W piśmie z dnia 11 lutego 2011 r., będącym uzupełnieniem skargi E.B. – S. i J. S. z dnia 29 grudnia 2010 r. pełnomocnik skarżących radca prawny A.Z. na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako p.p.s.a.) wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...] oraz decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...], Nr [...].
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że w wykonaniu obu zaskarżonych decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto podkreślono, że zaskarżone decyzje dotknięte są sankcją nieważności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o uzasadnionych podstawach wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Należy bowiem podkreślić, że instytucja ta stanowi wyjątek od zasady wykonania decyzji i tylko w wyjątkowych, uzasadnionych przez stronę sytuacjach może znaleźć zastosowanie. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania przesłanek do wstrzymania wykonania aktu lub czynności. W niniejszej sprawie, w złożonym wniosku zacytowano jedynie treść przepisu. W takiej sytuacji Sąd nie jest obowiązany do poszukiwania przesłanek uzasadniających złożony wniosek.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu nie sposób ocenić zasadności tezy skarżących, gdyż nie przedstawiono konkretnych okoliczności uzasadniających przedmiotowy wniosek.
Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd wniosek oddalił.
/-/R. Wiatrowski
