Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 28 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2010 r. sygn. akt IV SA/WA 588/10 w sprawie ze skargi [...] Parku Krajobrazowego na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt IV SA/WA 588/10 Sąd uchylił postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.

Odpis powyższego wyroku doręczono uczestnikowi postępowania Z. P. w dniu 13 września 2010 r. W dniu 15 października 2010 r. wpłynęła do Sądu nadana drogą faksową skarga kasacyjna od wskazanego wyroku Sądu, zaś w dniu 18 października 2010 r. pełnomocnik Z. P. – adw. A. G. wystąpił do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie wniósł skargę kasacyjną i dołączył do niej potwierdzenie opłacenia należnego wpisu. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że w dniu 13 października 2010 r., tj. z zachowaniem przewidzianego prawem terminu, została nadana listem poleconym skarga kasacyjna, w której treści, na skutek oczywistej omyłki błędnie wskazano sygnaturę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, będącego przedmiotem zaskarżenia. Przyczyną omyłkowego oznaczenia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 588/10 jako skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 587/10 była tożsamość stanu faktycznego i prawnego obu spraw. We wniosku podniesiono również, że nieprzywrócenie terminu spowoduje ujemne skutki dla strony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu.

Odnosząc powyższą regulację do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że rozpatrywany wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym siedmiodniowym terminie. Jednocześnie uczestnik postępowania dopełnił czynności, której nie dokonał w terminie, tj. wniósł skargę kasacyjną i tym samym spełnił kolejną przesłankę wynikającą z przywołanej regulacji prawnej. Ponadto - w ocenie Sądu - we wniosku uprawdopodobniono okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Zaznaczyć należy, że brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 P.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22 lipca 1999 r., sygn. I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Ponadto zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r. sygn. II CRN 448/71, OSPiKA 1972/7-8/144).

Podkreślić także należy, że wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik procesowy, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu ze strony pełnomocnika. W judykaturze przyjęto bowiem pogląd, że w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika nie może skutecznie podnosić braku swojej winy w uchybieniu terminu przez tego pełnomocnika (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. I OZ 1008/07, niepubl.). Osoba działająca przez pełnomocnika działa bowiem tak, jakby sama dokonywała czynności procesowych. Dlatego też odpowiedzialność za działania i zaniechania pełnomocnika obciąża stronę i w żadnym wypadku nie uwalnia strony od winy w niezachowaniu terminu (por. postanowienie SN z dnia 15 marca 2000 r. II CKN 554/00 - LEX nr 51986 oraz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 334).

Na gruncie niniejszej sprawy Sąd badając przyczyny uchybienia terminu miał na uwadze zachowanie pełnomocnika reprezentującego Z. P. od momentu powzięcia przez niego wiadomości o nadaniu w przesyłce pocztowej nr nadawczy [...] skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 587/10, a nie jak mylnie uważał pełnomocnik od wyroku wydanego w sprawie o sygn. IV SA/Wa 588/10, do czasu wniesienia do sądu skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego od chwili wykrycia popełnionego błędu podejmował wszelkie czynności bez zbędnej zwłoki oraz z dużą starannością, co świadczy o tym, że wniesienie skargi kasacyjnej po upływie terminu do dokonania tej czynności było niezawinione.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.