M.M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków i zobowiązań do zwrotu wraz z odsetkami.
Pismem z dnia 24 sierpnia 2015 r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do czasu zakończenia postępowania sądowego ze skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] września 2014 r. oraz postępowania sądowego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie udzielenia wsparcia finansowego w sektorze owoców i warzyw (sygn. akt II GSK 281/15).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przyjęte w powyższym przepisie rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana zarówno z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (art. 145 § 1 pkt 7, art. 145a k.p.a., art. 240 § 1 pkt 7, 8 i 11 o.p.), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu. Celowe może być również zawieszenie postępowania, jeżeli przed sądem administracyjnym toczy się kilka postępowań ze skarg na decyzje wydane w tej samej sprawie w postępowaniu zwykłym i nadzwyczajnym. Między daną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem, o którym stanowi art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., istnieć musi związek tego rodzaju, że wynik, toczącego się już postępowania, będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie wtedy tylko upoważniać będzie do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona (por. Postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2012 r., I GZ 27/12, LEX nr 1123090).
W przedmiotowym przypadku skarżący wskazał na konieczność zawieszenia postępowania z uwagi na dwa toczące się postępowania sądowoadministracyjne, w którym zaskarżonymi decyzjami są odpowiednio decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie (sygn. akt V SA/Wa 3611/15) oraz decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie udzielenia wsparcia finansowego w sektorze owoców i warzyw (sygn. akt II GSK 281/15).
W ocenie Sądu rozstrzygnięcie w przedmiocie pierwszej z wskazanych decyzji nie ma charakteru prejudycjalnego dla niniejszej sprawy. Podkreślić bowiem należy, iż skarżący wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w dniu 2 lutego 2015 r. (k. 149 akt sądowych), tj. po wniesieniu skargi w przedmiotowej sprawie, która zainicjowała postępowanie sądowoadministracyjne, mające na celu kontrolę legalności zaskarżonej decyzji w pełnym zakresie, obejmującym również zbadanie przesłanek przemawiających za stwierdzeniem nieważności decyzji ( por. wyrok NSA z dnia 20 marca 2013 r, II FSK 1496/11, LEX nr 1340066). Skoro zatem kontrola legalności decyzji w niniejszym postępowaniu obejmuje szerszy zakres, niż w kontrola w sprawie toczącej się pod sygn. akt V SA/Wa 3611/15, która polega wyłącznie na analizie zgodności z prawem rozstrzygnięcia organu w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, to przyjąć należy, iż rozstrzygniecie w sprawie V SA/Wa 3611/15 nie będzie miało wpływu na wynik przedmiotowego postępowania.
Charakter prejudycjalny ma natomiast rozstrzygnięcie w przedmiocie legalności decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] uchylającej decyzję w sprawie udzielenia wsparcia finansowego w sektorze owoców i warzyw. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji wynika bowiem, iż podstawą zawartego w jej treści rozstrzygnięcia była decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] lutego 2012 r.. Niewątpliwie więc rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na ww. decyzję będzie miało wpływ na wynik niniejszej sprawy – ewentualne uchylenie powołanej decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego będzie bowiem implikowało konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b. p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 23 marca 2013 r., sygn akt. II GZ 474/13, CBOiS).
Mając zatem na względzie fakt, iż sprawa ze skargi na ww. decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego, nie została prawomocnie rozstrzygnięta, gdyż wyrokiem z dnia 12 maja 2016 roku, II GSK 281/15 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 962/14 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, należało zawiesić postępowanie sądowe na zasadzie art. 125 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.
