Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 9 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Wr 176/25 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 7 stycznia 2025 r. Nr ... w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Wr 176/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek J. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 7 stycznia 2025 r. w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że pismem z 11 lutego 2025 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Wojewody Dolnośląskiego, utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Wrocławia z 4 listopada 2024 r. orzekającą o wymeldowaniu skarżącego z miejsca pobytu stałego w lokalu położonym przy ul. I. ... we W. W skardze tej skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny powołał art. 61 § 1 i § 3 p.p.s.a. i stwierdził, że przedstawiona we wniosku argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie podzielił stanowiska, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje, że skarżącemu zostanie uniemożliwione prowadzenie działalności gospodarczej, co będzie rodziło trudności w prawidłowym funkcjonowaniu samego skarżącego, dla którego działalność ta stanowi źródło zarobkowania. Sąd stwierdził, że zameldowanie jest tylko aktem rejestracji danych dotyczących pobytu określonej osoby, o ustaniu jej pobytu w dotychczasowym miejscu. Decyzja z art. 35 ustawy z 24.09.2020 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2024 r., poz. 736), w ocenie Sądu, nie wywołuje trudnych do odwrócenia skutków prawnych. Nie można również jej zaliczyć do decyzji, które w efekcie wykonania mogłyby prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody. Ma ona na celu doprowadzenie przez organ ewidencyjny do zgodności danych ewidencyjnych z rzeczywistym stanem rzeczy. Decyzja ta nie rozstrzyga o uprawnieniach danej osoby do lokalu, a ewentualnie spory w tym zakresie rozstrzygane są przez sądy powszechne w postępowaniach cywilnych. Ponadto skarżący nie podał żadnych okoliczności, które świadczyłyby o trudnościach w prowadzeniu działalności gospodarczej w powiązaniu z przebywaniem w spornym lokalu, w szczególności aby nie mógł odbierać kierowanej do niego korespondencji.

Sąd podkreślił, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej.

Z podanych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, że prowadzi firmę transportową, a zmiana adresu dla firmy działającej w transporcie to nie jest tylko zmiana danych w CEIDG, wiążą się z tym czasochłonne i kosztowne działania, jak choćby wymiana kart do tachografu, gdzie wniosek jest płatny a czas oczekiwania na kartę trwa do kilku tygodni, co wstrzymuje działania firmy. Kolejnym przykładem takiej procedury jest wymiana zawodowego prawa jazdy kierowcy. Pozbawienie mnie także meldunku może doprowadzić do tego, że banki wypowiedzą mi umowy kredytowe z natychmiastowym wezwaniem do zapłaty, a to doprowadzi do katastrofalnych skutków finansowych, gdyż będę musiał sprzedać to co posiadam aby uiścić te zobowiązania za znacznie obniżoną cenę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, bowiem Sąd Wojewódzki zasadnie orzekł o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (art. 61 § 1 p.p.s.a.).

Wskazać zatem należy, że co do zasady, ewidencja ludności służąca rejestrowaniu pobytu, ma charakter wyłącznie porządkowy, co oznacza, że zameldowanie nie jest związane z rozstrzyganiem uprawnień (praw przedmiotowych i podmiotowych) do lokalu, ani tym samym prawa do przebywania w nim. Decyzja o wymeldowaniu, jest orzeczeniem, które stwierdza jedynie pewien stan faktyczny, zatem posiada jedynie charakter ewidencyjny (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2022 r. sygn. akt II OZ 721/22).

Zauważyć trzeba, że również okoliczności przytoczone w zażaleniu nie mogły stanowić o zasadności wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, bowiem celem decyzji o wymeldowaniu jest m.in. potwierdzenie czy skarżący przebywa pod wskazanym adresem. Natomiast kwestie związane z prowadzeniem działalności transportowej przez skarżącego nie mogą być uznane za skutki wydanej w stosunku do skarżącego decyzji o wymeldowaniu z pobytu stałego.

Jednocześnie podkreślić należy, iż Sąd nie kwestionuje faktu, że wykonanie decyzji może wiązać się z pewnymi niedogodnościami dla skarżącego, jednak nie mogły one stanowić podstawy do wstrzymania wykonania decyzji wydanych w sprawie. Z tych względów zasadnie Sąd Wojewódzki stwierdził w zaskarżonym postanowieniu, że nie zostały spełnione przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej, w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

-----------------------

3