Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Protokolant referent stażysta Krzysztof Frączek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi D spółki z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...], 2. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącej D spółki z o.o. kwotę 366 (trzysta sześćdziesiąt sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] września 2016 r., Główny Inspektor Transportu Drogowego (określany dalej jako GITD), po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (określanego dalej jako WITD) z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] o nałożeniu na D Sp. z o.o. kary pieniężnej w wysokości 9.150.000 zł, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Podstawę prawną decyzji organu II instancji stanowiły przepisy art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm. - określanej dalej jako k.p.a.), art. 4 pkt 22 lit. a, lit. h, art. 72, art. 92a ust. 1, ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1414 - określanej dalej jako u.t.d.), lp. 1.4, lp. 5.2.1, lp., 5.2.2, lp. 5.3.1, lp. 5.3.2, lp. 6.3.9, lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do u.t.d., art. 6-8, art. 10 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 str. 1 – określanego dalej jako rozporządzenie nr 561/2006), art. 17 ust. 2, art. 33, art. 27, art. 34 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.U.UE.L.2014.60.1 – określanego dalej jako rozporządzenie nr 165/2014), art. 25 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. Nr 92, poz. 879 ze zm.).

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W okresie od [...].06.2015 r. do [...].07.2015 r. przeprowadzono kontrolę przedsiębiorstwa: "D" Spółka z o.o.. Przeprowadzona kontrola obejmowała swoim zakresem sposób wykonywania przewozów drogowych oraz przestrzeganie przepisów dotyczących okresów prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku. Kontroli poddano okres od dnia [...].01.2015r. do dnia [...].03.2015 r. Zgodnie z okazanymi dokumentami przedsiębiorstwo zatrudniało w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli 9 kierowców na podstawie umowy o pracę. W zakresie wykonywania przewozu drogowego Spółka nie korzystała ze świadczenia przez kierowców na jej rzecz usług prowadzenia pojazdów, na podstawie umów cywilnoprawnych. Przedsiębiorstwo współpracowało z kierowcami prowadzącymi własną działalność gospodarczą.

W dniu przeprowadzenia kontroli w dyspozycji firmy było 13 pojazdów do przewozu rzeczy o dmc większej niż 3,5t. oraz 5 pojazdów do przewozu rzeczy o dmc nieprzekraczającej 3.5t. W trakcie kontroli ustalono, że przedsiębiorstwo dopełnia obowiązku przechowywania wykresówek, plików z danymi z kart kierowców oraz tachografów cyfrowych. W celach kontrolnych pobrano za pokwitowaniem zapisy urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku, jak również zaświadczenia/dokumenty potwierdzające fakt nieprowadzenia pojazdu następujących kierowców: J.D., L.G., A.J., M.K., J.L., S.M., M.N., K.W., H.W., W.Z.. Pobrane dokumenty poddano weryfikacji sprawdzając kompletność danych oraz dokonano szczegółowej analizy norm związanych z przestrzeganiem przepisów dotyczących okresów prowadzenia pojazdu i obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy. Z kontroli sporządzono protokół nr [...] z załącznikiem, który doręczono przedsiębiorcy.

W oparciu o zebrany materiał dowodowy, WITD decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] nałożył na D Sp. z o.o. karę pieniężną w wysokości 9.150 zł.

W uzasadnieniu organ I instancji odnosząc się do naruszenia obowiązku niezgłoszenia na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa w art. 7a i art. 8, w wymaganym terminie ustalił, że

strona nie zgłosiła w wymaganym przepisami okresie 28 dni zmian dotyczących licencji nr [...]:

1. Zbycia pojazdu o numerze rejestracyjnym [...], które zgodnie z wystawioną w dniu [...].05.2013 r. fakturą VAT [...], nastąpiło w dniu [...].05.2013 r. Skutkowało to nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 800,00 zł.

2. Nabycia na podstawie umowy leasingu nr [...] zawartej w dniu [...].03.2015 r. na okres do dnia [...].03.2018 r. pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] przekazanie pojazdu stronie jak wynika z protokołu odbioru pojazdu nastąpił w dniu [...].04.2015 r., wykonywanie przewozów ww. pojazdem potwierdza również fakt zarejestrowania w pamięci zainstalowanego w nim tachografu aktywności kierowców zatrudnionych w przedsiębiorstwie strony. Skutkowało to nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 800,00 zł.

