Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: WSA Ewa Rynczak (spr.) AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 11 sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie waloryzacji odszkodowania skargę oddala

Decyzją z dnia [...] 2003 r. znak: [...] na podstawie art. 104 i 105 kpa w związku z art. 4 ust. 9 b1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz upoważnienia Nr [...] Prezydenta Miasta K. z dnia [...] 2003 r., Prezydent Miasta K. orzekł o umorzeniu postępowania administracyjnego o waloryzację i wypłatę odszkodowania za nieruchomość stanowiącą działkę nr [...] o pow. 0,0623 ha obręb 22 jedn. ewid. Podgórze m. K. objętą [...] gm. kat. B., wywłaszczoną decyzją Urzędu Dzielnicowego K. Wydział Gospodarki Komunalnej [...] z dnia [...] 1976 na rzecz Skarbu Państwa na cele budowy Garbarni na rzecz sądownie ustalonych spadkobierców A. W.

Prezydent Miasta K. w uzasadnieniu podał, że pismem z dnia [...] 2000 r. B. G. działający jako pełnomocnik swojej żony Z. G., zwrócił się z wnioskiem o waloryzację odszkodowania za wywłaszczony decyzją Urzędu Dzielnicowego K. Wydział Gospodarki Komunalnej [...] z dnia [...] 1976 r. grunt oznaczony jako działka nr [...] o pow. 0,0632 ha obręb 22 jedn. ewid. Podgórze objęta [...] gm. kat. B.

Organ l instancji ustalił w toku prowadzonego postępowania administracyjnego, że decyzją Urzędu Dzielnicowego K. Wydział Gospodarki Komunalnej [...] z dnia [...] 1976 r. wywłaszczona została nieruchomość oznaczona jako działka nr [...] o pow. 0,0632 ha obręb 22 jedn. ewid. [...] stanowiąca własność nieżyjącej już wówczas A. W. Następnie decyzją [...] z dnia [...] 1977 r. ustalone zostało odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość w kwocie 7.476,00 zł i wobec nie zaskarżenia przez strony tej decyzji decyzja ta stała się ostateczna i wywołała skutki prawne. Fakt ten umożliwił wnioskodawcy wywłaszczenia Zakładom Przemysłu Skórzanego w N. wykonanie ustalonego tą decyzją zobowiązania względem wywłaszczonego właściciela. Z tej racji Zakłady Przemysłu Skórzanego wobec braku przeprowadzonego postępowania spadkowego po zmarłej właścicielce

wywłaszczonej działki A. W., złożyły kwotę ustalonego odszkodowania do depozytu sądowego. Złożenie kwoty do depozytu sądowego w tym wypadku nastąpiło zgodnie z przepisami obowiązującej w czasie trwania postępowania wywłaszczeniowe - odszkodowawczego ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974 r., Nr 10, poz. 64). Art. 27 ust. 2 tej ustawy stanowił, że "sumę odszkodowania przypadającą do wypłaty należy również złożyć do depozytu sądowego, jeżeli osoba uprawniona odmawia przyjęcia odszkodowania albo jeżeli wypłata odszkodowania osobie uprawnionej natrafia na przeszkody prawne". Złożenie zatem w tym przypadku kwoty odszkodowania w wysokości 7.476,00 zł do depozytu sądowego przez wnioskodawcę wywłaszczenia - Zakłady Przemysłu Skórzanego [...], zgodnie z wydanym przez Sąd Rejonowy w N. Wydział Cywilny postanowieniem z dnia [...] 1978 r. sygn. akt. [...] zezwalającym na dokonanie tej czynności, spowodowało, że w myśl art. 470 w związku z art. 467 Kodeksu cywilnego nastąpiło spełnienie świadczenia równoznaczne z dokonaniem wypłaty odszkodowania na rzecz uprawnionego właściciela.

Organ l instancji w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] 2003r. ustalił że, na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w C. Wydział l Cywilny z dna [...] 1992 r. sygn. akt [...] spadkobiercami po zmarłej A. W. zostali uznani: bratanice- K. W. i Z. G. z d. W., każda po 3/18 cz., jej bratańcy- B. W., J. S. z d. W. i I. S. z d. W., każde po 2/18 cz. oraz jej siostrzeńcy- S. K. i M. J. z d. K., każde po 3/18 części.

