W piśmie z dnia [...] 2005 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K., pełnomocnik P. S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...].
Z akt administracyjnych, przesłanych do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono na adres pełnomocnika w dniu [...] r. (zwrotne potwierdzenie odbioru zamieszczone w aktach administracyjnych sprawy – karta nr [...]), zaś skarga na tą decyzję została nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. (co wynika z datownika nadawczego przesyłki pocztowej o nr [...], koperta w aktach sprawy o sygn. I SA/Gl 656/05)), a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu ustawowego, który w tym przypadku upłynął – zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a. i art. 83 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 111 Kodeksu cywilnego - w dniu 16 marca 2005 r. (środa – dzień roboczy).
W myśl z kolei art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W zaistniałej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny był zobowiązany skargę – jako spóźnioną - odrzucić, działając w oparciu o przywołane wcześniej przepisy i na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a.
