II OZ 416/26 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-04-23	
Data wpływu	2026-04-08	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Andrzej Wawrzyniak /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s	
Sygn. powiązane	VII SA/Wa 1043/25	
Skarżony organ	Inspektor Nadzoru Budowlanego	
Treść wyniku	Oddalono zażalenie
Odrzucono zażalenie	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K. P., R. P., D. K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 1043/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 marca 2025 r. nr 235/2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. oddalić zażalenie K. P. i D. K.; 2. odrzucić zażalenie R. P. i D. K.	
Uzasadnienie
Postanowieniem z 13 lutego 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 1043/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. P. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 10 marca 2025 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego zostało doręczone D. K. 20 stycznia 2026 r., natomiast K. P. 21 stycznia 2026 r. W zakreślonym terminie żadna ze skarżących nie uiściła należnego wpisu od skargi wobec czego, powołanym na wstępie postanowieniem z 13 lutego 2026 r. WSA w Warszawie odrzucił skargę.

Pismami z 9 i 12 marca 2026 r. zażalenia na powyższe postanowienie wnieśli K. P. i R. P. oraz D. K. i D. K.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie K. P. i D. K. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma (skargi). Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to przedmiotowo-podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne).

W niniejszej sprawie skarżące K. P. i D. K. nie były zwolnione z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie zostały zwolnione z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu. Po prawomocnym zakończeniu postępowań w przedmiocie odmowy przyznania skarżącym prawa pomocy oraz oddalenia przez NSA zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu, zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału VII zarządzenia z dnia 30 grudnia 2025 r., o wezwaniu K. P. i D. K. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 13 maja 2025 r., wzywającego obie skarżące do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.

Z akt sprawy wynika, że pomimo powyższego wezwania skarżące nie uiściły przedmiotowego wpisu. Sąd pierwszej instancji prawidłowo w tych okolicznościach przyjął, że skarżące nie uzupełniły braku fiskalnego skargi i na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Z tych względów zażalenie K. P. i D. K. należało oddalić.

Zażalenie wniesione przez R. P. i D. K. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. R. P. i D. K. nie byli bowiem stronami postępowania – nie byli adresatami zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie wnosili skargi i nie wykazali, aby wynik przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego dotyczył ich interesów prawnych.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.