Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 2 sierpnia 2016 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 217/16 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Podlaskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Białymstoku z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przeciwpożarowego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 217/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Białymstoku odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Podlaskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Białymstoku (dalej PKWPSP) z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przeciwpożarowego.

W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w K., nakazał skarżącemu – R. O., wykonanie obowiązku usytuowania bel słomy składowych na działce o nr geod. [...] w miejscowości [...] przy ul. [...], w taki sposób aby odległość bel słomy: od drogi publicznej była nie mniejsza niż 30m; od granicy działki była nie mniejsza niż 10m; od budynku nie mniejsza niż 20m. Podstawą do wydania tej decyzji było ustalenie, że na przedmiotowej działce składowane są bele słomy w ilości 18 sztuk, które nie są ofoliowane ani też zakiszone. Organ ocenił, że bele są składowane w sposób niezgodny z § 42 ust. 2 pkt 1 lit. b pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. z 2010 r., nr 109, poz. 719). A mianowicie bele słomy usytuowane są z dwóch stron budynku, w odległość odpowiednio 1,7m i 6,6m, przy wymaganej przepisami prawa odległości co najmniej 20m. Odległość bel słomy od drogi publicznej wynosi 3m, przy wymaganej przepisami odległości co najmniej 30m a odległość od granicy działki wynosi odpowiednio 3m, 0,74m oraz 1,04m, przy wymaganej przepisami odległości co najmniej 10m. PKWPSP w Białymstoku, co do zasady utrzymał w mocy tę decyzję. Uchylił ją tylko w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków i wyznaczył nowy termin ich wykonania na dzień 15 marca 2016 r. R. O. złożył do sądu administracyjnego skargę na decyzję organu odwoławczego. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wskazał, że uzasadnieniem wniosku z jednej strony jest wysoki koszt jego wykonania a z drugiej strony istniejący aktualnie brak możliwości umiejscowienia bel w innym miejscu niż miejsce, w którym są aktualnie składowane. Nadto skarżący nadmienił, że w odniesieniu do gruntu, na którym posadowione są bele, toczy się postępowanie w przedmiocie zmiany operatu ewidencyjnego przeznaczenia gruntu z przeznaczenia rolniczego na przeznaczenie pod tereny przemysłowe. Przedmiotem badania postępowania ewidencyjnego jest sposób wykorzystania tej działki, tj. czy wykorzystywana jest na cele rolnicze, czy też nie. Jeśli działka będzie wykorzystywana na cele rolnicze (jak to miejsce aktualnie i jak to miało miejsce dotąd), ostatecznie zmiana jej przeznaczenia na nierolniczą, będzie musiała zostać uznana za niedopuszczalną. W razie jednak, jeżeli skarżący, zostanie na skutek wykonania kwestionowanej decyzji, zmuszony do zaprzestania korzystania z gruntu w zakresie dotychczasowym, to może pojawić się rzeczywiste niebezpieczeństwo uchylenia dotychczasowego rolniczego przeznaczenia gruntu – co będzie prowadziło do niemożliwości wykorzystywania tego gruntu na cele rolnicze w związku z prowadzeniem przez skarżącego działalności rolniczej. To z kolei będzie się łączyło ze znacznym wzrostem kosztów prowadzenia tej działalności. Skarżący stoi na stanowisku, że taki właśnie cel ma osoba, która doprowadziła do kontroli nieruchomości.

Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że okoliczność nałożenia na skarżącego ww. obowiązku wynika z naruszenia wymogów ochrony przeciwpożarowej, które ze swej istoty mają w pierwszej kolejności eliminować zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi sprawia, iż argumenty wskazane we wniosku nie mogły stanowić uzasadnienia wstrzymania zaskarżonej decyzji.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R. O., który zaskarżył je w całości i zarzucił naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez jego wadliwą wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie, co prowadziło do pominięcia okoliczności, że na gruncie ww. przepisu, dla uznania czy interes majątkowy skarżącego (mający wyrażać się w trudnej do odwrócenia istotnej szkodzie) może uzasadniać wstrzymanie wykonania decyzji, której celem jest uchylenie niebezpieczeństwa pożarowego, niezbędne jest uprzednie :

a) zweryfikowanie w pierwszej kolejności czy uprawdopodobnione zostało istnienie zagrożenia przeciwpożarowego oraz czy uprawdopodobnione zostało niebezpieczeństwo powstania trudnej do odwrócenia szkody w razie wykonania decyzji oraz następnie,

b) ustalenie tego następstwa, którego z powyższych niebezpieczeństw (porównanie wagi i znaczenia tych następstw) będzie miało poważniejsze skutki, pominięcie czego prowadziło do odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, mimo nierozpoznania przez WSA istoty sprawy w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej.

Wskazując na powyższe wnosi o:

1) dokonanie zmiany zaskarżonego postanowienia w całości w trybie przewidzianym w art. 61 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez WSA w całości oraz orzeczenie co do istoty przez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji;

względnie o:

2) uchylenie skarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do rozpoznania sądowi I instancji;

2a) ewentualnie zmianę skarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty sprawy przez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji;

3) zasądzenie na rzecz skarżącego od organu zwrotu kosztów procesu, wg norm przepisanych;

4) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z załączonych do zażalenia wydruków zdjęć na okoliczność, że:

4a) mokre, osiatkowanie, zakiszone bele nie stanowią stert, stogów lub brogów, stwarzających zagrożenie pożarem, o których mowa w przepisach rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów,

4b) został przez skarżącego co najmniej uprawdopodobniony brak zagrożenia przeciwpożarowego, które tamowałoby zasadność i dopuszczalność wstrzymania wykonania decyzji, które to zagrożenie pożarowe czyniłoby interes majątkowy skarżącego niewystarczającym dal wstrzymania wykonania aktu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej Ppsa) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W przepisie tym chodzi bowiem o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania.

W rozpoznawanej sprawie uznać należy, że skarżący nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji i poniesienie wyższych nakładów finansowych mogło skutkować wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wskazać natomiast należy, że zaskarżona decyzja wydana została w postępowaniu z zakresu ochrony przeciwpożarowej i dotyczyła wykonania obowiązku usytuowania bel słomy składowych na działce o nr geod. [...] w miejscowości [...] przy ul. [...], w taki sposób jak podano w decyzji PKWPSP w Białymstoku z dnia [...] stycznia 2016 r. Biorąc zatem pod uwagę interes strony skarżącej i ewentualne zagrożenie pożarowe, którego skutki mogą okazać się znacznie poważniejsze niż wysokość poniesionych kosztów związanych z wykonaniem decyzji, stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera usprawiedliwionych motywów wskazujących na wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 Ppsa.

Zasadności postanowienia WSA w Białymstoku nie może zmienić podnoszony dopiero na etapie zażalenia wniosek o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z załączonych do niniejszego zażalenia zdjęć na okoliczność, że mokre, osiatkowanie, zakiszone bele nie stanowią stert, stogów lub brogów, stwarzających zagrożenie pożarem, o których mowa w przepisach rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. Zgłaszanie wniosku dowodowego na etapie zażalenia jest spóźnione, bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w ramach postępowania zażaleniowego ocenia legalność działania sądu I instancji w związku z wydanym postanowieniem. Nie rozpatruje natomiast powtórnie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.