I SA/Lu 879/10 - Wyrok

Data orzeczenia	2011-03-16	
Data wpływu	2010-11-23	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie	
Sędziowie	Anna Kwiatek
Halina Chitrosz /przewodniczący sprawozdawca/
Wojciech Kręcisz	
Symbol z opisem	6111 Podatek akcyzowy	
Hasła tematyczne	Podatek akcyzowy	
Skarżony organ	Dyrektor Izby Celnej	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2005 nr 8 poz 60;  art.  72 par. 1 pkt 1, art. 73 par. 1 pkt 1 par. 2,  art. 75 par. 2 pkt 1 lit. a,  art. 165a par. 1;  Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz (sprawozdawca), Sędziowie WSA Wojciech Kręcisz,, NSA Anna Kwiatek, Protokolant Stażysta Paulina Zając, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 marca 2011 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego oddala skargę.	
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 1 października 2010r., Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania M. P. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 25 czerwca 2010r., nr [...] odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym uiszczonym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki ISUZU UBS TROOPER o numerze nadwozia [...] - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W jej uzasadnieniu wskazano, że w dniu 31 sierpnia 2006r., M. P. zakupił przedmiotowy samochód na terenie Niemiec za kwotę 600 EUR. W złożonej w dniu 16 marca 2007r. do Urzędu Celnego deklaracji uproszczonej AKCU wewnątrzwspólnotowego nabycia wskazał jako podstawę obliczenia podatku akcyzowego kwotę 2.306,00zł oraz zadeklarował wysokość należnego podatku akcyzowego, obliczoną przy zastosowaniu stawki 13,6%, w kwocie 316 zł.

Po przeprowadzeniu stosownego postępowania, Naczelnik Urzędu Celnego, decyzją z dnia 28 maja 2007r., nr [...] określił skarżącemu zobowiązanie w podatku akcyzowym w kwocie 849 zł, przyjmując do wyliczenia podstawy opodatkowania wartość podobnego samochodu wynikającą z katalogu INFO EKSPERT sierpień 2006r. tj. z miesiąca zakupu oraz stawkę 13,6%.

Po wniesieniu odwołania od tej decyzji, Dyrektor Izby Celnej, decyzją z dnia 24 września 2007r., nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Decyzją z dnia 7 stycznia 2008r., nr [...], Naczelnik Urzędu Celnego określił skarżącemu zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia w/w samochodu osobowego w kwocie 1.535,00zł.

W wyniku odwołania od tej decyzji, Dyrektor Izby Celnej, decyzją z dnia 1 kwietnia 2008r., nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i określił skarżącemu zobowiązanie w podatku akcyzowym w wysokości 849,00zł.

Na powyższą decyzję, pełnomocnik strony złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wskazując, iż przedmiotowy pojazd w wyniku rozkodowania powinien być uznany za samochód terenowy, a więc nie podlegający podatkowi akcyzowemu. Sąd, wyrokiem z dnia 17 grudnia 2008r., sygn. akt I SA/Lu375/08, skargę oddalił.

W dniu 19 grudnia 2008r., do Naczelnika Urzędu Celnego wpłynęło podanie M. P. wniesione przez pełnomocnika M. P. z żądaniem wznowienia postępowania, zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 kwietnia 2008r., nr [...] uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 7 stycznia 2008r., nr [...] i określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym w wysokości 849,00zł.

W złożonym wniosku oraz jego uzupełnieniu z dnia 20 lutego 2009r., pełnomocnik powołał się na Opinię nr [...] z dnia 11 grudnia 2008r. wykonaną przez A. Oddział w L., którzy określili wartość rynkową przedmiotowego pojazdu na dzień jego nabycia tj. 15 września 2006r. na kwotę 2.600,00zł, a ponadto w wyniku rozkodowania orzekli, że jest to samochód terenowy, co zdaniem wnioskodawcy oznacza, że nie jest on sklasyfikowany w Załączniku Nr 1 do ustawy z dnia 23 stycznia 2004r.o podatku akcyzowym, a w konsekwencji nie podlega akcyzie. Dołączając w/w opinię, pełnomocnik skarżącego powołał się na przepis art. 240 § 1 pkt 1,2 i 5 ustawy Ordynacja podatkowa.

