Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 września 2021 r., sygn. akt I SA/Wr 443/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 lutego 2021 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 3 września 2021 r., sygn. akt.

I SA/Wr 443/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę B. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "skarżąca") na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 lutego 2021 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem przewodniczącego wydziału z 24 czerwca 2021 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez m.in. złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej (KRS) uwierzytelnionego podpisem elektronicznym w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżąca, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania, nie usunęła braków formalnych w zakreślonym przez sąd terminie. Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako: "p.p.s.a.").

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca potwierdziła otrzymanie wezwania drogą elektroniczną przez platformę ePUAP. Jednakże z powodu braków kadrowych w czasie urlopowym oraz rozwiązywania wzmożonych w okresie pandemii problemów przedsiębiorców obsługiwanych w zakresie rachunkowo-księgowym przez skarżącą, treść wezwania nie została przekazana organom skarżącej. Zdaniem skarżącej potwierdzenie umocowania osób podpisanych pod skargą możliwe było jednak poprzez sprawdzenie wpisów w Krajowym Rejestrze Sądowym, powszechnie dostępnym w formie elektronicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie na usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 29 p.p.s.a., dokument wykazujący umocowanie organu do działania w imieniu strony powinien być złożony przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem w tej sprawie - przy wniesieniu skargi. Niedołączenie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W tym przypadku przewodniczący wezwał stronę prawidłowo do wykazania umocowania osób działających w imieniu zarządu strony, pouczając o skutkach nieuzupełnienia braku formalnego w terminie. Strona skarżąca przyznaje, że nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych, a tym samym zasadnie sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny pisma w postępowaniu sądowym (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 20 kwietnia 2006 r., II FSK 581/05, z 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, postanowienia NSA: z 17 października 2007 r., I FSK 902/07 i z 12 września 2007 r., II OSK 1152/07, powołane orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl ).

Nie mają wpływu na wynik sprawy powołane przez skarżącą powody nieusunięcia braków formalnych w terminie (braki kadrowe w czasie urlopowym, wzmożone obowiązki w zakresie obsługi przedsiębiorców w czasie epidemii). Skutek w postaci odrzucenia skargi nie jest zależny od tego, czy strona nie wykonała w terminie wezwania z przyczyn od niej niezależnych, czy zawinionych. Art.58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nie daje sądowi prawa do uznaniowego określenia skutków zaniechania strony, a jednoznacznie nakazuje odrzucenie skargi. Nie ma także znaczenia, że dane dotyczące organów spółek kapitałowych są ogólnie dostępne i odpis z Krajowego Rejestru Sądowego można samodzielnie wydrukować korzystając z wyszukiwarki internetowej. Mimo takiej możliwości ustawodawca nie zmienił regulacji dotyczących wymogów, jakim odpowiadać ma pismo w postępowaniu sądowym, w tym wymogu dotyczącego wykazania umocowania działania organu, o którym mowa w art. 29 p.p.s.a. i nie przeniósł tego obowiązku na sąd, do którego wpływa pismo, gdy dane te można uzyskać z rejestru, do którego sąd ma dostęp. Celem tej regulacji jest uzyskanie przez sąd pewności, że dana osoba jest rzeczywiście upoważniona do dokonania konkretnej czynności oraz stanowi gwarancję dla strony należytej reprezentacji w postępowaniu sądowym.

Tym samym, skoro nie budzi wątpliwości, że skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej (KRS) i pouczona o skutkach niedochowania terminu, niewykonanie wezwania w terminie 7-dniowym prawidłowo spowodowało odrzucenie jej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.