Organ ustalił też, że stronami postępowania w niniejszej sprawie są następujące osoby: Z. G., J. K., J. W., J. W., A. W., S. J., J.J., K. K., J. S., J. K., M. C. i A. Z. P.

Zgodnie z przepisem art. 132 ust. 3 aktualnie obowiązującej ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r., Nr 46, póz. 543), ustalone w decyzji odszkodowanie podlega waloryzacji na dzień wypłaty uprawnionemu. Jest to przepis szczególny względem art. 481 Kodeksu cywilnego określającego skutki opóźnienia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego. Jednakże, jak wyżej wykazano, w przedmiotowej sprawie, z uwagi na fakt spełnienia przez dłużnika świadczenia - poprzez złożenie kwoty odszkodowania do depozytu

sądowego, nie ma zastosowania cytowany wyżej art. 132 ust. 3 ustawy o waloryzacji odszkodowania bowiem doszło do spełnienia świadczenia, a więc wykonania i wygaśnięcia zobowiązania. W myśl art. 470 Kodeksu cywilnego ważne złożenie do depozytu sądowego ma takie same skutki jak spełnienie świadczenia. Powyższe stanowisko jest zgodne z orzecznictwem sądu z tego zakresu, bowiem jak stwierdził Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 23 stycznia 1996 r. II A Cr 629/95 (Wokanda 1997/1/40) skoro zobowiązanie nie istnieje, to żądanie jego waloryzacji jest bezprzedmiotowe. Wobec powyższego postępowanie należało umorzyć.

Z akt sprawy administracyjnej wynika, że decyzja organu l instancji z dnia 4.07.2003r. poprzedzona była następującymi decyzjami:

1) decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia[...]2001 r. [...] w której P. umorzył postępowanie administracyjne na podstawie art. 105 k.p.a. o waloryzację ustalonego odszkodowania za nieruchomość nr[...], wywłaszczoną decyzją z dnia [...] 1976r. na rzecz Skarbu Państwa na cele budowy Garbarni II, ponieważ wnioskodawca wywłaszczenia Zakłady Przemysłu Skórzanego [...] złożyły kwotę odszkodowania do depozytu sądowego , tym samym zostało spełnione świadczenie i domaganie się waloryzacji kwoty odszkodowania jest bezprzedmiotowe.

Od decyzji tej odwołał się B. G. działający jako pełnomocnik żony Z. G.

2) Wojewoda M. decyzją z dnia [...] 2001 r. [...] uchylił decyzję organu l instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia celem wnikliwego zbadania wszelkich okoliczności dotyczących kwestii złożenia kwoty odszkodowania do depozytu sądowego i dopiero po dokonaniu tych czynności organ będzie mógł odpowiednio rozstrzygnąć sprawę .

3) Kolejną decyzją z dnia[...] 2001r., [...] - Prezydent Miasta K. ponownie umorzył postępowanie administracyjne i ustalił, że domaganie się waloryzacji ustalonego odszkodowania które zostało spełnione jest bezprzedmiotowe. W wyniku kolejnego odwołania B. G. (peł. żony),

4) Wojewoda M. decyzją z dnia[...] 2002r. [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję z powodu braku w aktach sprawy oryginałów, uwierzytelnionych odpisów lub kserokopii potwierdzonych dokumentów tj. postanowień spadkowych po zmarłej A. W., nie

uwierzytelnionej kserokopii pełnomocnictwa udzielonego B. G., a także przypuszczenia, że w sprawie tej nie brały udziału wszystkie strony postępowania.

5 ) Decyzją z dnia [...] 2002r. Prezydent Miasta K. ponownie umorzył postępowanie na podstawie art. 105 k.p.a.

6 ) Wojewoda M. decyzją z dnia [...] 2002r. [...] uchylił decyzję z dnia [...] 2002r. w całości, ponieważ w postępowaniu tym oprócz Z. Gr., jako spadkobierczyni po zmarłej A. W., nie brali udziału pozostali spadkobiercy i tym samym zostali oni pozbawieni możliwości działania w niniejszym postępowaniu.

