Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie WSA Jacek Czaja (sprawozdawca),, WSA Jerzy Drwal, Protokolant Asystent sędziego Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi Ł. M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego uchyla zaskarżoną decyzję.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji z dnia 25 października 2012 r., nr [...] orzekającą o odmowie przyznania Ł. M. pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego (budowę domu).

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, że Ł. M. jest funkcjonariuszem Policji w służbie stałej od dnia 2 kwietnia 2010 r. W dniu 3 czerwca 2011 r. złożył do KPP wniosek w sprawie przyznania pomocy finansowej na budowę domu. Wniosek został rozpatrzony negatywnie decyzją Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...].

W dniu [...] września 2012 r. Ł. M. ponownie zwrócił się o przyznanie pomocy finansowej na budowę domu. Do akt sprawy dołączone zostały następującego dokumenty: zaświadczenie kierownika budowy, w którym wskazuje, że M. i Ł. M. budują budynek mieszkalny jednorodzinny; pismo z dnia 6 sierpnia 2012 r. zastępcy Wójta Gminy, informujące, że budynkowi zlokalizowanemu na działce nr [...] w miejscowości R., stanowiącej własność państwa M., może być nadany numer porządkowy oraz potwierdzenie zameldowania się Ł. M. wraz z rodziną, na pobyt stały w miejscowości R. nr [...].

Po rozpatrzeniu całości akt sprawy, decyzją z dnia [...] października 2012 r., Komendant Powiatowy Policji odmówił przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego (budowa domu) Ł. M., uzasadniając to faktem budowy budynku letniskowego.

Od powyższego orzeczenia organu I instancji funkcjonariusz złożył odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji.

Organ odwoławczy powołał się w zaskarżonym rozstrzygnięciu na treść art. 94 ust. 1 ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 r. (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.) oraz § 1 i § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez policjantów (Dz. U. z 2001 Nr 131, poz. 1468 ze zm.). Podniósł, że w świetle powyżej wskazanych przepisów funkcjonariusz ma prawo do uzyskania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego, a składane dokumenty muszą poświadczać fakt ubiegania się przez niego lub członka jego rodziny o lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny. Przepisy precyzyjnie określają że świadczenie jest przyznawane, w celu zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych funkcjonariusza.

Ł.M. dołączył do wniosku decyzję Starosty z dnia [...] kwietnia 2011 r., z której wynika, że inwestor otrzymał pozwolenie na wykonanie budowy budynku letniskowego - obiektu kat. III.

Zgodnie z załącznikiem do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.), w kategorii III obiektów budowlanych ustawodawca określił "inne niewielkie budynki, jak: domy letniskowe, budynki gospodarcze, garaże do dwóch stanowisk włącznie". Natomiast budynki mieszkalne jednorodzinne umieszczone zostały w odrębnej kategorii I.

W ocenie organu, celem, na jaki jest przyznawana pomoc finansowa jest budowa domu jednorodzinnego. Natomiast ustawodawca nie uwzględnił podstaw do przyznania pomocy finansowej na uzyskanie budynku letniskowego. Z tych powodów wniosek funkcjonariusza nie mógł zostać rozpatrzony pozytywnie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Ł.M. wniósł o uchylenie decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] grudnia 2012 r. oraz decyzji Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] października 2012 r.

W motywach skargi funkcjonariusz podniósł, że jego budynek mieszkalny, wbrew stanowisku organu, ma cechy tylko i wyłącznie budynku mieszkalno-rodzinnego. Nie jest to dom letniskowy. Jest budowany z gotowego projektu domu rodzinnego pod nazwą "Dom w kosówce", gdzie nazwa w tytule projektu nosiła nazwę "dom rodzinny", a została przekreślona długopisem przez urzędnika Starostwa Powiatowego i na to miejsce wpisano dom "letniskowy" z powodu umiejscowienia działki na obszarze działek rekreacyjno-letniskowych.

Skarżący wskazał również, że przekwalifikowanie domu letniskowego na dom mieszkalny wymaga uzyskania decyzji pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania, co nie jest możliwe w obowiązującym stanie prawnym, jeśli plan miejscowy nie przewiduje na danym obszarze zabudowy mieszkaniowej, tak jak to ma miejsce w jego przypadku. Zauważył także, że żadne z przepisów prawa budowlanego nie zabraniają wykorzystania domu letniskowego na cele mieszkalne.