3. Zmiany danych dotyczących siedziby przedsiębiorstwa, która zgodnie z informacją ze strony internetowej [...] nastąpiła w dniu [...].06.2012 r. Wpisem nr [...] wykreślono z Rubryki 2. Siedziba i adres podmiotu wpis o treści: miejscowość [...], a wpisano treść: miejscowość [...]. Skutkowało to nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 800,00 zł.

Organ I instancji za naruszenie z lp.1.4 zał. 3 do u.t.d. nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 2.400 zł (3x800 zł).

Odnośnie naruszenia obowiązku wczytywania wymaganych danych z kart kierowcy organ I instancji wskazał, że przedsiębiorca uchybiał terminowi wczytywania danych z kart kierowców zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. z 2007 r., Nr 159, poz. 1128 – określanego dalej jako r.c.p.d.). Wskazał, że przedsiębiorca - podczas kontroli w odpowiedzi na wezwanie o okazanie zapisów z kart kierowców okazał 2 płyty CD, na których łącznie znajdowało się 60 plików z wczytanymi danymi cyfrowymi z kart kierowców. Okazane pliki z danymi cyfrowymi nie były wczytywane tak jak nakazuje § 4 r.c.p.d., tj. co 28 dni w przypadku danych z karty kierowcy. Uchybione terminy wczytywania danych z kart kierowców dotyczyły:

– J.D. - daty pobrania danych cyfrowych m.in. [...].12.2014 r., [...].01.2015 r., [...].01.2015 r., [...].02.2015 r. i [...].04.2015 r., a więc co 21, 15, 21 i 53 dni;

– M.K. - daty pobrania danych cyfrowych m.in.: [...].10.2014 r., [...].01.2015 r., [...].02.2015 r., [...].02.2015 r. i [...].03.2015 r., a więc co 91,11,14 i 17 dni;

– J.L. - daty pobrania danych cyfrowych m.in. [...].12.2014 r., [...].03.2015 r., [...].04.2015 r., i [...].05.2015 r., a więc co 112, 31 i 32 dni;

– S.M. - daty pobrania danych cyfrowych m.in. [...].12.2014 r., [...].01.2015 r., [...].03.2015 r. i [...].05.2015 r., a więc co 60, 59 i 35 dni;

– M.N. - daty pobrania danych cyfrowych m.in. [...].12.2014 r., [...].03.2015 r., [...].03.2015 r. i [...].04.2015 r., a więc co 67, 14 i 40 dni;

– K.W. - daty pobrania danych cyfrowych m.in. [...].12.2014 r., [...].02.2015 r. i [...].06.2015 r., a więc co 63 i 130 dni;

Przedsiębiorca ponadto nie okazał żadnych innych plików z pobranymi danymi cyfrowymi kontrolowanych kierowców z okresu poddanego kontroli. Organ I instancji za naruszenie z lp. 6.3.11. zał. 3 do u.t.d. nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 3.000 zł (6x500 zł).

Odnośnie naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu, organ I instancji przywołując treść art. 7 rozporządzenia nr 561/2006 podał, że:

– analiza zawartych na karcie kierowcy S.M. danych cyfrowych, wykazała, iż kierowca w dniu [...] lutego 2015 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 16 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 46 minut w okresie od godziny 03:36 do godziny 13:05. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Natomiast analiza zawartych na karcie kierowcy danych cyfrowych tego samego kierowcy w dniu [...] lutego 2015 r. wykazała, że przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 57 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 6 godzin i 27 minut w okresie od godziny 05:02 do godziny 14:18. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

– analiza wykresówek na karcie kierowcy W.Z., wykazała, iż kierowca w dniu [...] lutego 2015r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 35 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 5 minut w okresie od godziny 03:46 do godziny 09:01. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Konsekwencją powyższych ustaleń było zastosowanie kar w wysokościach przewidzianych pod lp. 5.2.1 (3x150 zł), 5.2.2 zał. nr 3 (6x200 zł) w łącznej wysokości 1.200 zł.