W dniu [...] 2003 r. odwołanie od powyższej decyzji wniósł B. G. działający jako pełnomocnik żony – Z. G. Odwołujący się zarzucił organom administracji naruszenie przepisów prawa przy dokonywaniu wywłaszczenia i ustaleniu odszkodowania z tego tytułu. Zarzucił, że złożenie odszkodowania do depozytu sądowego nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa , gdyż postępowanie to toczyło się z osobą nieżyjącą. Organ miał obowiązek ustalić właścicieli , właściciele nie byli poinformowani o złożeniu kwoty odszkodowania do depozytu i nie otrzymali kwoty odszkodowania.

Decyzją z dnia [...] 2003 r. znak: RR.VII.PS.7724/210/03, na podstawie art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2000 r., Nr 46, poz. 543) oraz art. 138 § 1 pkt. 1 kpa, Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Wojewoda M. w uzasadnieniu swojej decyzji podał, że bezspornym jest, iż za wywłaszczoną działkę nr [...] o pow. 0,0623 ha obr.[...] jedn. ewid. [...] miasta K. obj. [...] zostało ustalone odszkodowanie w kwocie 7.476,00 zł, na podstawie decyzji Urzędu Dzielnicowego K. z dnia [...] 1977 r. Do wypłaty odszkodowania był zobowiązany inwestor i wnioskodawca wywłaszczenia-Zakłady Przemysłu Skórzanego [...] w N.

W dacie wydawania zarówno orzeczenia o wywłaszczeniu działki nr[...], jak i o ustaleniu odszkodowania z tego tytułu, właścicielka nieruchomości – A. W. nie żyła. Zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 1958 roku o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości sumę odszkodowania przypadającą do wypłaty za wywłaszczoną nieruchomość należało złożyć do depozytu sądowego, jeżeli

wypłata odszkodowania osobie uprawnionej natrafia na przeszkody prawne. Bez wątpienia taką przeszkodą prawną był brak ustanowionych w stosownym postępowaniu przed sądem powszechnym spadkobierców A. W. Właściwe postanowienie spadkowe zostało wydane dopiero w dniu [...] 1992 roku.

Organ odwoławczy podał również, że nie ulega wątpliwości, iż wobec niemożności wypłaty ustalonego odszkodowania, podmiot zobowiązany złożył stosowną kwotę pieniężną do depozytu sądowego, zgodnie z zezwoleniem udzielonym w postanowieniu wydanym przez Sąd Rejonowy w N. dnia [...] 1978 roku sygn.[...]. Jednocześnie pismo Sądu Rejonowego w N. z dnia [...] 1999 r. potwierdza fakt złożenia przez Zakłady Przemysłu Skórzanego [...] w N., kwoty odszkodowania do depozytu w dniu [...] 1978 roku, pod pozycją[...].

Organ odwoławczy zaznaczył, że istotą niniejszego postępowania o waloryzację i wypłatę odszkodowania jest ustalenie, czy to zobowiązanie zostało wykonane, a zatem czy zachodzą obecnie przesłanki do jego wypłaty. W myśl art. 470 Kodeksu cywilnego ważne złożenie do depozytu sądowego ma takie same skutki jak spełnienie świadczenia, co skutkuje stwierdzeniem, iż fakt złożenia przez Zakłady Przemysłu Skórzanego [...] w N., kwoty odszkodowania do depozytu sądowego, po pierwsze zwolniło dłużnika od wykonania zobowiązania, a po drugie zobowiązanie zostało wykonane w stosunku do wierzyciela. Tym bardziej, iż przyczyny niemożności bezpośredniego wykonania zobowiązania wynikały w całości z przyczyn znajdujących się po stronie spadkobierców A. W., którzy stosowne postępowanie sądowe zainicjowali dopiero 15 lat po wywłaszczeniu i ustaleniu odszkodowania.

Wojewoda M. wyraźnie podkreślił, iż w niniejszej sprawie nie mogą być oceniane wady, które ewentualnie dotykały postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania oraz rozstrzygnięcie wydane w wyniku tego postępowania. Do wyjaśnienia tej kwestii ustawodawca przewidział inne, nadzwyczajne tryby postępowania administracyjnego, uregulowane przepisami rozdziału 12 Kodeksu postępowania administracyjnego - art. 145 i następne dotyczące wznowienia postępowania administracyjnego lub rozdziału 13 Kodeksu postępowania administracyjnego - art. 156 i następne dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Dopiero po przeprowadzeniu takiej procedury, na podstawie

dokonanych ustaleń można stwierdzić, czy postępowanie w tym zakresie i zapadłe orzeczenia były prawidłowe i nie naruszały prawa.