Postanowieniem z dnia 3 marca 2009r., Dyrektor Izby Celnej wznowił postępowanie na wniosek strony, przyjmując za podstawę wskazane wyżej przesłanki, a następnie decyzją z dnia 30 marca 2009r. odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia 1 kwietnia 2008r., nr [...] z uwagi na brak przesłanek wznowieniowych.

Od tej decyzji, pełnomocnik złożył odwołanie, w rozpoznaniu którego, Dyrektor Izby Celnej, na podstawie art. 221 ustawy Ordynacja podatkowa, decyzją z dnia 2 lipca 2009r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia 30 marca 2009r., nr [...].

Następnie, Naczelnik Urzędu Celnego, postanowieniem z dnia 14 września 2009r., podjął z urzędu zawieszone postanowieniem z dnia 7 października 2008r., postępowanie w sprawie zwrotu nadpłaconego podatku akcyzowego oraz decyzją z dnia 16 października 2009r., nr [...] umorzył postępowanie wszczęte na wniosek strony w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym.

Od powyższej decyzji, strona złożyła odwołanie, w którym wniosła o jej uchylenie, stwierdzenie nieważności i zniesienie postępowań w całości oraz zwrot wpłaconej kwoty. W uzasadnieniu zarzuciła opieszałe i niezgodne z obowiązującymi przepisami prowadzenie postępowania przez organ pierwszej instancji, w wyniku którego obciążona została nienależnym podatkiem akcyzowym.

Dyrektor Izby Celnej, decyzją z dnia 22 lutego 2010r., nr [...] uchylił w całości powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Naczelnik Urzędu Celnego, decyzją z dnia 25 czerwca 2010r., nr [...] odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym.

Od powyższej decyzji, strona złożyła odwołanie, w którym wnosząc o jej uchylenie w całości, umorzenie postępowania oraz zwrot wpłaconej kwoty, w tym także tej uzyskanej w drodze egzekucji, zarzuciła, iż decyzja odmawiająca stwierdzenia nadpłaty wydana została z pominięciem materiału dowodowego zgromadzonego i złożonego do akt sprawy, co świadczy o niedopełnieniu obowiązku i przekroczeniu uprawnień.

Dyrektor Izby Celnej, w jego rozpoznaniu, w pierwszej kolejności zwrócił uwagę, iż decyzja Dyrektora Izby Celnej określająca skarżącemu zobowiązanie w podatku akcyzowym w kwocie 849,00 zł. została usankcjonowana prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 grudnia 2008r., sygn. akt I SA/Lu 375/08.

Wskazując, iż M. P., wnioskiem z dnia 29 lipca 2008r. wystąpił do Naczelnika Urzędu Celnego o zwrot nadpłaconego podatku akcyzowego, organ podkreślił, iż postępowanie w tym przedmiocie zostało zawieszone z uwagi na to, że decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 kwietnia 2008r. była przedmiotem trwającego postępowania sądowoadministracyjnego. Zostało ono podjęte z urzędu po uprawomocnieniu się wyroku sądowego oraz po przeprowadzeniu postępowania o wznowienie postępowania na żądanie strony w sprawie zakończonej ostateczną i prawomocną decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 kwietnia 2008r.

Organ odwoławczy stwierdził, że w sytuacji, gdy w obrocie prawnym pozostają prawomocne decyzje Dyrektora Izby Celnej: z dnia 1 kwietnia 2008r. określająca zobowiązanie w podatku akcyzowym w kwocie 849,00 zł oraz z dnia 2 lipca 2009r. utrzymująca w mocy decyzję z dnia 30 marca 2009r. odmawiającą uchylenia w całości decyzji ostatecznej z dnia 1 kwietnia 2008r., nr [...], a ponadto kwota uiszczonego podatku akcyzowego w wysokości 814.00 zł jest niższa od kwoty określonego zobowiązania w tym podatku w wysokości 849,00 zł, podnoszona przez stronę nadpłata nie jest kwotą nadpłaconego ani też nienależnie zapłaconego podatku akcyzowego.