W kwestii naruszenia polegającego na skróceniu dziennego czasu odpoczynku organ I instancji przywołując treść art. 4 lit. g rozporządzenia nr 561/2006 podał, że:

1. Kierowca J.D. w dniu [...].02.2015 r. o godzinie 03:26 rozpoczął okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku. W okresie tym kierowca odebrał 9 godzin i 13 minut nieprzerwanego odpoczynku, od godziny 18:13 dnia [...].02.2015 r. do godziny 03:26 dnia [...].02.2015 r. Oznaczało to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 47 minut, ponieważ w tym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku trwającego nie przerwanie 11 godzin. Skutkowało to nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 300,00 zł.

2. Kierowca M.K., w dniu [...].01.2015 r. o godzinie 03:42 rozpoczął okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. W okresie tym kierowca odebrał 8 godzin i 41 minut nieprzerwanego odpoczynku, od godziny 19:01 dnia [...].01.2015 r. do godziny 03:42 dnia [...].01.2015 r. Oznaczało to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 19 minut, ponieważ w tym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym trwającym nieprzerwanie minimum 9 godzin. Skutkowało to nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 100,00 zł.

3. Kierowca J.L. w dniu [...].03.2015r. o godzinie 04:44 rozpoczął okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. W okresie tym kierowca odebrał 8 godzin i 23 minuty nieprzerwanego odpoczynku, od godziny 20:21 dnia [...].03.2015 r. do godziny 04:44 dnia [...].03.2015 r. Oznaczało to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 37 minut, ponieważ w tym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin. Skutkowało to nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 100,00 zł.

4. Kierowca K.W. w dniu [...].01.2015 r. o godzinie 03:45 rozpoczął okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. W okresie tym kierowca odebrał 8 godzin i 32 minuty nieprzerwanego odpoczynku, od godziny 19:13 dnia [...].01.2015 r. do godziny 03:45 dnia [...].01.2015 r. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 28 minut, ponieważ w tym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym, trwającym nieprzerwanie minimum 9 godzin. Skutkowało to nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 100,00 zł.

Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Konsekwencją powyższych ustaleń było zastosowanie kar w wysokościach przewidzianych pod lp. 5.3.1 (4x100 zł) , 5.3.2 (1x200 zł) zał. nr 3 do u.t.d. w łącznej kwocie 600 zł.

Odnośnie naruszenia polegającego na udostępnieniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie pełnych danych o okresach aktywności kierowcy – za każdy dzień, organ I instancji powołując się na art. 15 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z 31.12.1985 r. ze zm.) ustalił odnośnie kierowcy:

– A.J., że podczas analizy dokumentacji okazanej do kontroli za okres od [...].01.2015r. do [...].03.2015r. (uwzględniając okazane dokumenty potwierdzające fakt nieprowadzenia pojazdu) stwierdzono niepełne dane o okresach aktywności kierowcy od godz. 06:28 dnia [...].03.2015 r. do godz. 24:00 dnia [...].03.2015 r., łącznie przez 17 godzin 32 minuty oraz od godz. 15:00 dnia [...].03.2015 r. do godz. 24:00 dnia [...].03.2015 r., łącznie przez 9 godzin;

– M.N. - od godz. 11:40 dnia [...].01.2015 r. do godz. 13:05 dnia [...].01.2015 r., łącznie przez 1 godzinę 25 minuty;

– H.W. - od godz. 00:00 dnia [...].02.2015 r. do godz. 04:36 dnia [...].02.2015 r., łącznie przez 3 godziny 36 minut oraz od godz. 05:59 dnia [...].02.2015 r. do godz. 24:00 dnia [...].02.2015 r. łącznie przez 18 godziny 01 minut i od godz. 00:00 dnia [...].03.2015 r. do godz. 03:37 dnia [...].03.2015 r., łącznie przez 3 godziny 37 oraz od godz. 07:12 dnia [...].03.2015 r. do godz. 24:00 dnia [...].03.2015 r. łącznie przez 13 godzin 48 minut.

Biorąc powyższe pod uwagę organ I instancji stwierdził pięciokrotne udostępnienie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy i nałożył karę pieniężną w łącznej wysokości 1.500,00 zł.

