Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 7 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę.

Interpretacją z [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w P. uznał za nieprawidłowe stanowisko M. D. zawarte we wniosku dotyczącym określonych przepisów z zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych. Interpretację doręczono wnioskodawcy [...] r., przy czym w jej treści zawarto pouczenie, że stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa.

Po otrzymaniu ww. interpretacji podatnik wniósł za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej skargę do tutejszego sądu.

W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. W uzasadnieniu wskazał m.in. że wnioskodawca nie poprzedził skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, a zatem nie wyczerpał środków odwoławczych, o których mowa w art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.; dalej "p.p.s.a.").

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje.

W myśl art. 52 § 1–2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, dla skuteczności skargi konieczne uprzednie wezwanie we właściwym terminie na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Przepis ten znajduje zastosowanie m.in. przy wnoszeniu do sądu administracyjnego skarg na indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się w tych sprawach w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, ewentualnie – jeśli organ nie udzielił odpowiedzi – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania.

Zakwestionowanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w drodze wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest zatem warunkiem jej zaskarżenia do sądu administracyjnego.

W niniejszej sprawie skarżący został pouczony o potrzebie uprzedniego (przed wniesienie skargi do sądu) wezwania na piśmie organu, który wydał interpretację, do usunięcia naruszenia prawa. Mimo to przed złożeniem skargi do tutejszego sądu skarżący nie zachował ww. trybu. W konsekwencji uznać należy, że nie zostały przez niego wyczerpane środki zaskarżenia przysługujące mu w postępowaniu przed organem podatkowym, a tym samym nie został wypełniony podstawowy warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.

W tej sytuacji rozpatrywana skarga jako niedopuszczalna, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 3 p.p.s.a., podlega odrzuceniu.

P.Z-C.