Natomiast, o ile poprawność ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość podlega właściwości organów administracji publicznej, to już kwestia poprawności przyjęcia tego odszkodowania do depozytu sądowego jest całkowicie przekazana do kognicji sądów powszechnych na zasadach określonych w Kodeksie postępowania cywilnego.

W takim stanie rzeczy, wobec ustalonego stanu faktycznego, wynikającego z zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz wobec pozostawania w obrocie prawnym zarówno decyzji Urzędu Dzielnicowego z dnia [...] 1977 r. o ustaleniu odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, jak i postanowienia Sądu Rejonowego w N. z dnia [...] 1978 r. sygn. [...] o zezwoleniu na złożenie do depozytu kwoty odszkodowania ustalonej powołaną wyżej decyzją organ odwoławczy uznał, że brak jest podstawy prawnej do ponownego wykonywania, spełnionego już zobowiązania.

Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego w W. Ośrodek Zamiejscowy w K. w dniu [...] 2003 r. wniósł B. G., działający tym razem w imieniu własnym. Skarżący w toku postępowania sądowego wykazał, że jest uprawniony do wniesienia skargi i tym samym jest stroną postępowania, gdyż przedłożył do akt sprawy postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłej żonie Z. G. Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w K. Wydział l Cywilny z dnia [...] 2004r.sygn. [...] Sąd stwierdził, że skarżący B. G. jest spadkobiercą w % cz., po zmarłej w dniu [...] 2003r., żonie Z. G.

Skarżący w skardze zarzucił organom administracji naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym, a to: art. 7, 10, 12, 30 § 5 kpa, a także przepisów prawa materialnego: art. 6, 7, 22, 27 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości. Skarżący podał, że postępowanie wywłaszczeniowe toczyło się z udziałem osoby nieżyjącej, nie został ustanowiony kurator spadku. Brak też jest dokumentów czy rzeczoznawca brał udział w sprawie o wywłaszczenie, ponadto spadkodawcy A. W. nie zostali poinformowani o

złożeniu kwoty do depozytu sądowego. W ocenie skarżącego złożenie kwoty odszkodowania do depozytu nie jest równoznaczne z zapłatą odszkodowania.

Wojewoda M. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] 2003 r.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 póz. 1270 ze zm. zwanej dalej ustawą o p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy o p.p.s.a.).

Orzekanie w myśl art. 135 p.p.s.a. następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Przepisy ustawy przewidując jedynie uprawnienia kontrolne sądów administracyjnych nie dają im kompetencji do zastępowania organów administracji publicznej w wykonywaniu ich zadań orzeczniczych. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala.

Skarga jest nieuzasadniona.

Przeprowadzona przez Sąd taka kontrola legalności zaskarżonej decyzji, w ocenie Sądu nie narusza prawa.

Skarga skarżącego sprowadza się w zasadzie do merytorycznych zarzutów odnośnie przeprowadzonego postępowania wywłaszczeniowego zakończonego ostateczną decyzją Urzędu Dzielnicowego Wydziału Gospodarki Komunalnej z dnia [...] 1976r. nr [...] o wywłaszczeniu nieruchomości nr [...] o pow. 0,0632 ha obręb [...] jedn. ewid.[...] , do niewłaściwie przeprowadzonego postępowania o ustalenie wysokości kwoty

odszkodowania w decyzji z dnia [...] 1977r. oraz do nieprawidłowo złożonego odszkodowania do depozytu sądowego na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w N. z dnia [...]1978r. sygn. akt [...]. Skarżący żąda też wypłaty mu waloryzacji odszkodowania na dzień zapłaty.

