Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 sierpnia 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 162/16 w zakresie odrzucenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Krakowie z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 162/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę A Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Krakowie z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.

Sąd I instancji podniósł, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] lipca 2016 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.080 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd wskazał, że wobec nieodebrania przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu pomimo jej dwukrotnego awizowania (pierwsze awizo miało miejsce w dniu 10 sierpnia 2016 r.), doręczenie uważa się za dokonane z upływem dnia 24 sierpnia 2016 r. Pomimo skutecznego doręczenia wezwania, należy wpis od skargi nie został uiszczony.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 73 § 1, § 2, § 3 i § 4 p.p.s.a., a także art. 65 § 2 p.p.s.a. oraz § 8 ust. 1 pkt 2 i § 10 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1222) poprzez odrzucenie skargi na skutek przyjęcia, że skarżąca - pomimo wezwania - nie uiściła wpisu sądowego od skargi, chociaż wezwanie to nigdy nie zostało doręczone skarżącej i brak jest podstaw do przyjęcia domniemania doręczenia z art. 73 § 4 p.p.s.a., jako opartego na nie odpowiadającej prawdzie adnotacji placówki pocztowej w K., że przesyłki z tym wezwaniem "nie podjęto w terminie", albowiem pełnomocnik pocztowy skarżącej D. F. podjął próbę podjęcia tej przesyłki w dniu 11 sierpnia 2016 r., jednak pracownik placówki pocztowej odmówił jej wydania, powołując się na niespełnienie przez niego pozaprawnego wymogu - prócz pełnomocnictwa pocztowego, które złożone było już wcześniej w placówce pocztowej - posiadania pieczęci firmowej mocodawcy (strony skarżącej), którą ten jednak nie dysponował.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).

Natomiast kwestię doręczania pism sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym regulują przepisy rozdziału 4 działu III p.p.s.a. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości podjęcia odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4).

Ze znajdującej się w aktach sprawy koperty, zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu (k. 39 akt), nie wynika - wbrew twierdzeniom Sądu I instancji - by pierwsze awizo miało miejsce w dniu 10 sierpnia 2016 r., a co za tym idzie doręczenie miałoby być dokonane w dniu 24 sierpnia 2016 r.

Wynika z niej natomiast, że podjęto próbę jej doręczenia skarżącej na adres ul. [...] K. (podawany przez skarżącą w skardze oraz w dotychczasowej korespondencji z sądem) w dniu 25 lipca 2016 r., jednak przesyłka nie została doręczona, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka była powtórnie awizowana w dniu 2 sierpnia 2016 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 10 sierpnia 2016 r., a zatem doręczenie uważa się za dokonane z dniem 8 sierpnia 2016 r.

Skarżąca podnosi natomiast, że niezwłocznie po pozostawieniu awiza, tj.

w dniu 11 sierpnia 2016 r. jej pełnomocnik pocztowy D. F. udał się do Urzędu Pocztowego w K. celem odebrania przesyłki. Pracownik poczty odmówił jednak jej wydania, wskazując, iż niezbędne jest posiadanie pieczęci spółki, której pełnomocnik nie posiadał, gdyż dysponował nią Prezes Zarządu przebywający wówczas poza granicami kraju.

Jako dowód skarżąca dołączyła do zażalenia pełnomocnictwo pocztowe nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. udzielone D. F. przez D. M. i B Sp. z o.o. (poprzednia nazwa skarżącej spółki) (k. 58-59), oświadczenie D. F., że w dniu 11 sierpnia 2016 r. na poczcie nie zostały mu wydane listy kierowane do skarżącej spółki (k. 57) oraz oświadczenie D. M., że w okresie od lipca do września 2016 r. przebywał za granicą i jedyną osobą upoważnioną do odbioru korespondencji kierowanej do spółki był pełnomocnik pocztowy D. F. (k. 56).

Uwadze skarżącej uszedł jednak fakt, że jak wynika zarówno z koperty (k. 39), jak i ze strony internetowej śledzenia przesyłek - tracking (http://emonitoring.poczta-polska.pl) wskazana przesyłka już w dniu 10 sierpnia 2016 r. o godz. 7:53 została zwrócona do nadawcy, przez co niewiarygodne stało się twierdzenie skarżącej jakoby w dniu 11 sierpnia 2016 r. pełnomocnik pocztowy był na poczcie, a pracownik odmówił mu wydania listu z powodu braku pieczątki, podczas gdy listu nie było już w placówce. Gdyby bowiem pełnomocnik pocztowy rzeczywiście podjął próbę odebrania listu w dniu 11 sierpnia 2016 r., otrzymałby informację o zwróceniu go do nadawcy.

Niemniej, nie ulega wątpliwości, że za dzień doręczenia przesyłki należy uznać 8 sierpień 2016 r. (czternasty dzień od dnia wystawienia pierwszego awiza, tj. od 25 lipca 2016 r.), a zatem nawet gdyby przyjąć, że pełnomocnik pocztowy skarżącej podjął próbę odebrania listu w dniu 11 sierpnia 2016 r. to i tak było to po upływie czternastodniowego terminu.

Tym samym należy przyjąć, że Sąd I instancji zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi jako nieopłaconej.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.