasądzonego na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.
W dniu 5 grudnia 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie wniosło o sprostowanie wyroku i orzeczenie zwrotu kosztów postępowania sądowego w wysokości 4 167 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Wniosek podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (art. 159 p.p.s.a.). Nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie wyroku nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 22 grudnia 2004 r., OZ 887/04; z 3 sierpnia 2017 r., II FSK 2553/14).
Wniosek organu o sprostowanie wyroku NSA z 9 października 2018 r. nie dotyczy takiej oczywistej pomyłki. Jest on w istocie żądaniem zmiany wyroku w zakresie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie akt sprawy nie znalazł racji przemawiających za stwierdzeniem, że w sentencji wyroku popełniono błąd rachunkowy, to znaczy nieprawidłowo obliczono wysokość kwoty należnej od organu tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia przez nadanie orzeczeniu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Złożony w niniejszej sprawie wniosek organu o sprostowanie wyroku w zakresie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego nie dotyczy sprostowania oczywistej omyłki, błędu pisarskiego ani rachunkowego i wobec tego nie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek powyższy nosi w istocie cechy odwołania od postanowienia o kosztach, które od orzeczeń NSA nie przysługuje.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