Od powyższej decyzji D Sp. z o.o. wniosła odwołanie zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie:

– art. 91 ust. 3 Konstytucji RP;

– art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mających na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli;

– art. 77 k.p.a. poprzez naruszenie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego;

– art. 107 k.p.a. poprzez niezrozumiałe i niepoparte dowodami uzasadnienie faktyczne decyzji;

– art. 92b u.t.d. poprzez niezastosowanie w sprawie;

– art. 92c u.t.d. poprzez niezastosowanie w sprawie;

– art.2 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców.

Po rozpatrzeniu powyższego odwołania, GITD – decyzją z dnia [...] września 2016 r., nr [...] - utrzymał w mocy decyzję WITD.

W uzasadnieniu decyzji organ II instancji przeanalizował ponownie wszystkie przypadki naruszeń i dokonał ich prawnej kwalifikacji, podzielając w pełni stanowisko organu I instancji , co do poczynionych ustaleń, zastosowanej podstawy materialnej i dokonanej subsumcji.

Odnośnie naruszenia obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy – za każdego kierowcę lp. 6.3.11 zał. nr 3 do u.t.d. organ odwoławczy wskazał, że zastosowanie ma art. 10 ust. 5 lit. a rozporządzenia nr 561/2006, art. 23 a ustawy o systemie tachografów cyfrowych, § 4 rozporządzenia r.c.p.d. podkreślając, że zgodnie z postanowieniami pkt 3 preambuły rozporządzenia nr 581/2010 określając maksymalne okresy na wczytanie danych, należy uwzględnić wyłącznie dni zarejestrowanej działalności. do celów niniejszego rozporządzenia "odpowiednie dane" oznaczają wszelkie dane zarejestrowane przez tachograf cyfrowy oprócz szczegółowych danych dotyczących prędkości. Zgodnie z ust. 3 maksymalny okres na wczytanie odpowiednich danych nie przekracza:

90 dni w przypadku danych z jednostki pojazdowej;

28 dni w przypadku danych z karty kierowcy.

Organ odwoławczy po ponownym przeanalizowaniu pobranych podczas kontroli w przedsiębiorstwie danych cyfrowych z kart kierowców za okres od [...].01.2015 r. do [...].03.2015 r., stwierdził że dane z karty kierowcy:

1. J.L., w okresie objętym kontrolą dokonano jednego odczytu w dniu [...].03.2015 r. od dnia [...].01.2015r. do dnia odczytu upłynęło 79 dni zarejestrowanej działalności, na które złożyły się 52 dni z zarejestrowaną automatycznie na karcie kierowcy aktywnością w postaci praca lub dyspozycja oraz zestawienie zaświadczeń kierowcy o okresach w których miał czas wolny, odpoczywał lub wykonywał inną pracę, skutkowało to nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 500,00 zł;

2. S.M., od dnia [...].01.2015 r. do dnia odczytu czyli [...].01.2015 r. upłynęło 30 dni zarejestrowanej działalności na które złożyło się18 dni z zarejestrowaną automatycznie na karcie kierowcy aktywnością w postaci praca lub dyspozycja oraz zestawienie zaświadczeń kierowcy o okresach w których miał czas wolny, odpoczywał lub wykonywał inną pracę, kolejnego odczytu dokonano w dniu [...].03.2015 r., po upływie 59 dni zarejestrowanej działalności na które złożyło się 37 dni z zarejestrowaną automatycznie na karcie kierowcy aktywnością w postaci praca lub dyspozycja oraz zestawienie zaświadczeń kierowcy o okresach w których miał czas wolny, odpoczywał lub wykonywał inną pracę, co skutkowało to nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 500,00 zł;

