Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 25 kwietnia 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 539/11 w zakresie odmowy przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. Z. i Z. Z. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wprowadzenia do obrotu partii produktu niezgodnego z przepisami i określenia terminu do wycofania z obrotu oraz nałożenia opłaty sankcyjnej postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. przywrócić M. Z. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 8 maja 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 539/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2016 r. odmówił M. Z. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 8 maja 2015 r., w sprawie z skargi M. Z. i Z. Z. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wprowadzenia do obrotu partii produktu niezgodnego z przepisami i określenia terminu do wycofania z obrotu oraz nałożenia opłaty sankcyjnej.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że odpis wskazanego wyroku został doręczony stronie w dniu 6 października 2015 r. wobec czego termin do wniesienia skargi kasacyjnej od orzeczenia WSA w W. upływała z dniem 5 listopada 2015 r.

M. Z. skargę kasacyjną wniósł w dniu 19 listopada 2015 r. formułując w niej wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. We wniosku wskazano, że pełnomocnik do którego skarżący zwrócił się o sporządzenie skargi kasacyjnej w sprawie i reprezentowanie go przed NSA, ustanowiony został w dniu 28 października 2015 r. W dniu 4 listopada 2015 r. uległ wypadkowi, w skutek którego doznał uszkodzenia rogówki oka prawego. Uraz utrzymywał się przez kilka dni objawiając się silnym bólem, światłowstrętem oraz niewyraźnym widzeniem.

Sąd I instancji, mając na uwadze motywy wniosku oraz przesłanki przywrócenia terminu określone w art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), nie dostrzegł okoliczności, które uprawdopodabniałyby, że opóźnienie w dochowaniu terminu przez profesjonalnego pełnomocnika strony, miało charakter niezawiniony gdyż pełnomocnik nie wykazał, że choroba, na którą zapadł przed upływem terminu, uniemożliwiała mu sporządzenie skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 8 maja 2015 r. W ocenie Sądu, co prawda pełnomocnik skarżącego we wniosku wskazał, że jego choroba i zwolnienie lekarskie było wynikiem wypadku, to okoliczność ta została oparta wyłącznie na oświadczeniu pełnomocnika, które w żaden sposób nie zostało potwierdzone stosowną dokumentacją medyczną - zaświadczeniem lekarskim, badaniami szczegółowymi, czy też kartą informacyjną, z których wynikałby stan zdrowia pełnomocnika. Przedstawione zwolnienie lekarskie stwierdzające jego niezdolność do pracy w okresie od dnia 4 do dnia 13 listopada 2015 r., nie uprawdopodobniało, zdaniem Sądu, braku winy w niedopełnieniu terminu do sporządzenia skargi kasacyjnej albowiem z jego treści wynikało wyłącznie, że pełnomocnik "mógł chodzić", co pozostawało bez znaczenia.

Zażaleniem M. Z. zaskarżył postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że pełnomocnik nie uprawdopodobnił, że opóźnienie w dochowaniu terminu do wniesienia skargi miało charakter niezawiniony, gdyż pełnomocnik nie wskazał, że choroba, na którą zapadł przed upływem terminu uniemożliwiała mu sporządzenie skargi kasacyjnej.

Podnosząc ten zarzut strona wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ewentualnie o uchylenie postanowienia oraz przekazanie sprawy WSA w W. do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie w zakresie obejmującym wniosek o przywrócenie terminu.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Przepis art. 87 § 2 p.p.s.a. określa natomiast, że w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Jak wynika z treści powołanych przepisów konieczną przesłanką warunkującą możliwość przywrócenia uchybionego terminu jest aby uchybienie to nastąpiło bez winy strony oraz aby wnioskujący o przywrócenie terminu uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy. Chodzi o takie obiektywne, a więc niezależne do strony, okoliczności, których wystąpienie uniemożliwiało dochowanie terminu do dokonania określonej czynności w postępowaniu przed sądem.

Mając na uwadze przywołane przesłanki przywrócenia terminu oraz treść wniosku wraz z załączonym na poparcie zawartych w nim twierdzeń dowodem w postaci zwolnienia lekarskiego, za co do zasady prawidłową uznać należy ocenę wniosku strony, jakiej dokonał Sąd I instancji. Istotnie, bowiem załączone zwolnienie nie potwierdzało, że określona w nim niezdolność do pracy pełnomocnika skarżącego była wynikiem doznanego urazu oka, a tym bardzie nie wskazywało na opisane we wniosku objawy i związane z nimi ograniczenia, jakich przy wykonywaniu powierzonych mu czynności zawodowych pełnomocnik w efekcie doznał. Wniosek wykazywał wyłącznie, że zdarzenie uniemożliwiające faktycznej podjęcie działań celem sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej miało miejsce w okresie biegu terminu do dokonania tejże czynności oraz wykazywał opisane skutki urazu. Nie odnosił się natomiast do ewentualnych czynności, jakie mógł podjąć pełnomocnik skarżącego jako profesjonalista, zmierzających, co słusznie zauważył Sąd I instancji, do zapewnienia zastępstwa w sporządzeniu skargi kasacyjnej i jej złożeniu w terminie. Powyższe co do zasady przemawiało za trafnością oceny wniosku przez Sąd I instancji.

Mając jednakże na uwadze treść zażalenia, jego uzasadnienie, oraz załączone do niego dokumenty Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że strona co najmniej uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, a więc zaistniały przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu. Pełnomocnik M. Z. w motywach zażalenia niejako rozwinął i uzupełnił podnoszoną we wniosku argumentację jak również za pomocą przedłożonej historii choroby wykazał, że istotnie rodzaj doznanego uraz i jego następstwa faktycznie i fizycznie czyniły niemożliwym sporządzenie pisma procesowego - skargi kasacyjnej.

Z treści powołanej historii choroby niesprzecznie wynika, że w okresie od 4 do 6 listopada 2015 r., uraz oka powodował silny ból i światłowstręt oraz konieczność zastosowania opatrunku. Stwierdzić wobec tego należy, że opisane we wniosku zdarzenie było okolicznością nagłą i niezawinioną powodującą niemożność dochowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wobec przeszkody o charakterze obiektywnym nieprzewidywalnym uniemożliwiającą jej sporządzenie.

Także, podniesiona okoliczność niemożności ustanowienia substytuta do sporządzenia i terminowego wniesienia skargi kasacyjnej znajduje swoje uzasadnienie. Logicznym wydaję się, że w sytuacji jak w niniejszej sprawie, gdzie do zdarzenia doszło tuż przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, znacznie utrudnione byłoby znalezienie zastępstwa do przygotowania środka odwoławczego, w przeciągu około 24 godzin, gdzie już samo postępowanie sądowoadministracyjnej toczy się od pięciu lat, zasób akt administracyjnych sprawy jest znaczny zaś pełnomocnik skarżącego prowadzi swoją kancelarię jednoosobowo.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 188 i art. 86 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.