Zarówno decyzja o wywłaszczeniu z dnia [...] 1976r, jak i decyzja z dnia [...] 1977r. o ustaleniu kwoty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość są decyzjami ostatecznymi i pozostają one w obiegu prawnym. W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada stabilności decyzji administracyjnych wynikająca z art. 16 §1 i § 2 k.p.a. W myśl tego przepisu decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych. § 2 - decyzje mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych ustawach. Nadzwyczajne tryby postępowania administracyjnego przewidziane są w art. 145 k.p.a. dotyczące wznowienia postępowania lub w art. 156 k.p.a. dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych. W związku z tym, zdaniem Sądu, dopiero po przeprowadzeniu takiej procedury można byłoby ewentualnie stwierdzić czy zapadłe decyzje o wywłaszczeniu nieruchomości i o ustaleniu wysokości odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość były zgodne z prawem , czy też nie i ewentualnie w jakim stopniu decyzje te naruszały prawo. Okolicznością bezsporną i istotną w sprawie w sprawie jest, że kwota odszkodowania ustalona w wysokości 7.467,00 zł została złożona do depozytu Sądu Rejonowego w N. w dniu [...] 1978r, pod póz. 325/78 - na podstawie zezwolenia Sądu Rejonowego w N. zawartego w postanowieniu z dnia [...] 1978r. sygn. [...] (k.30 i k.45 tom l). Stosownie do przepisu wówczas obowiązującego - art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 12.03.1958r. o zasadach i trybie wywłaszczenia nieruchomości (Dz.U. 1974r., Nr 10, poz. 64) sumę odszkodowania przypadającą do wypłaty należy złożyć do depozytu sądowego, jeżeli osoba uprawniona odmawia przyjęcia odszkodowania albo jeżeli wypłata odszkodowania osobie uprawnionej natrafia na przeszkody prawne. Z przeprowadzonego postępowania administracyjnego przez organy obu instancji wynika, że taka przeszkoda prawna rzeczywiście istniała, ponieważ w tym czasie nie było ustalonego kręgu spadkobierców po zmarłej A. W., którzy byliby

legitymowani do odbioru tegoż odszkodowania. Spadkobiercy ci zostali ustanowieni dopiero postanowieniem z dnia [...] 1992r., a więc zasadnym było złożenie kwoty odszkodowanie do depozytu sądowego.

Organy administracji obu instancji prawidłowo ustaliły, że ważne złożenie przedmiotu odszkodowania do depozytu sądowego skutkuje spełnieniem świadczenia w myśl aktualnie obowiązującego przepisu art. 470 Kodeksu cywilnego. Oznacza to, iż nastąpiło wykonanie zobowiązania przez dłużnika na rzecz wierzyciela i tym samym dłużnik został zwolniony z tego obowiązku.

Zarzut skarżącego dotyczący poprawności przyjęcia kwoty odszkodowania do depozytu sądowego jest nietrafny, gdyż nie podlega właściwości rzeczowej organów administracji państwowej tylko kognicji sądów powszechnych na zasadach określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Obowiązujące przepisy dotyczące odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości uregulowane są w rozdziale 5 ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2000r., Nr 46, poz. 543 z późn. zm.) Stosownie do przepisu art. 132 ust.1 do ust.3, cyt. ustawy w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji - zapłata odszkodowania następuje jednorazowo, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna. Do skutków zwłoki lub opóźnienia w zapłacie odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego. Wysokość odszkodowania ustalona w decyzji o wywłaszczeniu podlega waloryzacji na dzień jego zapłaty.

W przedmiotowej sprawie przepis ten nie ma zastosowania z uwagi na fakt spełnienia przez dłużnika świadczenia poprzez ważne złożenie kwoty odszkodowania do depozytu sądowego w dniu [...] 1978r. pod poz. [...] zgodnie z art. 27 ust 2 wówczas obowiązującej ustawy z dnia 12.03.1958 r . o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości.

Niezależnie od powyższych okoliczności należy zauważyć też, że roszczenie o wypłatę ustalonego odszkodowania jest roszczeniem cywilnoprawnym- majątkowym i podlega ono przedawnieniu stosownie do przepisów art.117 i następne Kodeksu cywilnego. W myśl art. 118 Kc, jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej , termin przedawnienia wynosi 10 lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych prowadzeniem działalności gospodarczej - 3 lata. Bieg terminu

przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne w myśl art. 120 Kc.

W ocenie Sądu organy obu instancji prawidłowo dokonały ustaleń dotyczących kręgu stron postępowania, stanu faktycznego sprawy i w oparciu o prawidłowo przeprowadzone postępowanie administracyjne zastosowały właściwe przepisy prawa w wydanych przez siebie decyzjach.

Biorąc powyższe pod uwagę, organy zasadnie umorzyły postępowanie na zasadzie art. 105 k.p.a., ponieważ postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe.

Tak więc, w ocenie Sądu, wszystkie zarzuty skarżącego należy uznać za bezpodstawne.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), oddalając skargę jako bezzasadną.