Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SA/Rz 541/25 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Rzeszowie z dnia 23 września 2025 r. nr 9009-2025-001330 w przedmiocie płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 20 kwietnia 2026 r. sygn. akt I SA/Rz 541/25 w pkt I odrzucił skargę A. B. na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Rzeszowie z dnia 23 września 2025 r. nr 9009-2025-001330 w przedmiocie płatności bezpośrednich i przejściowych wsparcia krajowego. W pkt II zwrócił skarżącemu 200 złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy.

A. B. (dalej: skarżący) wniósł skargę na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 23 września 2025 r.

Referendarz sądowy WSA w Rzeszowie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Od ww. postanowienia skarżący wniósł sprzeciw. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2026 r. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W związku z powyższym, zarządzeniem z 19 lutego 2026 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Wezwanie zawierało rygor odrzucenia skargi.

Wezwanie skierowano na podany w skardze adres i zostało doręczone w dniu 11 marca 2026 r.

W dniu 19 marca 2026 do Sądu wpłynęła kwota 200 zł tytułem wpisu od przedmiotowej skargi.

Uzasadniając odrzucenie skargi oraz zwrot uiszczonego wpisu WSA w Rzeszowie wskazał, że stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismem takim jest również skarga. W przypadku gdy skarga nie została należycie opłacona, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, doręczono skarżącemu w dniu 11 marca 2026 r. W związku z powyższym ostatnim dniem siedmiodniowego terminu przewidzianego na uiszczenie wpisu od złożonej skargi był dzień 18 marca 2026 r. Uiszczenie przez skarżącego wpisu w dniu 19 marca 2026 r. nastąpiło z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jego uzupełnienia.

W ocenie WSA uiszczenie wpisu po terminie wywołuje skutki procesowe tożsame z brakiem wpisu. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Bez znaczenia pozostaje przy tym wielkość tego opóźnienia.

Skarżący wywiódł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia oraz przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zaskarżone postanowienie WSA w Rzeszowie odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że Sąd I instancji – nie naruszając art. 220 § 3 p.p.s.a. – słusznie przyjął, że skarżący został w sposób prawidłowy wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo sformułowane wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono skarżącemu w dniu 11 marca 2026 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od jego doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął bieg od dnia 12 maeca r. (tj. następnego dnia po doręczenia wezwania) i upłynął w dniu 18 marca 2026 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Wpis od skargi w sprawie został uiszczony 19 marca 2026 r. tj. dzień po upływie ustawowego terminu. Powyższe skutkowało odrzuceniem skargi przez Sąd I instancji.

W zażaleniu skarżący nie zanegował faktu otrzymania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi oraz sposobu obliczenia wymienionej w nim kwoty wpisu, natomiast zarzucając mu formalną wadliwość nie wskazał, jakie to konkretne braki formalne – w jego ocenie – posiada zaskarżone postanowienie.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania, bowiem Sąd I instancji doręczył skarżącej prawidłowe pod względem formalnym wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie jako niezasadne oddalił na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.