3. M.N., od dnia [...].01.2015 r. do dnia odczytu czyli [...].03.2015 r. upłynęło 64 dni zarejestrowanej działalności na które złożyło się 17 dni z zarejestrowaną automatycznie na karcie kierowcy aktywnością w postaci praca lub dyspozycja oraz zestawienie zaświadczeń kierowcy o okresach w których miał czas wolny, odpoczywał lub wykonywał inną pracę, kolejnego odczytu dokonano trzykrotnie w dniu [...].03.2015 r., po upływie 14 dni zarejestrowanej działalności, na które złożyło się 4 dni z zarejestrowaną automatycznie na karcie kierowcy aktywnością w postaci praca lub dyspozycja oraz zestawienie zaświadczeń kierowcy o okresach w których miał czas wolny, odpoczywał skutkowało to nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 500,00 zł;

4. K.W., w okresie objętym kontrolą dokonano jednego odczytu w dniu [...].02.2015 r. od dnia [...].01.2015 r. do dnia odczytu upłynęło 40 dni zarejestrowanej działalności na które złożyło się 26 dni z zarejestrowaną automatycznie na karcie kierowcy aktywnością w postaci praca lub dyspozycja oraz zestawienie zaświadczeń kierowcy o okresach w których miał czas wolny, odpoczywał lub wykonywał inną pracę zaś od [...].02.2015 r. do zakończenia okresu objętego kontrolą upłynęło 41 dni zarejestrowanej działalności na które złożyło się 29 dni z zarejestrowaną automatycznie na karcie kierowcy aktywnością w postaci praca lub dyspozycja oraz zestawienie zaświadczeń kierowcy o okresach w których miał czas wolny, odpoczywał lub wykonywał inną pracę, skutkowało to nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 500,00 zł.

5. J.D. pobrane zostały w dniu [...].01.2015 r. od dnia [...].01.2015 r. do dnia odczytu upłynęło 15 dni zarejestrowanej działalności na które złożyło się 9 dni z zarejestrowaną automatycznie na karcie kierowcy aktywnością w postaci praca lub dyspozycja oraz zestawienie zaświadczeń kierowcy o okresach w których miał czas wolny, odpoczywał łub wykonywał inną pracę zaś, następnego odczytu dokonano w dniu [...].01.2015 r., po upływie 15 dni zarejestrowanej aktywności w tym 11 dni z zarejestrowaną automatycznie na karcie kierowcy aktywnością w postaci praca lub dyspozycja oraz zestawienie zaświadczeń kierowcy o okresach w których miał czas wolny, odpoczywał lub wykonywał inną pracę, następnie odczytu dokonano w dniu [...].02.2015 r. po upływie 21 dni zarejestrowanej działalności w tym 15 dni z zarejestrowaną automatycznie na karcie kierowcy aktywnością w postaci praca łub dyspozycja oraz zestawienie zaświadczeń kierowcy o okresach w których miał czas wolny, odpoczywał lub wykonywał inną pracę. Od dnia [...].02.2015 r. do zakończenia okresu poddanego kontroli czasu pracy kierowców upłynęło 38 dni zarejestrowanej działalności na które złożyło się 25 dni z zarejestrowaną automatycznie na karcie kierowcy aktywnością w postaci praca lub dyspozycja oraz zestawienie zaświadczeń kierowcy o okresach w których miał czas wolny, odpoczywał lub wykonywał inną pracę, skutkowało to nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 500,00 zł,

6. M.K. pobrane zostały w dniu [...].01.2015 r. od dnia [...].01.2015 r. do dnia odczytu upłynęło 30 dni zarejestrowanej działalności na które złożyło się 18 dni z zarejestrowaną automatycznie na karcie kierowcy aktywnością w postaci praca lub dyspozycja oraz zestawienie zaświadczeń kierowcy o okresach w których miał czas wolny, odpoczywał lub wykonywał inną pracę. Następnego odczytu dokonano w dniu [...].02.2015 r., po upływie 9 dni zarejestrowanej działalności, następnie odczytu dokonano w dniu [...].02.2015 r., po upływie 14 dni zarejestrowanej działalności. Następnie odczytu dokonano dwukrotnie w dniu [...].03.2015 r., po upływie 14 dni zarejestrowanej działalności. Powyższe skutkowało nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 500,00 zł. W konsekwencji organ I instancji słusznie nałożył karę pieniężną za stwierdzone naruszenia w wysokości 3.000 zł.

