Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu dnia 1 grudnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.J. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia [...] września 2009r. W.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009r., utrzymującą w mocy decyzję tego organu nr [...] z dnia [...] lipca 2009r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji własnej nr [...] z dnia [...] listopada 1999r. oraz poprzedzającej ją decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 1999r. Nadto w tym samym piśmie W.J. wniósł skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009r., utrzymującą w mocy decyzję tego organu nr [...] z dnia [...] lipca 2009r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji własnej nr [...] z dnia [...] listopada 2003r. oraz poprzedzającej ją decyzji nr [...] z dnia [...] września 2003r.

Niniejsze skargi zostały przekazane przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do tutejszego Sądu dnia 21 października 2009r.

Skarga na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009r., zarejestrowana została w tutejszym Sądzie pod sygn. akt II SA/Go 836/09, zaś skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009r. zarejestrowano pod sygn. akt II SA/Go 837/09.

Z uwagi na fakt uiszczenia przez W.J. na rachunek bankowy Sądu kwoty 200 zł, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 26 października 2009r., wezwano skarżącego do podania na poczet której ze skarg uiścił tę kwotę.

W odpowiedzi na wezwanie W.J. pismem z dnia [...] listopada 2009r. poinformował, że wpis sądowy w wysokości 200 zł uiścił do sprawy o sygn. akt II SA/Go 836/09.

Z uwagi na powyższe, na podstawie zarządzenia Sędziego z dnia 5 listopada 2009r., wezwano W.J. do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Go 837/09 w kwocie 200 zł - pod rygorem odrzucenia skargi.

Zgodnie z adnotacją na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skarżącemu doręczone dnia 13 listopada 2009r.

W wyznaczonym terminie należny wpis nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie podkreślić należy, że zgodnie z dyspozycją art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Wysokość wpisu należnego od złożonej przez W.J. skargi została ustalona przez Sąd w oparciu o dyspozycję § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), zgodnie z którym wpis stały w sprawach skarg dotyczących m.in. decyzji wydanych w trybie stwierdzenia nieważności aktu, bez względu na przedmiot sprawy, wynosi 200 zł.

Z uwagi na treść art. 220 § 1 ppsa, w myśl którego sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, wezwano skarżącego do uiszczenia ustalonego jak powyżej wpisu od skargi.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z brzmieniem art. 220 § 3 ppsa, sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uiszczono należnego wpisu. W.J. pomimo prawidłowego pouczenia o wyżej wskazanych konsekwencjach, nie zastosował się do wezwania Sądu.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 220 § 3 ppsa, postanowiono jak w sentencji.