Odwołał się do swojego stanowiska, wyrażonego w decyzji określającej podatek, że zgodnie z poz. 59 załącznika Nr 1 do ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym wyrobami od których pobierany jest podatek akcyzowy są samochody osobowe o kodzie 8703 CN do których zalicza się pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte poz. 8702), samochody osobowo-towarowe (kombi) oraz samochody wyścigowe, natomiast poz. 8702 kodu CN to "Pojazdy mechaniczne do przewozu dziesięciu lub więcej osób razem z kierowcą.

Przedmiotowy samochód został rozkodowany i jest samochodem terenowym o rodzaju nadwozia - kombi 5 osobowe, lecz w dalszym ciągu jest pojazdem, który mieści się w kategorii samochodów osobowych objętych podatkiem akcyzowym, określonych w kodzie 8703 CN, w związku z czym jego wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega podatkowi akcyzowemu.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że różnica między przeznaczeniem samochodów kwalifikowanych do pozycji taryfy celnej 8703 i 8704 CN polega na tym, że pojazdy samochodowe z pozycji 8704 służą do transportu towarowego. Przy tej pozycji nie ma mowy o tym, że pojazdy te służą również do przewozu osób, natomiast pojazdy samochodowe z pozycji 8703 służą zasadniczo do przewozu osób. Jakkolwiek samochodem kwalifikowanym do tej pozycji można przewozić również towary, to jednak, w sytuacji, w której samochody objęte kodem 8703 CN podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, nie ma to wpływu na rozstrzygnięcie.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej, zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji, mimo sugestii strony nie zostało wydane z pominięciem zgromadzonego materiału dowodowego.

Od tej decyzji, M. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

Zarzucając brak podstawy faktycznej i prawnej do jej wydania oraz naruszenie porządku prawnego obowiązującego w Rzeczypospolitej Polskiej, wniósł o jej uchylenie w całości. Podtrzymał swoje stanowisko, że zgodnie z obowiązującą klasyfikacją pojazdów, przedmiotowy samochód jest samochodem ciężarowym i nie jest objęty podatkiem akcyzowym, w związku z czym, kwota podatku i kwota uzyskana w drodze egzekucji stanowią nienależne świadczenie i podlegają zwrotowi w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podkreślenia na wstępie wymaga, że przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 października 2010r., utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 25 czerwca 2010r., nr [...] odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym uiszczonym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki ISUZU UBS TROOPER o numerze nadwozia [...], wydaną na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 9 działu III Ordynacji podatkowej, dotyczących instytucji "nadpłaty", w szczególności: art. art. 72§1 pkt.1, 73§1 pkt.1, 75 §2 pkt.1 lita.

Zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 tej ustawy za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Stosownie do art. 73§1 pkt.1, nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej. W myśl art. 75 §2 pkt.1 lita, uprawnienie określone w § 1 przysługuje również podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1, jeżeli w zeznaniach (deklaracjach), o których mowa w art. 73 § 2, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek albo wykazali nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej.

Przyjmuje się, iż z nadpłatą podatku mamy do czynienia, gdy świadczenie podatkowe w świetle obowiązującego prawa w ogóle nie powinno mieć miejsca (świadczenie nienależne), albo też świadczenie dłużnika podatkowego jest wyższe niż powinno to wynikać z treści obowiązującego prawa (świadczenie nadpłacone) - patrz B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki - Ordynacja podatkowa - Komentarz 2004; wyd. Unimex 2004 r., str. 312. Z instytucją nadpłaty najczęściej spotykamy się przy tych podatkach, w których ma miejsce samoobliczenie podatku przez podatnika. W postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nadpłaty wszczynanym na wniosek podatnika, organ podatkowy weryfikuje dokonane samoobliczenie i sam oblicza prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego, a następnie wydaje decyzję stwierdzającą lub odmawiającą stwierdzenia nadpłaty.