Organ odwoławczy stwierdził, że do obliczenia maksymalnych okresów na wczytanie danych uwzględnił wyłącznie dni zarejestrowanej działalności, tj. takie w których tachograf cyfrowy zarejestrował odpowiednie dane oraz posłużył się interpretacją pojęcia "dni zarejestrowanej działalności" dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym w innej sprawie wyroku z dnia 3 listopada 2015 r. w sprawie o sygn. akt II GSK 2396/14.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. "D" Sp. z o.o. wniosła o uchylenie decyzji obu instancji oraz zasądzenie zwrotu opłaty sądowej według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie:

– art. 79a ust. 8 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, poprzez przekroczenie zakresu udzielonego upoważnienia do prowadzenia czynności kontrolnych, przejawiające się nałożeniem kary za fakty umiejscowione w czasie w datach wcześniejszych niż data wyznaczająca początek kontrolowanego okresu,

– akapitu trzeciego (3) rozporządzenia nr 581/2010 w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców poprzez niezastosowanie w sprawie, co doprowadziło do nałożenia kary w wysokości 2000 zł za naruszenie polegające na naruszeniu obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy bez oparcia w stanie faktycznym,

– art. 7 raz art. 77 § 1 k.p.a., poprzez faktyczne zaniechanie ustalenia, które dni winny zostać uznane za rzeczywiste dni zarejestrowanej aktywności kierowcy w kontekście nałożenia kary za naruszenie wskazane pod lp. 6.3.11. załącznika nr 3 do u.t.d.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. 2016. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U 2016. 718 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie zagadnieniem spornym była m.in. kwestia sposobu określenia częstotliwości pobierania danych z kart kierowców. Skarżąca spółka kwestionowała bowiem sposób liczenia przez organy ilości dni składających się na okres, w którym pobrane powinny zostać dane z kart kierowców.

Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. Nr 159, poz. 1128 z późn. zm.) dane z karty kierowcy podmiot pobiera co najmniej raz na 28 dni. Brak jest w tym przepisie dookreślenia, czy są to dni kalendarzowe, czy dni zarejestrowanej działalności kierowcy. Zgodnie natomiast z treścią punktu 3. preambuły oraz art. 1 ust. 3 lit. b rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców (Dz.U. UE.L.2010.168.16 - określane dalej jako rozporządzenie nr 581/2010), określenie maksymalnych okresów na wczytanie danych zarejestrowanych przez jednostkę pojazdową i na karcie kierowcy powinno uwzględniać wyłącznie dni zarejestrowanej działalności.

W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie akceptowany jest obecnie pogląd wyrażony m.in. w cytowanym zarówno w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jak i w skardze - wyroku NSA z dnia 3 listopada 2015 r., sygn.. II GSK 2396/14, iż dniami zarejestrowanej działalności (punkt 3 preambuły rozporządzenia Komisji) są dni, w których działalność kierowcy powinna być rejestrowana dla potrzeb skutecznej kontroli przestrzegania przez kierowcę i przedsiębiorstwo przepisów dotyczących czasu prowadzenia pojazdów i okresów odpoczynku ustanowionych rozporządzeniem nr 561/2006. Okresami składającymi się z dni nierejestrowanej działalności są te okresy, gdzie nie można przedsiębiorstwu przypisać ustawowego obowiązku rejestrowania działalności kierowcy, czyli dni w których kierowca nie prowadzi pojazdu i jednocześnie nie podlega obowiązkowi odpoczynku.

Akceptując powyższe stanowisko przyjąć należy, że prawidłowa wykładnia omówionych przepisów uzasadnia wniosek, że postanowienia rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. oraz rozporządzenia nr 581/2010 w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców są ze sobą komplementarne, a rozporządzenie Komisji doprecyzowuje jedynie zasady obliczania okresów na wczytanie danych z jednostki transportowej bądź karty kierowcy, czego w krajowym rozporządzeniu nie uregulowano.

Mając zatem na uwadze treść punkt 3. preambuły rozporządzenia nr 581/2010, należy przyjąć, że ustalając okres maksymalny 28 – dniowy okres na pobranie danych z karty kierowcy uwzględnia się wyłącznie dni zarejestrowanej działalności kierowcy, którego dane mają zostać sczytane, a nie ciąg kolejno następujących po sobie dni kalendarzowych, niezależnie od tego, czy działalność rejestrowana była w tych dniach wykonywana.

Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, iż organy stwierdziły naruszenie obowiązku wczytywania danych z kart kierowców w przypadku 6 kierowców, co skutkowało wymierzeniem kary za naruszenie z lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. sześć razy po 500 zł.

Z uzasadnienia decyzji organu I instancji jednoznacznie wynika, iż organ ten ustalając okresy pobierania danych błędnie uwzględnił w przypadku wszystkich 6 kierowców wszystkie dni kalendarzowe, nie zaś dni zarejestrowanej działalności kierowcy.

Uzasadnienie decyzji organu II instancji jest natomiast w tym zakresie całkowicie niejasne. Jak bowiem zdaje się z niego wynikać organ ten dokonał rozróżnienia na dni kalendarzowe i dni zarejestrowanej działalności, jednak wskazując ilość dni zarejestrowanej działalności w przypadku poszczególnych kierowców, uznał za zasadne nałożenie kary po 500 zł w odniesieniu do każdego z 6 kierowców, mimo że sam wskazał, iż w przypadku 3 kierowców nie został przekroczony 28 – dniowy okres licząc tylko dni zarejestrowanej działalności. Mianowicie jak wskazano w tym uzasadnieniu w przypadku M.N. było to odpowiednio 17 i 4 dni z zarejestrowaną automatycznie na karcie kierowcy aktywnością w postaci praca lub dyspozycja, w przypadku J.D. było to odpowiednio 9, 11, 15 i 25 dni z zarejestrowaną automatycznie na karcie kierowcy aktywnością w postaci praca lub dyspozycja, a w przypadku M.K. odpowiednio 18, 9, 14 i 14 dni z zarejestrowaną automatycznie na karcie kierowcy aktywnością w postaci praca lub dyspozycja.

Ta sprzeczność nie została w żaden sposób wyjaśniona. Ponadto organ odwoławczy nie wyjaśnił w jaki sposób ustalił ilość dni zarejestrowanej działalności w przypadku poszczególnych kierowców.

W myśl art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Obowiązek wyczerpującego umotywowania decyzji wynika również z obowiązywania w postępowaniu administracyjnym zasady przekonywania (art. 11 k.p.a.). Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie czyni zadość wymogom wynikającym z przywołanych regulacji, gdyż jak wskazano wyżej nie wynika z niego dlaczego przyjęto naruszenie powołanych wyżej przepisów o pobieraniu danych z katy kierowcy w przypadku 6 kierowców.

Ustalenia w powyższym zakresie przedstawione w sposób jasny, precyzyjny i zrozumiały, powinny znaleźć swój wyraz w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, tak jak tego wymaga art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie pozwala natomiast na pełną weryfikację poprawności obliczenia nałożonej kary w zakresie naruszenia obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. w związku z art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy uwzględnią przedstawioną wyżej wykładnię przepisów rozporządzenia nr 581/2010 r. z dnia 1 lipca 2010 r., jak i rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. i dopiero po ustaleniu w sposób jednoznaczny ilości dni zarejestrowanej działalności, każdego z 6 kierowców, ocenią ponownie czy skarżąca spółka naruszyła obowiązek wczytywania danych z kart kierowców na skutek przekroczenia maksymalnego terminu 28 dni zarejestrowanej działalności kierowcy.

Ponadto organy winny ustosunkować się do podniesionej w skardze kwestii nałożenia kary za niedopełnienie w wymaganym terminie obowiązku, o którym mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 w związku z 7a u.t.d. w zakresie zgłoszenia organowi zmiany w postaci zbycia pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] oraz zmiany danych dotyczących siedziby przedsiębiorstwa, które to zdarzenia miały miejsce przed okresem objętym kontrolą, określonym w upoważnieniu, o którym mowa w art. 79 a ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U.2016.1829 j.t.). Kwestia ta w dotychczasowym postępowaniu w ogóle nie była przedmiotem rozważań organów.

Wobec uwzględnienia skargi na podstawie art. 200 p.p.s.a. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącej spółki zwrot kosztów postępowania, niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w postaci opłaty w wysokości 200 zł.