Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Golec po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. sp. z o.o. z siedzibą w M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2026 r. sygn. akt III SA/Wa 237/25 odrzucające skargę w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 5 września 2024 r. nr 1401-IOV-3.4103.30.2024.DB w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2018 r. postanawia oddalić zażalenie.

1. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2026 r. sygn. akt III SA/Wa 237/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej Sąd I instancji) odrzucił skargę S. sp. z o.o. z siedzibą w M. (dalej Skarżąca spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (Organ odwoławczy) z 5 września 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2018 r. Ponadto postanowił zwrócić Skarżącej spółce kwotę 100 zł uiszczoną z tytułu wpisu od skargi.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, decyzją z dnia 5 września 2024 r., uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Mławie z dnia 17 stycznia 2024 r. w części dotyczącej rozliczenia podatku od towarów i usług za grudzień 2018 r. i w tym zakresie określił Skarżącej spółce kwotę podatku podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego w wysokości 1149 zł, kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 0 zł oraz utrzymał w mocy decyzję Naczelnika w pozostałym zakresie.

W dniu 20 września 2024 r. ww. decyzję Dyrektora doręczono Skarżącej spółce.

Pismem z dnia 2 stycznia 2025 r. (nadanym tego samego dnia) Skarżąca spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Organu odwoławczego. Do skargi Strona dołączyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 237/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 23 września 2025 r., sygn. akt I FZ 162/25, Naczelny Sąd Administracyjny, oddalił zażalenie na ww. postanowienie.

Zaskarżonym postanowieniem z 7 stycznia 2026 r. sygn. akt III SA/Wa 237/25 Sąd I instancji odrzucił skargę Skarżącej spółki ze względu na niedochowanie terminu do wniesienia środka zaskarżenia.

2. Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

Skarżąca spółka złożyła zażalenie na zaskarżone postanowienie w którym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "P.p.s.a.") Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a i 4b.

W niniejszej sprawie decyzję Organu odwoławczego doręczono Skarżącej spółce 20 września 2024 r. Wobec czego ostatni dzień terminu do wniesienie skargi na decyzję Organu upłynął 21 października 2024 r. Skarżąca spółka skargę wniosła w dniu 2 stycznia 2025 r.

Sąd I instancji postanowieniem z 10 czerwca 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 237/25 odmówił Skarżącej spółce przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to jest prawomocne.

W tym stanie rzeczy wniesioną w niniejszej sprawie skargę należało uznać za wniesioną po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.

Podniesione w zażaleniu argumenty, według których Skarżąca spółka nie mogła wnieść skargi w przepisanym terminie, gdyż pozbawiona była organu uprawnionego do jej reprezentacji, nie mogły zostać uznane za podstawę do uchylenia postanowienia Sądu I instancji z 7 stycznia 2026 r. sygn. akt III SA/Wa 237/25. Ocena prawa zawarta w postanowieniu z 10 czerwca 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 237/25 wskazuje, że twierdzenia te są niezgodne z prawdą. Na obecnym etapie postępowania ocena ta stosownie do art. 170 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 i art. 193 P.p.s.a. jest wiążąca dla sądów administracyjnych orzekających w niniejszej sprawie.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, zażalenie za niezasadne i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a je oddalił.

Sędzia NSA

Sylwester Golec