W niniejszej sprawie skarżący domagał się, zwrotu niesłusznie, w jego ocenie, naliczonego i wyegzekwowanego podatku akcyzowego, wywodząc, iż było to nienależne świadczenie.

Poza sporem pozostaje, iż M. P. w dniu 31 sierpnia 2006r. zakupił na terenie Niemiec samochód marki ISUZU UBS TROOPER o numerze nadwozia [...] za kwotę 600 EUR. W złożonej w dniu 16 marca 2007r. do Urzędu Celnego deklaracji uproszczonej AKC-U wewnątrzwspólnotowego nabycia przedmiotowego samochodu wskazał jako podstawę obliczenia podatku akcyzowego kwotę 2.306,00zł oraz zadeklarował wysokość należnego podatku akcyzowego, obliczoną przy zastosowaniu stawki 13,6% w kwocie 316 zł. Poza sporem pozostaje również, iż w dniu 30 marca 2007r., kwotę 316 zł uiścił.

Podkreślenia wymaga, że w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 kwietnia 2008r., Nr [...] uchylająca decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 7 stycznia 2008r. nr [...] określająca skarżącemu zobowiązanie w podatku akcyzowym w wysokości 849,00zł, co do której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, prawomocnym wyrokiem z dnia 17 grudnia 2008r., sygn. akt I SA/Lu375/08, oddalił skargę.

Zwrócić trzeba też uwagę, iż od decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Celnej z dnia 2 lipca 2009r., nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 30 marca 2009r., nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 kwietnia 2008r., Nr [...] nie wniesiono skargi do Sądu.

W momencie, zatem rozpatrywania przez Naczelnika Urzędu Celnego (25 czerwca 1010r.) wniosku skarżącego o stwierdzenie nadpłaty, w obrocie prawnym istniała nie tylko decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 kwietnia 2008r., Nr [...] określająca zobowiązanie w podatku akcyzowym, ale również dotyczący jej, prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 grudnia 2008r., sygn. akt I SA/Lu375/08 oddalający wniesioną skargę.

W tej sytuacji należy stwierdzić, iż sprawa, która była przedmiotem wniosku skarżącego o stwierdzenie nadpłaty, została już wcześniej przesądzona w wymiarowym postępowaniu podatkowym oraz sądowym.

Sąd zauważa, iż w powyższych okolicznościach sprawy, organy obu instancji

procedując w przedmiocie wniosku skarżącego o stwierdzenie nadpłaty nie wzięły pod uwagę przepisu art. 165a§1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym, gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Owe inne przyczyny, o których mowa w art. 165a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, to w szczególności brak w przepisach ustaw podatkowych podstawy do rozpatrzenia żądania danej treści w trybie postępowania podatkowego, sytuacja w której w danej sprawie toczy się postępowanie podatkowe, czy też sytuacja w której wydana już została decyzja podatkowa (por. Ordynacja Podatkowa Komentarz 2008, B. Adamiak. J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki Unimex Warszawa 2008, str. 691).

Nie jest to jednak uchybienie tej wagi, aby miało wpływ na wynik sprawy, a w szczególności by mogło doprowadzić do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Brak podstawy do stwierdzenia nadpłaty jest bowiem oczywisty.

Podsumowując powyższe rozważania wskazać należy, że na skutek przeprowadzonej kontroli zaskarżonej decyzji, Sąd nie znalazł też podstaw do stwierdzenia jej nieważności, o co wnosił pełnomocnik skarżącego na rozprawie w dniu 16 marca 2011r. Jego argumentacja zmierzała bowiem do podważenia decyzji wymierzającej podatek akcyzowy.

Nie stwierdzając, zatem podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U.Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), ją oddalił.