Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w sprawie ze skargi K. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległego podatku z tytułu ustanowienia służebności wraz z należytymi odsetkami w podatku od spadków i darowizn postanawia - sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu z dnia 2 września 2011 r. sygn. akt 1119/10 poprzez zmianę sentencji postanowienia z "przyznać Skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata" na "przyznać Skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego"-

Skarżąca – K. F., zwróciła się pismem z dnia 1 czerwca 2011 r. o przyznanie prawa pomocy w przedmiocie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.

Pismem z dnia 21 czerwca 2011 r. wezwano stronę skarżącą do złożenia wypełnionego i podpisanego wniosku na urzędowym formularzu PPF oraz do złożenia dodatkowych dokumentów o sytuacji majątkowej.

W odpowiedzi na ww. wezwanie pismem z dnia 29 czerwca 2011 r. Skarżąca nadesłała wypełniony formularz PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz oświadczyła, iż dokumenty o stanie majątkowym zostały złożone we wcześniejszym postępowaniu o przyznanie prawa pomocy. Wniosła w piśmie procesowym o ustanowienie radcy prawnego Z. M. jako pełnomocnika z urzędu.

Postanowieniem z dnia 2 września 2011 r. Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje;

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. przepis ten odpowiednio stosuje się do postanowień. Przedmiotem sprostowania mogą być zatem takie nieprawidłowości, które mają oczywisty charakter. Oczywistość wadliwości może jednak wynikać tak z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami.

W sentencji postanowienia z dnia 2 września 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 1119/10 w miejscu wskazanych w sentencji niniejszego postanowienia wystąpiła niezamierzona omyłka w zakresie ustanowienia adwokata zamiast ustanowienia radcy prawnego, o co wnioskowała wyraźnie strona skarżąca w piśmie z dnia 29 czerwca 2011 r..

Wobec oczywistości zaistniałej omyłki, nieprawidłowe wskazanie adwokata zamiast radcy prawnego, należało wyeliminować w drodze sprostowania.

Stosownie do tego na mocy art. 156 § 1 i 2 w związku z 166 P.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.