![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania, Odrzucenie skargi, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Odrzucono skargę, I SA/Gl 256/22 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2024-04-22, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I SA/Gl 256/22 - Postanowienie WSA w Gliwicach
|
|
|||
|
2022-02-17 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach | |||
|
Anna Tyszkiewicz-Ziętek /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania | |||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
II FZ 46/24 - Postanowienie NSA z 2024-06-27 | |||
|
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej | |||
|
Odrzucono skargę | |||
|
Dz.U. 2023 poz 1634 art. 220 par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 17 grudnia 2021 r. nr 2401-IOD-2.4102.63.2021 UNP: 2401-21-262401 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. |
||||
|
Uzasadnienie
W piśmie z dnia 14 stycznia 2022 r. G.S. (dalej: skarżąca, strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 czerwca 2022 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2 774 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 15 lipca 2022 r. wpis od skargi uiściła D. S., która następnie wskazała, że nie uczestniczy w niniejszej sprawie, a kwota ta została wpłacona przez nią omyłkowo, wobec czego wniosła o jej zwrot. Jednocześnie w terminie do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu skarżąca złożyła wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z uwagi na powyższe zwrócono kwotę uiszczoną przez D. S., zaś wnioskowi skarżącej o prawo pomocy nadano bieg. W sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt I SPP/Gl 253/22 skarżącej odmówiono przyznania prawa pomocy, na podstawie postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 października 2022 r. Następnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 marca 2024 r., stronę skarżącą wezwano do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 24 czerwca 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2 774 złote, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącej w dniu 9 kwietnia 2024 r. Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. W piśmie z dnia 15 kwietnia 2024 r. strona skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 czerwca 2022 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten został rozpoznany, a skarżącej prawomocnie odmówiono przyznania prawa pomocy. W następstwie zaistniałych okoliczności koniecznym stało się zatem wystosowanie wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczeniu wpisu sądowego od skargi, co spowodowało, że skarżąca została ponownie zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 9 kwietnia 2024 r. Termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upłynął skarżącej z dniem 16 kwietnia 2024 r. W tym terminie wpis od skargi nie został uiszczony. Jednocześnie strona skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Należy w tym miejscu wyjaśnić, że Sąd orzekający podziela pogląd prawny prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych, w myśl którego prawomocne zakończenie postępowania w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych powoduje powstanie obowiązku uiszczenia przez stronę wymaganego wpisu sądowego (por. postanowienie NSA z 10 lipca 2014 r. sygn. akt II OZ 667/14, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Obowiązku tego nie uchyla wystąpienie przez stronę z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, po wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, do czego strona ma prawo na podstawie art. 165 p.p.s.a. Trzeba zatem mieć na uwadze, że złożenie, w terminie przewidzianym na uiszczenie wpisu sądowego, kolejnego wniosku o prawo mocy nie przerywa biegu tego terminu, a jego upływ powoduje przewidziane prawem konsekwencje proceduralne (por. m. in. postanowienia NSA: z 8 maja 2007 r. sygn. akt II FSK 649/06, z 3 lutego 2009 r. sygn. akt I OZ 53/09; z 28 lipca 2009 r. sygn. akt I FZ 252/09). W konsekwencji zaistniałych okoliczności, stwierdzić należało, iż skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego dalszego biegu. W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. |
||||