Budynek mieszkalny w którym jest zameldowany wraz ze swoją rodziną ma powierzchnię 128 m2 i posiada: wioatrołap, stałe centralne ogrzewanie wraz z kotłem grzewczym, stały dopływ wody i energii elektrycznej, całkowite docieplenie, a mur budynku wykonany jest z bloczków gazo-betonowych (pustaków). Z powyższego wynika więc, że dom zamieszkany przez rodzinę spełnia wymogi budynku jednorodzinnego i służy do całorocznej eksploatacji jako dom jednorodzinny.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), obejmują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontrolę zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także kontrolę prawidłowości wykładni i zastosowania norm prawa materialnego. Daje temu wyraz przepis art. 145 p.p.s.a., który w § 1 stanowi między innymi, że sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Przy tym w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Po dokonaniu według wskazanych reguł kontroli zaskarżonej decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] października 2012 r., nr [...] orzekającą o odmowie przyznania Ł. M. pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego (budowę domu), Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.) stanowiący, że policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość

Szczegółowe zasady przyznawania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, zasady zwrotu tej pomocy oraz jej wysokość określa, wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 94 ust. 2 ustawy o Policji, rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1468 ze zm.).

Zdaniem organu odwoławczego, skoro budynek zlokalizowany na działce nr [...] w miejscowości R. stanowiącej własność małżonków M., w którym został zameldowany funkcjonariusz wraz z rodziną na pobyt stały, został w pozwoleniu na budowę oznaczony jako budynek letniskowy, to w takim przypadku pomoc finansowa policjantowi nie przysługuje.

Wyrażony wyżej pogląd uznać należy za wadliwy. Zarówno przepisy ustawy o Policji, jak i przepisy cyt. rozporządzenia z dnia 17 października 2001 r. nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej, domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Prawidłowa rekonstrukcja normy prawnej zawartej w przepisie art. 94 ust. 1 ustawy o Policji wymaga więc w pierwszej kolejności dokonania wykładni systemowej tego przepisu.

W ramach systemu prawa sięgnąć należy do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.), która to ustawa normuje między innymi działalność obejmującą sprawy projektowania i budowy obiektów budowlanych.

Zgodnie z przepisem art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane, za budynek mieszkalny jednorodzinny należy rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.

W świetle tej definicji ustawowej, stwierdzić należy, że budynek, który spełnia powyższe warunki określone w art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane, należy uznać za budynek mieszkalny jednorodzinny, niezależnie od formalnej nazwy jaką operuje projekt czy pozwolenie na budowę.

Wskazać należy, że z treści art. art. 94 ust. 1 ustawy o Policji jednoznacznie wynika, że każdemu policjantowi w służbie stałej, który nie ma zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego, bądź równoważnik pieniężny albo pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego. lub domu jednorodzinnego. Możliwość uzyskania prawa do pomocy finansowej, uzależniona jest od istnienia merytorycznych przesłanek jakimi są, najogólniej ujmując, niezaspokojone potrzeby mieszkaniowe.

Skoro celem pomocy finansowej, o jakiej mowa w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych policjanta w służbie stałej i członków jego rodziny, o jakich mowa w art. 89 ustawy, to nie ulega wątpliwości, że cel ten może być osiągnięty również w przypadku nabycia (budowy) przez policjanta domu, który w rozumieniu powołanych przepisów będzie spełniał wymóg zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych funkcjonariusza.

Odnosząc powyższe rozważania do wniosku skarżącego w sprawie przyznania pomocy finansowej należy zauważyć, że budynek określony w pozwoleniu na budowę wydanemu skarżącemu przez Starostę z dnia [...] kwietnia 2011r. (nr [...]) jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane. Bezspornie bowiem jest to budynek wolno stojący, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość. Powierzchnia budynku, technologia jego wykonania oraz zapewnienie wszystkich mediów przesądzają, że jego konstrukcja pozwala na całoroczne zamieszkiwanie w nim. Dalsze okoliczności, jak chociażby zameldowanie się rodziny funkcjonariusza pod tym adresem przesądza jednoznacznie, że budynek ten ma służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych policjanta.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a uchylił zaskarżoną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...].